|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Schizofrenia jest chorobą trudną do zdiagnozowania. Bywa, że pacjent leczony jest dość długo z rozpoznaniem nerwicy, gdy tymczasem po latach okazuje się, że to przypadek psychozy. Niestety, pacjenci na ogół zbyt późno trafiają ... Karmienie piersią dziecka chroni kobiety przed tzw. zespołem metabolicznym, który zwiększa ryzyko chorób serca i cukrzycy typu II - wynika z amerykańskich badań, o których informuje internetowe wydanie pisma "Diabetes".
Ten ochronny efekt karmienia był... Karl Landsteiner (ur. 14 czerwca 1868 w Baden, zm. 26 czerwca 1943 w Nowym Jorku) – austriacki lekarz patolog i immunolog, laureat Nagrody Nobla w 1930 roku.
Był profesorem uniwersytetu w Wiedniu (od 1911) o... Naukowcy, których prace są finansowane ze środków unijnych, zidentyfikowali objawy późnego hipogonadyzmu lub inaczej "menopauzy męskiej", rzadkiej choroby dotykającej 2% mężczyzn. Po raz pierwszy powiązano dziewięć objawów z niskim po... Od kilkunastu lat stale następuje wzrost zachorowalności na zaburzenia psychiczne. W latach 2009-2013 będzie realizowany Narodowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego - informuje Ministerstwo Zdrowia. Projekt rozporządzenia w sprawie programu trafi...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
KatatoniaCzy wiesz że...? Psychoza (gr. psyche – umysł i osis – szaleństwo) – zaburzenie psychiczne definiowane w psychiatrii jako stan umysłu, w którym doznaje się silnych zakłóceń w percepcji rzeczywistości. Osoby, które doznają stanu psychozy doświadczają, zaburzeń świadomości, spostrzegania, a ich sposób myślenia ulega zwykle całkowitej dezorganizacji. Osoba znajdująca się w stanie psychozy ma przekonanie o realności swoich przeżyć i wydaje się jej, że funkcjonuje normalnie. Istotą psychozy jest brak krytycyzmu wobec własnych, nieprawidłowych spostrzeżeń i osądów, przy czym należy tu rozróżnić psychozy z prawidłowo zachowaną świadomością, od psychoz z towarzyszącymi zaburzeniami świadomości. Karl Ludwig Kahlbaum (ur. 28 grudnia 1828 w Driesen, zm. 15 kwietnia 1899 w Görlitz) – niemiecki lekarz psychiatra, praktykował w Allenbergu koło Wehlau i w Görlitz. Reprezentował kierunek kliniczno-nozologiczny w psychiatrii. Schizofrenia (gr. σχίζειν, schizein, "rozszczepić" i gr. φρήν, φρεν-, phrēn, phren-, "umysł", rzadziej stosowana nazwa – choroba Bleulera, łac. Morbus Bleuleri, w skrócie MB) – zaburzenie psychiczne zaliczane do grupy psychoz endogennych. Objawia się upośledzeniem postrzegania lub wyrażania rzeczywistości, najczęściej pod postacią omamów słuchowych, paranoidalnych lub dziwacznych urojeń albo zaburzeniami mowy i myślenia, co powoduje znaczącą dysfunkcję społeczną lub zawodową. Katatonia – występowanie zwiększonej lub zmniejszonej aktywności ruchowej w psychozie (schizofrenia katatoniczna) bądź spowodowanej chorobami mózgu, zaburzeniami metabolicznymi lub substancjami psychoaktywnymi. Objawy katatoniczne mogą również występować w zaburzeniach nastroju. Akinezja – bezruch, całkowite odrętwienie; stan pojawiający się w przypadku uszkodzeń układu pozapiramidowego, występuje m.in. u ludzi w chorobie Parkinsona oraz po przyjęciu neuroleptyków lub leków uspokajających. W stanie tym człowiek nie odczuwa ani bólu, ani strachu. Bywa on również spowodowany poważnym zagrożeniem, strachem, na przykład w sytuacji ataku drapieżnika.
Zaburzenia afektywne (nastroju) – grupa zaburzeń endogennych, w których okresowo występują zaburzenia nastroju, emocji i aktywności. Zaburzenia te mogą się przejawiać występowaniem zespołów depresyjnych, hipomaniakalnych i maniakalnych oraz stanów mieszanych. Schizofrenia katatoniczna spowodowana jest występowaniem nieprawidłowego stanu psychicznego, jednak jej przyczyny nie są znane. Objawy katatoniczne w schizofrenii występują rzadko w krajach rozwiniętych. Objawy katatoniczne dzielą się na: Pojęcie katatonii wprowadził w 1874 roku Karl Ludwig Kahlbaum. Giętkość woskowa - psychoruchowy objaw hipokinetycznej postaci schizofrenii katatonicznej w którym występuje zmniejszona wrażliwość na bodźce, a także skłonność do pozostawania w jednej pozycji. Części ciała osoby z takim objawem utrzymują się w określonej, nadanej wcześnie pozycji.
Przymglenie – osoba w stanie przymglenia zachowuje się podobnie do człowieka próbującego się poruszać w gęstej mgle. Kontakt jest trudny - kierowane do pacjenta słowa docierają z trudem, wymagają powtarzania, czasem odpowiedzi nie udaje się uzyskać. Zachowanie, ruchy i wypowiedzi pacjenta są spowolniałe, reakcje następują z opóźnieniem, mogą być niedokładne, bądź nie następować w ogóle. Pojmowanie sytuacji jest opóźnione i utrudnione - proste bodźce odbierane są szybciej i łatwiej niż złożone. Zwykle zaburzona jest orientacja w czasie i miejscu, w głębszym przymgleniu także co do własnej osoby. Po przymgleniu pozostaje niepamięć, zwykle fragmentaryczna. BibliografiaPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |