Katedra w Ulm - Polski Serwis Naukowy

Wnętrze

Bilet na najwyższą wieżę kościelną świata

Katedra w Ulm (niem. Ulmer Münster) – zabytkowa gotycka katedra luterańska zlokalizowana w Ulm. Początkowo pełniła funkcję świątyni katolickiej, w okresie reformacji trafiła w ręce protestantów. Ocalała pośród zniszczonego w czasie II wojny światowej Starego Miasta, stanowiąc punkt orientacyjny podczas bombardowań.

Tabernakulum (łac. tabernaculum: namiot) – w chrześcijaństwie, głównie w kościołach katolickich mała, zamykana na klucz szafka, umieszczona najczęściej w tylnej części prezbiterium. Jest ono miejscem przechowywania kustodii z hostią – Przenajświętszego Sakramentu.

Prezbiterium (w architekturze nazywane także "chórem kapłańskim") – przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa oraz służby liturgicznej (m.in. ministrantów). Zwykle jest wydzielone od reszty świątyni podwyższeniem, balustradą lub łukiem tęczowym i wyodrębniające się wizualnie z bryły kościoła. Nazwa pochodzi od słowa prezbiter - ksiądz.

Architektura

Budowę rozpoczął Heinrich Parler w końcu XIV w., a kontynuował Ulrich von Ensingen (współbudowniczy katedry w Bazylei). Wnętrze mieści około 20.000 osób, co w dobie budowy dwukrotnie przekraczało liczbę obywateli miasta.

Najważniejsze zabytki

Do świątyni prowadzi pięć portali z bogato zdobionymi tympanonami. Nad drzwiami głównymi przedstawiono sceny z Księgi Rodzaju zrealizowane przez Mistrza Hartmanna. W pięcionawowym wnętrzu najważniejszymi dziełami sztuki są:

ambona z bardzo wysokim baldachimem, na którego szczycie umieszczona jest druga ambona, niedostępna dla ludzi, symbolizująca boskie pochodzenie słów kaznodziei,

tabernakulum z ażurowym, również bardzo wysokim, baldachimem,

bogato zdobione stalle w prezbiterium (1469–1474) autorstwa Jörga Syrlina Starszego i Michela Erharta,

fresk Sąd Ostateczny nad ścianą oddzielającą nawy od prezbiterium – widoczny prawie z każdego miejsca świątyni,

kaplica Besseserów z zachowanymi oryginalnymi witrażami (XV w.).

w zachodnim portalu świątyni znajdują się witraże ze scenami pasyjnymi i wizerunkami świętych, wykonane przez Hansa Ackera

Wieża

Wieża kościoła mierzy 161,53 m, co sprawia, że jest najwyższą chrześcijańską budowlą sakralną na świecie. Została zbudowana w stylu gotyckim. Projektantem był Matthäus Böblinger, który jednak nigdy nie zrealizował swojego planu z uwagi na niewłaściwy dobór materiałów budowalnych, kończący próby wzniesienia obiektu niepowodzeniem. W wiekach późniejszych konieczne było ciągłe stabilizowanie zrealizowanego dolnego odcinka. Do sprawy budowy wrócono dopiero w XIX wieku, wraz z zainteresowaniami neogotykiem. Konstrukcja trwała więc, z przerwami, od 1377 do 1890.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Portal – architektoniczne, ozdobne obramienie drzwi wejściowych w kościołach, pałacach, ratuszach, bogatszych kamienicach, czasami także drzwi wewnętrznych.

Pomiędzy 1890 a 1901 rokiem wieża była najwyższym budynkiem na świecie, tytuł ten przejęła od Katedry w Kolonii.

Wieża jest dostępna dla zwiedzających - najwyższa platforma widokowa mieści się na samym szczycie budowli. Dostęp zapewnia 768 krętych schodów. Ze szczytu widoczne są (przy odpowiedniej pogodzie) nawet Alpy Szwajcarskie.

Zobacz też

lista najwyższych kościołów na świecie

Przypisy

Ulmer Muenster: Muenster Turm (niem.). [dostęp 2009-09-11].

Bibliografia

Gordon MacLachlan, Niemcy – część południowa, wyd. Pascal, Bielsko-Biała, 1998, ss.279-280, ISBN 83-87037-96-6