Organmistrz (niem. orgelmeister) - budowniczy organów. Historia rozwoju tego zawodu jest ściśle związana z historią organów. Wielu znanych organmistrzów, takich jak Arp Schnitger, Gottfried Silbermann, polscy Jerzy Nitrowski, Jan Głowiński, Józef Sitarski, działało w okresie baroku. Wśród XIX-wiecznych organmistrzów europejskich wyróżniają się Aristide Cavaillé-Coll, Wilhelm Sauer, Eberhard Friedrich Walcker, Friedrich Ladegast i wielu innych; w Polsce - Jan Śliwiński, rodzina Żebrowskich, Wojciech Grodzicki i inni. Do 2 połowy XIX wieku organy wytwarzano w warsztatach lub na miejscu przeznaczenia, dopiero wynalezienie elektryczności dało możliwość wytwarzania organów w skali przemysłowej (np. firmy Dominika Biernackiego i Wacława Biernackiego, Braci Rieger i inne). Organmistrzowie często budowali również klawesyny, fortepiany, fisharmonie oraz katarynki. Dwie najbardziej znane i cenione współczesne polskie firmy zajmujące się budową nowych instrumentów, jak również rekonstrukcją zabytkowych, to "Kamińscy - organmistrzostwo" z Warszawy oraz "Dariusz Zych - zakłady organowe" z Wołomina pod Warszawą. Istnieje w Polsce również szereg pomniejszych, dobrych firm organmistrzowskich, które jednakże zajmują się głównie (lub tylko) rekonstrukcjami bądź naprawami starych instrumentów. Rozpowszechniona w potocznej polszczyźnie forma "organomistrz" jest przestarzała, w związku z czym gramatycznie niepoprawna.

Wojna polsko-szwedzka 1626-1629 to ciąg starć polsko-szwedzkich w latach 1626-1629 o ujście Wisły, która przyniosła spustoszenie Pomorza i Kujaw. Wojna ta, będąca kontynuacją wojny polsko-szwedzkiej 1621-1626, zakończyła się 6-letnim rozejmem altmarskim, zawartym 26 września 1629 r.

Mikołaj Kopernik (łac. Nicolaus Copernicus Torinensis lub Thorunensis lub Torunensis, niem. Nikolaus Kopernikus; ur. 19 lutego 1473 w Toruniu, zm. 24 maja 1543 we Fromborku) – astronom, matematyk, prawnik, ekonomista, strateg, lekarz, astrolog, tłumacz, kanclerz kapituły warmińskiej od 1511, kanonik warmiński, scholastyk wrocławski.

Epitafium (z gr. ἐπιτάφιος epi-taphios, "nad grobem", "na kamieniu nagrobnym") – napis umieszczony na nagrobku lub pomniku upamiętniający zmarłego, jak również sam pomnik w postaci ozdobnej płyty lub tablicy z napisem ku czci zmarłego, najczęściej nie w miejscu pochówku, lecz w innym związanym z daną osobą, np. w kościele, na ścianie, filarze lub posadzce.

Frombork (niem. Frauenburg, łac. Castrum Dominae Nostrae) – miasto w woj. warmińsko-mazurskim, w powiecie braniewskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Frombork. Jest położony na Równinie Warmińskiej, nad Zalewem Wiślanym. W miejscowości znajduje się port morski oraz morskie przejście graniczne.

Szwedzi (szwedz. Svenskar) - naród germański mieszkający głównie w Szwecji (około 9 mln), zachodniej i południowo-zachodniej Finlandii (około 300 tys.) oraz w krajach skandynawskich, w USA (ponad 4 miliony ludzi pochodzenia szwedzkiego) i Kanadzie. Około 90%, schrystianizowanych w XI-XII wieku, Szwedów należy od XVI wieku do Szwedzkiego Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego (przed paroma laty doszło do separacji kościoła od państwa). Większość z nich jest niepraktykująca. Posługują się językiem szwedzkim.

Dorota z Mątowów, Dorota z Mątów, właśc. Dorota Schwartze (ur. 25 stycznia 1347 w Mątowach Wielkich, zm. 25 czerwca 1394 w Kwidzynie) – rekluza i stygmatyczka, błogosławiona Kościoła katolickiego.