|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Archeolodzy odsłonili mozaikę posadzkową z czasów bizantyjskich o powierzchni 20 metrów kwadratowych. Znalezisko znajduje się w północno-zachodniej Syrii - informuje serwis internetowy Global Arab Network.Odkrycia dokonano podczas prac wyko... Specjaliści z Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW działający pod kierunkiem prof. Piotra Bielińskiego odkryli techniki budowy świątyni z III tysiąclecia p.n.e. i znaleźli liczne, unikatowe zabytki wykonane z gliny podczas wykopalisk na ... Rury ceramiczne tworzące system kanalizacyjny budowli sprzed 4 tys. lat odkryli na stanowisku Tell Arbid w Syrii archeolodzy z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, którzy zakończyli kolejny sezon wykopaliskowy. Ponadto udało się wyjaśnić tajniki konstrukcji prad... Zespół archeologów z Instytutu Prahistorii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu wraz z archeologami syryjskimi zainicjował kolejną kampanię prac wykopaliskowych na stanowisku Tell Arbid w północno-wschodniej Syrii. Tegoroczny plan badań obejmuje odsłonieni... Unikalne freski z III wieku odkryte w ruinach starożytnej Apamei w zachodniej Syrii zostały zdjęte wraz z podłożem i są naprawiane i konserwowane przez zespół polskich ekspertów - informuje serwis internetowy Global Arab Network. Jak poinformował Abdelkader Ferzat, dyrekt...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
KatnaCzy wiesz że...? Amoryci (sum. MAR.TU, akad. Amurru) - lud semicki, pokrewny Kananejczykom, który na przełomie III i II tysiąclecia pne opanował większość Mezopotamii i rozległe obszary Syrii. Spowodowali oni upadek sumero-akadyjskiego państwa III dynastii z Ur, tworząc na jego gruzach szereg zwalczających się państewek z których ostatecznie zwycięzcą okazał się być Babilon Hammurabiego. Amoryci przejęli kulturę sumero-akadyjska i stworzyli podstawy państw babilońskiego i asyryjskiego. Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya, nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska الجمهورية العربية السورية Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km). Qatna (dziś Tell el-Meszrife w Syrii) - starożytne miasto nad Orontesem. W 1 połowie II tys. p.n.e. jedno z najsilniejszych amoryckich miast-państw w południowej Syrii. Suppiluliuma I,Suppilulimas I (? – ok. 1346 p.n.e.) król Hetytów od ok. 1380 p.n.e., syn Tudhaliji III, twórca hetyckiej potęgi wojskowej, prowadził zwycięskie wojny, zajął większą część Syrii wypierając Hurytów, pokonał państwo Mitanni, opanował Karkemisz – ważną twierdzę nad Eufratem.
Akizzi - król syryjskiego miasta-państwa Qatna w okresie amarneńskim (XIV wiek p.n.e.). W korespondencji amarneńskiej zachowało się kilka jego listów (EA 52 do EA 56) wysłanych do egipskiego faraona Echnatona (1352-1336 p.n.e.), w których zapewnia on o swej przyjaźni z Egiptem w obliczu spodziewanej inwazji hetyckiej na Syrię. Wkrótce potem armia hetycka prowadzona przez króla Suppiluliumę I (ok. 1370-1330 p.n.e.) zdobyła Qatnę i deportowała jej ludność w głąb państwa hetyckiego. Los Akizzi jest nieznany. HistoriaBardziej znani władcyBibliografiaMitanni – starożytne państwo założone przez Hurytów w północnej Mezopotamii i północnej Syrii w II tysiącleciu p.n.e. ze stolicą w Waszuganni (dotąd nie zidentyfikowana).
Hetyci (biblijni חתי lub HTY) – lud posługujący się indoeuropejskim językiem hetyckim, który około XVII w. p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa (dzisiejsze Boğazkale) w Anatolii. Potęga państwa opierała się na znakomicie, jak na owe czasy, uzbrojonej armii (broń z żelaza, zbroje, doskonałe rydwany bojowe). W okresie swojej największej świetności Hetyci kontrolowali Anatolię, północną Mezopotamię, Syrię i Palestynę. Państwo Hetytów upadło około 1200 p.n.e. prawdopodobnie pod naporem Ludów Morza, chociaż nieliczne hetyckie miasta-państwa w północnej Syrii przetrwały do roku 708 p.n.e.
Czy wiesz że...? beta Orontes (obecnie arab. Nahr al-Asi, tur. Asi) – rzeka przepływająca przez Liban, Syrię i Turcję. Długość – 540 km (niektóre źródła podają 400 km). Najważniejsze dopływy – Kara Su i Odi Meidani. Nad Orontesem leżą między innymi Hims, Hama i Antiochia Syryjska, a u ujścia - portowe miasto Samandağ. Rzeka nie jest żeglowna ani spławna.
Amut-pi-El (1 połowa XVIII w. p.n.e.) – król syryjskiego miasta-państwa Qatna, współczesny Hammurabiemu z Babilonu, wymieniony w słynnym liście pochodzącym z archiwum w Mari: Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |