Kazan Rettō - Polski Serwis Naukowy

Kita Iō-tō

Iwo Jima, góra Suribachi

Kazan Rettō (jap. 火山列島, Kazan Rettō, ang. Volcano Islands) - należący do Japonii archipelag wulkanicznych wysp, leżących około 2000 km na południe od Tokio, pomiędzy wyspami Ogasawara a Marianami. Stanowią barierę oddzielającą Morze Filipińskie od Pacyfiku. Pod względem administracyjnym wyspy są częścią Tokio, jako jego oddzielna podprefektura Ogasawara.

Kilometr (symbol: km) – powszechnie stosowana wielokrotność metra, podstawowej jednostki długości w układzie SI. Dokładniej, kilometr to 1000 metrów. Stowarzyszona i dość często używana jednostka powierzchni to kilometr kwadratowy (symbol: km²), a objętości – kilometr sześcienny (symbol: km³).

Japońskie wyspy w Oceanii obejmują grupy wysp i samotne wyspy rozciągające się pomiędzy Wyspami Japońskimi a Marianami. Administracyjnie wchodzą one w skład prefektury Tokio (z wyłączeniem wysp Daitō, które wchodzą w skład prefektury Okinawa). Łączna powierzchnia wysp wynosi 160,3 km²

W skład archipelagu wchodzą trzy wyspy:

Kita Iō-tō (北硫黄島)

Iwo Jima (Iō-tō) (硫黄島)

Minami Iō-tō (南硫黄島)

Wespół z Marianami oraz wyspami Izu i Ogasawara wyspy Kazan są częścią struktury geologicznej, określanej mianem łuku wyspowego, który znajduje się w strefie subdukcji między Płytą Filipińską, a "wsuwającą się" pod nią Płytą Pacyficzną, tworząc przy tym na wschód od wysp głęboki rów oceaniczny - Izu-Ogasawara o głębokości 9,780 km.

Wyspa wulkaniczna - wyspa, która powstała przez wynurzenie się wzniesienia wulkanicznego ponad powierzchnię morza. Wyspy takie występują zwłaszcza w łukach wyspowych za strefą subdukcji lub w miejscach, gdzie pod skorupą ziemską znajdują się plamy gorąca. Są to wystające ponad powierzchnię wody fragmenty podwodnych wulkanów, np. Hawaje.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Powstałe w wyniku wzmożonej aktywności wulkanicznej wyspy zbudowane są w związku z tym ze skał magmowych, przede wszystkim andezytu, którego lokalna odmiana zwana jest boninitem, od dawnego imienia wysp. Skała ta charakteryzuje się znaczną zawartością tlenku magnezu, chromu oraz dwutlenku krzemu.

Ocean Spokojny (Pacyfik), Ocean Wielki – największy, najgłębszy i najstarszy na świecie zbiornik wodny. Z powierzchnią równą 178,7 mln km² zajmuje jedną trzecią całej Ziemi. Największą rozciągłość południkową osiąga między Arktycznym Morzem Beringa a Morzem Rossa przy brzegach Antarktydy i wynosi ona aż 15500 km. Z kolei największą rozciągłość równoleżnikową osiąga między wybrzeżem Indonezji a Kolumbii i Peru i wynosi 19800 km czyli prawie połowę obwodu kuli ziemskiej i pięć razy więcej niż średnica Księżyca. Granicami oceanu są: Ameryki Północna i Południowa na wschodzie, Azja i Australia na zachodzie oraz lodu Arktyki i Antarktydy odpowiednio na północy i południu. Pojemność oceanu szacowana jest na 169,2 mln km³ co stanowi 46% ziemskich zasobów wód. Tradycyjnie dzieli się go wzdłuż równika na część północną i południową, ale wyjątkami są tutaj wyspy Gilberta i Galapagos w całości uznawane za Południowy Pacyfik. Na tym Oceanie znajduje się największa głębia Rów Mariański (głębokość: 10 911 m) oraz druga co do wielkości wyspa świata Nowa Gwinea. Średnia głębokość wynosi 4 280 m p.p.m.

Rów Izu-Ogasawara (dawniej rów Bonin) - rów oceaniczny na dnie zachodniej części Oceanu Spokojnego. Znajduje się na wschód od japońskich wysp Ogasawara. Ciągnie się o Wysp Japońskich po północną część Rowu Mariańskiego. Stanowi środkową część systemu rowów ciągnących się od Kamczatki po Moluki. Jego głębokość w najgłębszym miejscu wynosi 10 640 metrów p.p.m.

Należąca do grupy Iwo Jima jest wygasłym wulkanem, charakteryzującym się stosunkowo szybkim wypiętrzaniem oraz obfitością gorących źródeł.

Wznoszący się na 918 m n.p.m., najwyższy punkt archipelagu znajduje się na Minami Iō-tō.

Zobacz też

Japońskie wyspy w Oceanii