Kazimierz Alchimowicz - Polski Serwis Naukowy

Kazimierz Alchimowicz (ur. 20 grudnia 1840 w Dziembrowie koło Grodna, zm. 31 grudnia 1916 w Warszawie) – polski malarz.

Życiorys

Wychowywał się i ukończył szkołę w Wilnie, a następnie pracował jako zarządca majątku ziemskiego pod Kijowem. W 1863 walczył w Powstaniu Styczniowym na Litwie, za co został zesłany za Ural do Wierchutorii, gdzie zaczął rysować. Ok. 1869 wrócił do Warszawy, uczył się w Klasie Rysunkowej Wojciecha Gersona pod patronatem Akademii Petersburskiej. Jego prace szkolne były dwukrotnie dwukrotnie nagradzane przez Akademię srebrnym medalem. W latach 1873-75 studiował w Monachium pod kierunkiem Alexandra Wagnera, od 1876 do 1877 przebywał we Francji, wystawiając swoje prace w Salonie Paryskim, a także w Gandawie. W 1877 przez krótki czas pełnił funkcję kierownika pracowni ozdób artystycznych w Fontainebleau, ale zrezygnował i w tym samym roku zamieszkał na stałe w Warszawie, gdzie W 1880 otworzył swoją pracownię. Od 1890 uczył rysunku w prywatnej szkole malarstwa i rzeźby Bronisławy Poświkowej. Zmarł w Szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie, spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 172-III-22).

Gebethner i Wolff – znane warszawskie przedsiębiorstwo wydawnicze i księgarskie założone w 1857 przez Gustawa Adolfa Gebethnera i Augusta Roberta Wolffa przy Krakowskim Przedmieściu w Warszawie (Pałac Potockich), a później również w Krakowie. Istniało do 1950, zlikwidowane przez komunistów (antykwariat działał do 1961 r.).

Litwa (, jedno z państw bałtyckich, członek Unii Europejskiej i NATO. Graniczy od zachodu z Rosją (obwodem kaliningradzkim), od południowego zachodu z Polską, od wschodu z Białorusią i od północy z Łotwą.

Twórczość

Alchimowicz malował obrazy o wątkach historycznych i legendarnych, pejzaże Wileńszczyzny i Tatr, sceny rodzajowe, a także religijne (m.in. Najświętsza Maria Panna dla kościoła w Zakopanem, Święta Trójca dla katedry w Lublinie). Swoje prace wystawiał w Warszawie (1874-1912), Krakowie (1873-1902), Wiedniu, Odessie i Monachium. Kazimierz Alchimowicz został dwukrotnie nagrodzony za obraz Pogrzeb Gedymina (1888, Kraków, Muzeum Narodowe).

Fajans – rodzaj ceramiki podobny nieco do porcelany wytwarzanej z zanieczyszczonego kaolinu. Po wypaleniu (w temperaturach przekraczających 1000°C) wyroby fajansowe mają kolor od białego do jasnokremowego. Wytwarza się je najczęściej w wersji powleczonej nieprzezroczystym szkliwem.

Dziembrów - wieś (dawniej miasteczko) na Białorusi w obwodzie grodzieńskim. Miejscowość położona jest nad rzeką Spuszą koło Szczuczyna. W latach II Rzeczypospolitej miejscowość należała do powiatu lidzkiego (do 1929 r.), a następnie do powiatu szczuczyńskiego w województwie nowogródzkim.

Jego prace cieszyły się ogromną popularnością zarówno w kraju, jak i za granicą, gdzie również były wystawione. Duży zbiór prac Alchimowicza znajduje się w Muzeum Narodowym w Warszawie. Poza malarstwem sztalugowym tworzył malowidła na porcelanie i fajansie próbował sił w rzeźbie (drewno). Zajmował się też malarstwem sakralnym, w latach 1908-1910 stworzył polichromię zdobiącą wnętrze kościoła w sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Starej Błotnicy.

Wojciech Gerson (ur. 1 lipca 1831 w Warszawie, zm. 25 lutego 1901 tamże) – polski malarz, pejzażysta, przedstawiciel realizmu, historyk sztuki, pedagog.

Powstanie styczniowe (1863–1864) – polskie powstanie narodowe przeciwko Imperium Rosyjskiemu, ogłoszone manifestem 22 stycznia 1863 wydanym w Warszawie przez Tymczasowy Rząd Narodowy, spowodowane narastającym rosyjskim terrorem wobec polskiego biernego oporu, wybuchło 22 stycznia 1863 w Królestwie Polskim i 1 lutego 1863 w byłym Wielkim Księstwie Litewskim, trwało do jesieni 1864; zasięgiem objęło tylko zabór rosyjski: Królestwo Polskie oraz ziemie zabrane – Litwę, Białoruś i część Ukrainy; było największym polskim powstaniem narodowym, spotkało się z poparciem międzynarodowej opinii publicznej; miało charakter wojny partyzanckiej, w której stoczono ok. 1200 bitew i potyczek, mimo początkowych sukcesów zakończyło się klęską powstańców, z których kilkadziesiąt tysięcy zostało zabitych w walkach, blisko 1 tys. straconych, ok. 38 tys. skazanych na katorgę lub zesłanych na Syberię, a ok. 10 tys. wyemigrowało; Wilno zostało spacyfikowane przez oddziały Murawjowa Wieszatiela; po upadku powstania Kraj i Litwa pogrążyły się w żałobie narodowej; w 1867 zniesiono autonomię Królestwa Polskiego, jego nazwę i budżet, w 1869 zlikwidowano Szkołę Główną Warszawską, w latach 1869–1870 setkom miast wspierających powstanie odebrano prawa miejskie doprowadzając je tym samym do upadku, w 1874 zniesiono urząd namiestnika, w 1886 zlikwidowano Bank Polski; skasowano wszystkie klasztory w Królestwie, skonfiskowano ok. 1600 majątków ziemskich i rozpoczęto intensywną rusyfikację ziem polskich; po stłumieniu powstania znaczna część społeczeństwa Królestwa i Litwy uznała dalszą walkę zbrojną z zaborcą rosyjskim za bezcelową i zwróciła się ku pracy organicznej; powstanie przyczyniło się do korzystniejszego niż w dwóch pozostałych zaborach uwłaszczenia chłopów; pozostawiło trwały ślad w literaturze (Orzeszkowa – Nad Niemnem, Dąbrowska – Noce i dnie) i sztuce polskiej (Grottger – Polonia i Lithuania, Matejko – Polonia) XIX i XX wieku w kraju, na Litwie i na Białorusi.

Pogrzeb Gedymina obraz z 1888

Źródła

Kazimierz Alchimowicz - powstaniec i malarz, Nasz Dziennik Nr 196 (3517), 22-23 sierpnia 2009

Kraków wczoraj i dziś, Malarstwo historyczne K. Alchimowicz

Artyzm, K. Alchimowicz

Desa-Unicum, K. Alchimowicz

Linki zewnętrzne

Twórczość Kazimierza Alchimowicza

Wikimedia Commons ma galerię ilustracji związaną z tematem:
Kazimierz Alchimowicz

Literatura uzupełniająca

Mieczysław Treter, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 55–56. Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304034840