|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Historycy Litwy, Polski, Białorusi i Ukrainy pracują nad wspólną publikacją, obejmującą okres Wielkiego Księstwa Litewskiego i wspólnej historii Polski i Litwy. Publikacja jest tematem spotkania historyków, które rozpoczęło się w Wilnie 17 listopada.Pierwszy t... Na osteoporozę, chorobę, która stopniowo niszczy kości prowadząc do złamań, kalectwa, a nawet zgonu, cierpi na świecie ponad 200 mln ludzi. W związku ze starzeniem społeczeństw liczba ta będzie stale rosła - alarmuje Międzynarodowa Fundacja Ost... Co 22 sekundy na całym świecie dochodzi do złamania kręgów kręgosłupa związanych z zaawansowaną osteoporozą. Przynajmniej jedno takie złamanie przytrafia się co trzeciej kobiecie powyżej 50. roku życia. 20 października obchodzony jest Światowy ... Łuszczyca, choć jest chorobą skóry, prowadzi do powikłań uszkadzających wiele narządów, skraca, utrudnia i uprzykrza życie. W Polsce najciężej chorzy wciąż mają ograniczony dostęp do skutecznego leczenia - mówili lekarze i pacjenci podczas konferencji poprzed... Jeden na sześciu mieszkańców Ziemi przejdzie w ciągu życia udar mózgu. Co roku z jego powodu umiera na świecie ok. 6 mln osób. Większości tych przypadków można by zapobiec - alarmują lekarze z okazji Światowego Dnia Udaru Mózgu, który przypada...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Kazimierz CichowskiCzy wiesz że...? Komunistyczna Partia Polski – partia komunistyczna założona 16 grudnia 1918 na zjeździe połączeniowym SDKPiL i PPS-Lewicy, rozwiązana przez Komintern 16 sierpnia 1938 w ramach wielkiej czystki w ZSRR. Komunistyczna Partia Zachodniej Ukrainy, KPZU - ukraiński oddział KPP, działała w województwach lwowskim, stanisławowskim, tarnopolskim i wołyńskim. Cichowski Henryk (1892 - 1936), o. Andrzej O.F.M. od 1934, właśc.: Henryk Czesław Cichowski. Ur. 20.VII.1892 roku w majątku Skórnice w powiecie koneckim ziemi kieleckiej; syn Teresy z Łubieńskich i Henryka (1851-1910; inż. metalurg) Cichowskich, wnuk Romana Cichowskiego 1818-1889 (konstr. maszyn roln.). Uczeń gimnazjów w Petersburgu i w Warszawie. W 1913 wolny słuchacz m.in. w Instytucie Filozoficznym Towarzystwa Jezusowego w Innsbrucku. W latach 1914-17 w Seminarium Metropolitalnym św. Jana w Warszawie (kapłaństwo 16.XII.1917). Jesienią 1918 nowicjat w zakonie jezuitów w Starej Wsi, Kaliszu i Nowym Sączu, śluby zakonne w Krakowie (28.X.1920), równolegle w roku akad. 1920/21 studia teologiczne. Od 1921 w rezydencji św. Barbary (Kraków) jako ekonom domu, kaznodzieja, spowiednik, moderator oraz opiekun licznych stowarzyszeń i bractw. W 1922 w Dziedzicach gdzie opuszcza zakon i zostaje inkardynowany do diecezji mohylewskiej, pracuje w Warszawie. W latach 1923-25 w Papieskim Instytucie Wschodnim w Rzymie, kolejno: bakalaureat, licencjat, doktorat (4.VII.1925) z zakresu teologii wschodniej pt. „De Stanislai Socolovii theologi Cracoviensis s. XVI relationibus cum Oriente Christiano” pod kier. rektora M. d’Herbigny’ego T.J. Następnie w Krakowie, m.in. jako słuchacz ks. prof. J. Fijałka na seminarium historii Kościoła w Polsce i równolegle rozpoczyna kolejną pracę doktorską. Od października 1926 wykładowca Instytutu Misyjnego w Lublinie z zakresu teologii wschodniej, historii Kościoła i etyki. Równocześnie w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w Katedrze Teologii Dogmatycznej Porównawczej. Tamże doktorat (12.I.1928) po obronie pracy pt. „Księdza Stanisława Sokołowskiego teologia króla Stefana Batorego, dzieło o znamionach Kościoła” i rozpoczęcie pracy habilitacyjnej. W 1928 powołany przez Radę Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie na zastępcę kierownika Katedry Historii Kościoła. W roku akad. 1930/31 w Seminarium Duchownym w Pelplinie prowadzi wykłady z historii Kościoła, patrologii i historii sztuki kościelnej, następnie w Krakowie w Katedrze Historii Kościoła w Polsce Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od stycznia 1932 kapelan klasztoru bonifratrów w Katowicach, nast. w Cieszynie, także jako zastępca prefekta w gimnazjum mat.-przyrodn. W lipcu 1932 udział w VI Zjeździe Welehradzkim. Od jesieni 1932 w Wieliczce w klasztorze reformatów, przyjmując habit franciszkański. Tamże wykładowca historii Kościoła, historii sztuki kościelnej, homiletyki. Śluby zakonne czasowe 23.XI.1935. Wyjazdy na rekolekcje i wykłady, m.in. do bonifratrów w Katowicach, do gimnazjum nazaretanek w Rabce. Publikacje m.in. w: "Sodalis Marianus" 1921, str. 108-114; "Jutrzenka" (wyd. Diecezji Mohylew.) 1923, zeszyt 1 i 2; "Przegląd powszechny" 1927 (str. 303-313), 1928 (s. 313-320), 1930 (s. 206-218); "Schönere Zukunft" Wien, 1927 (s. 77-80); "Przegląd teologiczny" 1928 (s. 97-111, 253-268), 1930 (s. 335-338, 500-523); "Przewodnik Historyczno-Prawny" 1931 (s. 205-314); "Miesięcznik Diec. Chełmińskiej" 1931 (s. 169-172, 212-214, 431-433, 627-629, 787-790); "Gazeta Kościelna" 1935 (s. 26-27, 51-54). Pełen wykaz spuścizny naukowej i publicystycznej przedstawia o. Bogdan Brzuszek O.F.M. w opracowaniu pt. „O. Andrzej Henryk Cichowski O.F.M. (1892-1936)”, nadbitka z „Naszej Przeszłości” T. XXXVI, Kraków 1971. Zainteresowania badawcze Henryka Cichowskiego można ująć jako podejmowane w dwóch kierunkach: problematyka teologiczna Wschodu prawosławnego w ujęciu historycznym i praktycznym oraz zagadnienia z zakresu teologii polskiej. Po krótkiej i niespodziewanej chorobie umiera 4.V.1936 w Krakowie, pochowany w grobowcu zakonnym na cmentarzu Rakowickim. Kazimierz Cichowski (1887-1937) — działacz polskiego i międzynarodowego ruchu komunistycznego i robotniczego, określany pseudonimami: Hrabia, Anatol, Wysocki, Jasiński. Urodzony 7 grudnia 1887 w Klimkiewiczowie (od 1924 włączonym do Ostrowca Św.) jako syn Teresy z Łubieńskich i Henryka, wnuk Romana, brat Henryka, teologa. Od 1898 uczeń gimnazjum w Sosnowcu, gdzie od 1904 czynny w rewolucyjnym ruchu młodzieżowym. Przeniesiony do gimnazjum w Warszawie, skąd usunięty za udział w strajkach szkolnych 1905-06. W 1907 zdaje maturę w Petersburgu, w tym czasie wstępuje tam do SDKPiL. W latach 1907 – 1909 w Liège jako student Politechniki, skąd usunięty za działalność polityczną. W 1909 – 1910 w Warszawie jako pracownik bankowy, żeni się z Janiną z Podgórskich. W 1910 – 1913 na Wydziale Prawa Uniwersytetu w Paryżu, ponownie usunięty politycznie. Następnie w Warszawie jako pracownik Centralnego Towarzystwa Rolniczego, a następnie Międzynarodowego Banku Handlowego. Od 1915 (wraz z żoną i dziećmi) w ramach ewakuacji banku wskutek działań wojennych w Petersburgu (w latach 1914-1924 przez Rosjan nazywanym Piotrogród). Bierze udział w rewolucji październikowej. Od grudnia 1917 zastępca komisarza ds. polskich w Ludowym Komisariacie Narodowości. W latach (1918-20) na terenie Litwy i Białorusi m.in. jako członek KC Komunistycznej Partii Litwy oraz w działającym 1919 w Wilnie w Tymczasowym Rządzie Robotniczo-Chłopskim Litwy jako komisarz ludowy finansów i jako przewodniczący Centralnego Komitetu Wykonawczego Rad Delegatów Robotniczych Litewsko-Białoruskiej Republiki Radzieckiej. Henryk Cichowski (1851-1910). Ur. 16.VIII.1851 roku w Linowie w ziemi sandomierskiej, syn Kazimiery (1828-1885) z Leszczyńskich i Romana Cichowskich, wnuk Piotra Cichowskiego (1782-1848; kapitan Wielkiej Armii w 1812/13).
Albacete - miasto w południowo-wschodniej Hiszpanii, w regionie Kastylia-La Mancha, nad kanałem María Cristina (dorzecze rzeki Júcar). 167 tys. mieszkańców (INE 2008). W 1921 w Berlinie jako Przedstawiciel KPRP (od 1925 przyjęła nazwę KPP), a następnie w Polsce. Aresztowany 30 października 1921 we Lwowie i jako jeden z głównych oskarżonych podczas procesu działaczy Komunist. Partii Galicji Wsch. w tzw. procesie świętojurskim w 1923 skazany na 3 lata więzienia. Karę odbywa w więzieniach we Lwowie i w Chęcinach, gdzie pisze dla "Trybuny Robotniczej" pod pseud. K. Jurowicz. W 1925-29 członek KC KPP, a 1925-27 Biura Politycznego tej partii. W latach 1928-29 sekretarz Komunistycznej Frakcji Poselskiej w Sejmie RP. W 1930 skazany na 8 lat ciężkiego więzienia (które w murach opactwa na Św. Krzyżu utworzyła administracja carska od 1864 tłumiąc Powstanie Styczniowe). Komunistyczna Partia Litwy (lit. Lietuvos komunistų partija, LKP) – komunistyczna partia litewska założona w październiku 1918, w latach w teorii 1940–1991 sprawująca władzę w Litewskiej Socjalistycznej Republice Radzieckiej, część składowa WKP(b) i KPZR.
Rewolucja październikowa – przejęcie przez partię bolszewików władzy w Rosji rozpoczęte w Piotrogrodzie w nocy z 7 na 8 listopada 1917 roku (według obowiązującego wtedy w Rosji kalendarza juliańskiego był to 24 i 25 października – stąd nazwa). W 1932 w ramach granicznej wymiany więźniów politycznych przekazany do ZSRR, gdzie (już jako rozwiedziony i związany z Wiktorią Lisowską-Cichowską) pracuje w organizacjach międzynarodowego ruchu robotniczego jako przedstawiciel Komitetu Wykonawczego Kominternu. Od grudnia 1936 podczas wojny domowej w Hiszpanii jako jeden ze współorganizatorów Brygad Międzynarodowych (m.in. w Albacete, jako naczelnik wydziału kadr). W sierpniu 1937 w Paryżu, skąd pomimo ostrzeżeń wyjeżdża do ZSRR dla podjęcia starań uwolnienia aresztowanych. We wrześniu aresztowany w Moskwie i tam 26 października 1937 roku skazany na karę śmierci. Tego samego dnia rozstrzelany i po kremacji pochowany w zbiorowej mogile na Cm. Dońskim w Moskwie. Zrehabilitowany całkowicie wyrokiem z dnia 28 października 1955 Izby Wojskowej Sądu Najwyższego ZSRR. Osiedle Hutnicze – osiedle samorządowe Ostrowca Świętokrzyskiego. Znajduje się na terenie dawnej osady fabrycznej Klimkiewiczów, włączonej do Ostrowca w 1924 r.
Teologia (gr. θεος, theos, "Bóg", + λογος, logos, "nauka") dyscyplina zajmująca się badaniem natury boskiej oraz stosunkami, jakie zachodzą pomiędzy istotą boską a światem, ze szczególnym uwzględnieniem relacji między istotą boską a ludźmi. Etymologicznie teologia oznacza naukę (racjonalny dyskurs) dotyczącą Boga. ŹródłaLinki zewnętrzneRosjanie (ros. русские/russkije) - jedna z grup etnicznych należąca do wschodnich Słowian, zamieszkująca głównie Rosję i sąsiadujące kraje. Potocznie słowo Rosjanie jest używane do określenia wszystkich obywateli Rosji, podobnie jak często czyniono to wobec obywateli Związku Radzieckiego. Natomiast we współczesnym języku rosyjskim dla określenia osoby o dowolnym pochodzeniu etnicznym, która jest obywatelem Rosji, używa się poprzednio uznawane za przestarzałe i książkowe słowo россиянин/rossijanin. Etniczni Rosjanie stanowią około 80% ludności Rosji. Pochodzenie Rosjan (jako wspólnoty narodowo-etnicznej) nie jest jasne.
Ostrowiec Świętokrzyski – miasto w województwie świętokrzyskim. Siedziba władz powiatu ostrowieckiego. Prawa miejskie od 1613. Ośrodek przemysłowy: huta żelaza i zakład metalurgiczny, zakłady materiałów ogniotrwałych, odzieżowe, spożywcze; przemysł chemiczny, poligraficzny i drzewny. Według danych GUS z grudnia 2009 38 miasto posiadało 72 455 mieszkańców.
Czy wiesz że...? beta Białoruś, Republika Białorusi (również często niepoprawnie Republika Białoruś) (biał. Беларусь ?/i, Рэспубліка Беларусь ?/i, Biełaruś, Respublika Biełaruś ros. Беларусь, Республика Беларусь) – państwo w Europie Wschodniej. Graniczy z Polską (na zachodzie), Litwą, Łotwą (na północy), Rosją (na wschodzie) i Ukrainą (na południu). Nie posiada dostępu do morza.
Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.
Litewsko-Białoruska Republika Rad (Litbieł) (ros. Литовско-Белорусская Советская Социалистическая Республика, Советская социалистическая республика Литвы и Белоруссии, lit. Lietuvos-Baltarusijos Tarybinė Socialistinė Respublika biał. Літоўска-Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка) – powołana przez bolszewików 27 lutego 1919 roku. Teoretycznie obejmowała obszar obecnej Litwy, Białorusi i część Polski (Suwalszczyzna, Podlasie), faktycznie jej władza nie sięgała Podlasia i zachodniej części Litwy.
Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy – działająca na przełomie XIX i XX wieku polska marksistowska partia polityczna. Początkowo nosiła nazwę Socjaldemokracja Królestwa Polskiego. Od 1900 roku Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy.
Sosnowiec – miasto położone na południu Polski, w Zagłębiu Dąbrowskim, w województwie śląskim, w centrum Górnośląskiego Okręgu Przemysłowego (GOP). Najludniejsze miasto Zagłębia Dąbrowskiego.
Litwa (, jedno z państw bałtyckich, członek Unii Europejskiej i NATO. Graniczy od zachodu z Rosją (obwodem kaliningradzkim), od południowego zachodu z Polską, od wschodu z Białorusią i od północy z Łotwą.
Centralne Towarzystwo Rolnicze (CTR) – organizacja rolnicza założona w 1907, działająca na terenie Królestwa Polskiego, po 1918 – na terenie 9 województw (także województw wschodnich). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |