Kazimierz Kraszewski - Polski Serwis Naukowy

Kazimierz Kraszewski (ur. 21 stycznia 1910 w Łomży, zm. 18 marca 1990 w Warszawie) – komandor pilot, ojciec Andrzeja Kraszewskiego.

Podczas kampanii wrześniowej w 1939 pilot i oficer taktyczny eskadry w Morskim Dywizjonie Lotniczym w Pucku. Uczestnik obrony Helu jako zastępca dowódcy odcinka przeciwdesantowego „Jurata”. Po II wojnie światowej kierownik Sekcji Organizacji i Planowania Wydziału Marynarki Wojennej Sztabu Generalnego. Skazany na dożywocie pod fałszywym zarzutem działalności szpiegowskiej w tzw. procesie komandorów; zrehabilitowany.

Jerzy Staniewicz (syn prawnika Justyna Staniewicza, ur. 6 sierpnia 1903 r. w Kuźniecku na Syberii, zamordowany 12 grudnia 1952 w więzieniu mokotowskim w Warszawie) – komandor.
Rewolucja październikowa – przejęcie przez partię bolszewików władzy w Rosji rozpoczęte w Piotrogrodzie w nocy z 7 na 8 listopada 1917 roku (według obowiązującego wtedy w Rosji kalendarza juliańskiego był to 24 i 25 października – stąd nazwa).

Wykształcenie

Ojciec, Teofil, był kierownikiem urzędu pocztowego w Łomży, matka, Benedykta z Dydalewiczów, była nauczycielką. W 1915 rodzina została ewakuowana do Moskwy, skąd wróciła do Łomży w 1918 szczęśliwie uniknąwszy represji szerzących się po zwycięstwie rewolucji bolszewickiej. Po ukończeniu gimnazjum w 1929 został przyjęty do Szkoły Podchorążych Marynarki Wojennej w Toruniu. Jako marynarz podchorąży uczestniczył w najdłuższym rejsie żaglowca szkolnego ORP „Iskra”, który w okresie od 7 maja do 23 października 1930 odwiedził Lizbonę, Santa Cruz, Las Palmas, Santiago de Cuba i Newport News przepływając 12300 mil morskich. W 1932 skończył Szkołę Podchorążych w stopniu podporucznika marynarki.

Włodzimierz Steyer ps. Brunon Dzimicz (ur. 15 lipca 1892, zm. 15 września 1957) - polski kontradmirał i morski oficer pokładowy okrętów nawodnych. Podczas I wojny światowej pływał jednostkach Carskiej Marynarki Wojennej Rosji. Następnie wrócił do odrodzonej Polski i wstąpił do Marynarki Wojennej, w której służył do 1950. Dowodził wieloma okrętami, dywizjonem szkolnym i dywizjonem kontrtorpedowców. W trakcie kampanii wrześniowej w 1939 kierował obroną Półwyspu Helskiego, jako dowódca Rejonu Umocnionego Hel. Po II wojnie światowej był dowódcą Marynarki Wojennej.
Marynarka Wojenna Rzeczypospolitej Polskiej – jeden z czterech rodzajów polskich Sił Zbrojnych, obok Wojsk Lądowych, Sił Powietrznych i Wojsk Specjalnych. Odpowiada za obronę wybrzeża i wód terytorialnych. Pod względem organizacyjnym stanowi związek operacyjny – flotę. Od 25 czerwca 2010 roku funkcję dowódcy pełni adm. fl. Tomasz Mathea.

Służba wojskowa przed wojną

Po ukończeniu rocznego kursu aplikacyjnego otrzymał we wrześniu 1933 przydział do Dywizjonu Okrętów Podwodnych z zaokrętowaniem na okręcie podwodnym ORP „Żbik” jako oficer wachtowy. W lutym 1935 został przydzielony do Morskiego Dywizjonu Lotniczego (M.D.Lot.) w Pucku. Skończył Kurs Obserwatorów Lotnictwa Morskiego w Toruniu w 4 Pułku Lotniczym i otrzymał przydział do II Eskadry Bliskiego Rozpoznania M.D.Lot. jako obserwator. W 1936 ukończył Kurs Pilotażu Podstawowego w Sadkowie k. Radomia i Pilotażu Myśliwskiego w Grudziądzu i ponownie otrzymał przydział do II Eskadry Bliskiego Rozpoznania M.D.Lot., już jako pilot i oficer taktyczny. W latach 1936 – 1938 został zaokrętowany kolejno na S/S „Pułaski”, M/S „Piłsudski” i i S/S „Lech” jako asystent nawigatora. We wrześniu 1938 został przydzielony do Dywizjonu Okrętów Podwodnych i zaokrętowany na okręcie podwodnym ORP „Ryś” w charakterze oficera wachtowego i oficera broni podwodnej.

Tadeusz Michał Kraszewski OBE (ur. 29 września 1912, zm. 20 maja 1993) – F/Lt (kapitan RAF) lekarz med. Podczas kampanii wrześniowej w 1939 w służbie sanitarnej lotnictwa w Dęblinie. Ewakuowany do Rumunii przedostaje się do Francji, gdzie zostaje wcielony do wojska. Po upadku Francji ewakuuje się do Wielkiej Brytanii. Absolwent Polskiego Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu w Edynburgu. Otrzymuje przydział do dywizjonu 309 a następnie do formowanego 318 Dywizjonu Myśliwsko-Rozpoznawczego Gdańskiego jako lekarz. Odbywa kampanie włoską razem z dywizjonem. Po powrocie do Wielkiej Brytanii 1946 r. otrzymuje propozycję pracy w brytyjskiej służbie kolonialnej. Obejmuje stanowisko kierownika szpitala i naczelnego chirurga w Kuching w Sarawaku na Borneo, gdzie pozostaje do 1963 r. Po powrocie do Szkocji osiedla się w Edynburgu, gdzie prowadzi praktykę lekarską. Pochowany w Edynburgu.
II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

W kwietniu 1939 otrzymał przydział do Dowództwa Floty jako oficer flagowy (adiutant) Dowódcy Floty kadm. Józefa Unruga. Wobec groźby wybuchu wojny 21 sierpnia 1939 powrócił do swojej eskadry w Morskim Dywizjonie Lotniczym.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)