|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Zdigitalizowane dzieła m.in. Jana Matejki, Jacka Malczewskiego, Stanisława Wyspiańskiego czy Henryka Rodakowskiego można oglądać w uroczyście uruchomionym 12 maja portalu Cyfrowe Muzeum Narodowe w Warszawie. Udostępniono tam już ponad 1 tys. obiektówNa stronie int... Łukasz Przewłocki, student Instytutu Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego wykonał zdjęcia RTG mumii kotów ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie. Mumie zwierząt, które znajdują się w zbiorach stołecznej placówki, nigdy wcześniej nie były przebadane z pomocą nowoc... Od października 2011 roku w Instytucie Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego będzie można studiować archeologie podwodną - informuje dr Radosław Karasiewicz-Szczypiorski, wicedyrektor ds. studenckich IA UW. To drugi ośrodek akademicki w Polsce, po Insty... 28 czerwca w ramach seminariów otwartych Instytutu Kultur Śródziemnomorskich i Orientalnych PAN w Warszawie wystąpi dr Stefan Jakobielski. Podczas wykładu pt. "50 lat po Faras" naukowiec przedstawi podsumowanie wyników badań ostatnich 50 lat prowadzonych w... W sobotę w Parku im. Marszałka Rydza-Śmigłego w Warszawie odbędzie się Piknik Naukowy Polskiego Radia i Centrum Nauki Kopernik. Jednym z wystawców będzie Muzeum Historii Polski. Przygotowuje ono wystawę pt. "Wolne elekcje królów w Rzeczpospolitej Oboj...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Kazimierz MichałowskiTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Muzeum Narodowe w Warszawie (MNW) – muzeum sztuki w Warszawie, założone w 1862[2] jako Muzeum Sztuk Pięknych w Warszawie, narodowa instytucja kultury; jedno z największych muzeów w Polsce i największe w Warszawie. II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). Kazimierz Józef Marian Michałowski (ur. 14 grudnia 1901 w Tarnopolu, zm. 1 stycznia 1981 w Warszawie) – polski archeolog, egiptolog, historyk sztuki, członek PAN, twórca polskiej szkoły archeologii śródziemnomorskiej. Droga naukowaUkończył gimnazjum w Tarnopolu, po czym odbył studia z zakresu archeologii klasycznej i historii sztuki na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, pod naukowym kierownictwem Jana Bołoz-Antoniewicza i Edmunda Bulandy, był też słuchaczem wykładów znakomitego filozofa i wielkiej osobowości - prof. Kazimierza Twardowskiego. W czasie studiów odbył podróż do Wenecji i Mediolanu, a następnie przez południową Francję do Paryża. Na początku lat trzydziestych opublikował swoje pierwsze książki. Opracował cztery zeszyty poświęcone ikonografii mitologii greckiej i rzymskiej wraz ze Stefanem Cybulskim. W 1932 roku ukazało się znakomite dzieło Les portraits héllenistiques et romains. Exploraion de Délos, które na stałe wpisało polskiego badacza do osiągnięć archeologii klasycznej. Wiedzę swoją poszerzał na uczelniach w Berlinie, Heidelbergu, Paryżu, Rzymie i Atenach. Po obronie doktoratu na UJK został docentem w Katedrze archeologii klasycznej Uniwersytetu Jana Kazimierza, następnie (od 1933) Uniwersytetu Warszawskiego. Biorąc czynny udział w wykopaliskach szkoły École Française d`Athènes w Delfach, na Tasos i na Delos został tym samym pasowany na archeologa klasycznego. W 1937 roku ukazały się w Polsce jego Delfy, wznawiane następnie w kilku wydaniach. Michałowski nie stronił od popularyzacji. Przetłumaczył i wydał książkę Boultona pt. Wieczność piramid i tragedia Pompei, poprzedzając ją obszernym wstępem. Książka ta stała się jednocześnie zapowiedzią poważnych zmian w kierunku zainteresowań naukowych badacza. Edmund Jan Bulanda (ur. 28 października 1882 w Krakowie, zm. 3 kwietnia 1951 we Wrocławiu) – polski archeolog, profesor i rektor Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie
Archeologia śródziemnomorska zwana dawniej klasyczną jest wyspecjalizowaną gałęzią w naukach archeologicznych, mającą własne i odrębne metody naukowe podobnie jak filologia klasyczna czy orientalna na tle ogólnych nauk filologicznych. Przedmiotem badań archeologii śródziemnomorskiej jest kultura i sztuka grecko-rzymska basenu Morza Śródziemnego. Po wieloletnich staraniach udało się zorganizować polsko-francuskie wykopaliska w Edfu w Górnym Egipcie w latach 1937-1939. W wyniku prac opublikowano trzy tomy szczegółowych raportów w języku francuskim oraz wzbogacono zbiory Muzeum Narodowego w Warszawie uzyskanymi zabytkami. Zapoczątkowano w ten sposób stałą ekspozycję sztuki starożytnej, która stała się przedmiotem badań nie tylko uczonych, ale także studentów piszących pod okiem profesora swoje prace magisterskie i doktorskie. Kazimierz (Jerzy Adolf ze Skrzypny Ogończyk) Twardowski (ur. 20 października 1866 w Wiedniu, zm. 11 lutego 1938 w Milanówku) – filozof polski, twórca lwowsko-warszawskiej szkoły filozofii (najbardziej znaczącej szkoły w historii filozofii polskiej).
Nubia - kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie. Zajmuje środkowy bieg Nilu pomiędzy Asuanem a Chartumem (między VI a I kataraktą). W starożytności zwana Kusz, zamieszkana była przez lud spokrewniony z Egipcjanami, który w połowie II tysiąclecia p.n.e. uległ wymieszaniu z napływającymi od południa plemionami. W czasie wojny przebywał w niemieckim obozie jenieckim Oflag II C Woldenberg. Stworzona przez Kazimierza Michałowskiego polska szkoła archeologii – przyjmowana dziś jako wzorcowa – łączy wykopaliska i badania z pracami konserwatorskimi. (Napisał książkę pt."Od Edfu do Faras") W 2007 r. przed Muzeum Egipskim w Kairze odsłonięto popiersie prof. Kazimierza Michałowskiego. Edfu (Idfu, egip. Behdet, w czasach rzymskich Apollonopolis Magna) – miasto w południowym Egipcie na zachodnim brzegu Nilu. Stolica nomu, ośrodek produkcji rolniczej, nadgraniczne centrum handlowe.
Archeologia (z gr. ἀρχαῖος archaīos – dawny, stary i -λογία -logiā – mowa, nauka) – nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie źródeł archeologicznych, czyli materialnych pozostałości działań ludzkich. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Uniwersytet Warszawski – polska uczelnia państwowa, założona w 1816 roku w Warszawie. Najlepszy uniwersytet w Polsce według ogólnoświatowego rankingu Academic Ranking of World Universities. Uczelnia wielokrotnie była zwycięzcą corocznych rankingów uczelni państwowych przeprowadzanych przez "Rzeczpospolitą" i "Perspektywy".
Myrmekjon, Mirmeki, Myrmekion, Myrmekejon (gr. Μυρμήκιον; ros. Мирмекион, Мирмекий) – starożytne miasto greckie na Krymie, wymieniane już w dziełach takich autorów starożytnych, jak Pseudo-Skimnos, Strabon, Pseudo-Arrian.
Krym (ukr. Крим, ros. Крым, Półwysep Krymski) – półwysep na południu Ukrainy, zwany czasem półwyspem Taurydzkim, a w starożytności Chersonezem Taurydzkim bądź Taurydą, połączony jest z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim, pomiędzy Morzem Czarnym i Azowskim, a od Rosji oddzielony Cieśniną Kerczeńską. Długość linii brzegowej 1000 km, powierzchnia 25 700 km².
Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.
Historia sztuki – nauka humanistyczna, której przedmiotem są dzieła sztuki oraz piśmiennictwo o sztuce. Klasyczna historia sztuki ogranicza się do zagadnień malarstwa, rzeźby i architektury Europy od paleolitu do współczesności oraz obu Ameryk po 1494 r.
Hatszepsut – faraon, władczyni starożytnego Egiptu z XVIII dynastii, z okresu Nowego Państwa. Panowała prawdopodobnie w latach 1503 p.n.e. do 1482 p.n.e., lub 1479 p.n.e. do 1458 p.n.e., lub 1472 p.n.e. do 1450 p.n.e.
Jan Bołoz Antoniewicz (ur. 3 maja 1858 w Skomorochach koło Buczacza, zm. 29 września 1922 w Bad Elster, Saksonia), polski historyk i teoretyk sztuki pochodzenia ormiańskiego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
