Kazimierz Morawski - dziennikarz - Polski Serwis Naukowy

Kazimierz Bazyli Jerzy Wojciech Morawski (ur. 6 czerwca 1929 w Małej Wsi w pow. grójeckim) – polski dziennikarz, działacz państwowy, poseł na Sejm PRL VII, VIII i IX kadencji.

Życiorys

Syn Tadeusza i Julii z Lubomirskich, brat Zdzisława. Studiował krótko na Uniwersytecie Poznańskim. Ukończył Akademię Nauk Politycznych w Warszawie. Bezpartyjny, był działaczem koncesjonowanego Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Społecznego (ChSS) od 1957, następnie Unii Chrześcijańsko-Społecznej (UChS) od 1989. Należał do grona współzałożycieli ChSS (1957), w latach 1966–1989 był członkiem Zarządu Głównego, w okresie 1968–1974 sekretarzem generalnym ZG stowarzyszenia, w latach 1974–1989 prezesem; po przekształceniu ChSS w UChS (1989) był prezesem i członkiem Zarządu Krajowego UChS.

Posłowie VIII kadencji (od 23 marca 1980 do 31 sierpnia 1985) – posłowie na Sejm PRL, wybrani 23 marca 1980. Złożyli ślubowanie poselskie 2 kwietnia 1980.

Posłowie IX kadencji (od 13 października 1985 do 3 czerwca 1989) – posłowie na Sejm PRL, wybrani 13 października 1985. Złożyli ślubowanie poselskie 6 listopada 1985.

Od 1951 pracował w Agencji Prasowo-Informacyjnej, w latach 1952–1956 dziennikarz w "Słowie Powszechnym", w latach 1956–1962 zastępca redaktora naczelnego tygodnika "Za i Przeciw", w latach 1962–1965 korespondent "Za i Przeciw" przy Soborze Watykańskim II, w latach 1978–1983 redaktor naczelny tygodnika.

Wielki Wschód Polski (WWP) – zakon-stowarzyszenie wolnomularskie nurtu liberalnego (niedogmatycznego, nieregularnego) działające w Polsce. Obok WLNP i "Le Droit Humain", jedna z trzech polskich obediencji masońskich. Opiera się przede wszystkim na rycie (obrządku) francuskim. Należy do najbardziej racjonalistycznego nurtu masonerii.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

W latach 1976–1989 poseł na Sejm VII, VIII i IX kadencji, przewodniczący Koła Posłów ChSS w Sejmie VII, VIII i IX kadencji (do stycznia 1989), następnie Koła (Klubu) Posłów UChS (od stycznia do czerwca 1989). W latach 1977–1983 członek Prezydium Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu. W latach 1982–1989 członek Rady Państwa. W latach 1982–1989 członek władz PRON.

Aleksander Kwaśniewski (ur. 15 listopada 1954 w Białogardzie) – polski polityk, z zawodu dziennikarz. Od 23 grudnia 1995 do 23 grudnia 2005 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej.

Rada Państwa - kolegialny organ naczelny władzy państwowej Rzeczpospolitej Polskiej i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1947-1989. Łączyła kompetencje władzy ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej. W latach 1952-1989 Rada Państwa pełniła obowiązki kolegialnej głowy państwa (odpowiednik prezydenta) oraz zapewniała ciągłość najwyższego kierownictwa państwowego w związku z sesyjnym trybem pracy Sejmu.

W 1983 wybrany na wiceprzewodniczącego Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Założyciel w 1995 i przewodniczący Rady Fundatorów Fundacji Ekumenicznej "Tolerancja" przyznającej medale "Zasłużony dla Tolerancji".

Od 2000 doradca prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego ds. mniejszości narodowych. W związku opublikowanymi w "Gazety Polskiej" zarzutami udziału w nagonce antysemickiej w 1968, w marcu 2001 złożył rezygnację ze stanowiska. Kazimierz Morawski nie zgodził się ze stawianymi mu zarzutami, zaprzeczył publikacjom w "GP" i oświadczył, że cała jego społeczno-polityczna działalność służyła idei tolerancji, poszanowania dla wszelkich odmienności, a także budowania zrozumienia i przyjaźni polsko-żydowskiej.

Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.

Sobór Watykański II – ostatni, jak dotąd, sobór w Kościele katolickim, otwarty 11 października 1962 przez papieża Jana XXIII, zakończony 8 grudnia 1965 przez papieża Pawła VI.

Członek lóż Wielkiego Wschodu Polski.

Odznaczenia

Odznaczony m.in.: Krzyżem Komandorskim Polonia Restituta, Złotym Wielkim Medalem (Grande Médaille D`Or) francuskiego odznaczenia Mérite Philantropique, Wielką Gwiazda Orderu św. Włodzimierza od Patriarchy Moskwy, Orderem św. Marii Magdaleny od Kościoła Prawosławnego w Polsce.

Sejm Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej – składał się w I kadencji z 425, w II kadencji z 459, a w pozostałych kadencjach z 460 posłów. Początkowo ustalono jednolitą normę przedstawicielską – 1 poseł: 60 tys. mieszkańców, później wykreślono ją z konstytucji jako niepraktyczną. Zerwano z zasadą mandatu wolnego (poseł był przedstawicielem ludu pracującego i mógł być przezeń odwołany, w praktyce ani razu nie wykorzystano tego przepisu – jako zbyt niebezpiecznego). Wprowadzono czteroprzymiotnikowe prawo wyborcze (wykreślenie zasady proporcjonalności). Sejm większością głosów przyjmował ustawy i podejmował uchwały, wybierał ze swego grona Prezydium (funkcja marszałka zwykle przypadała przedstawicielowi ZSL), na pierwszym swym posiedzeniu powoływał Prezesa Rady Ministrów wraz z Radą Ministrów oraz Radę Państwa. Uchwalał budżet i narodowe plany społeczno-gospodarcze. Miał prawo przyjmować petycje od obywateli. Do niego należały też niektóre uprawnienia kreacyjne, m.in. wybór szefa NIK, członków Trybunału Stanu i Konstytucyjnego oraz Rzecznika Praw Obywatelskich (trzy ostatnie instytucje powołane dopiero w latach osiemdziesiątych). Parlament obradował w trybie sesyjnym. Sesje zwoływane były w określonych terminach przez Radę Państwa.

Towarzystwo Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (TPPR) – powstało w 1944 roku. Towarzystwo organizowało głównie imprezy propagandowe, takie jak obchody rocznic rewolucji październikowej, wycieczki do ZSRR, wymianę grup (tzw. "pociągi przyjaźni"), dni radzieckiej kultury, techniki, książki, filmu a także Festiwal Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze (dla amatorów).

Wywód przodków

Przypisy

Doradca Kwaśniewskiego rezygnuje, archiwum "Rzeczpospolitej" z 28 marca 2001