Kenzō Tange - Polski Serwis Naukowy

Pomnik-muzeum ofiar wojny w Chiran

Siedziba telewizji Fuji

Siedziba władz Tokio

Kenzō Tange (jap. 丹下健三, Tange Kenzō, ur. 4 września 1913 w Sakai, zm. 22 marca 2005 w Tokio) – japoński architekt modernizmu i postmodernizmu, działający na całym świecie, laureat Nagrody Pritzkera w 1987.

Zatoka Tokijska (jap. 東京湾, Tōkyō-wan?) – zatoka w południowej części regionu Kantō w Japonii, otoczona przez dwa półwyspy: Boso (prefektura Chiba) i Miura (prefektura Kanagawa). Znajdują się tu porty Tokio, Chiba, Kawasaki, Jokohama oraz Yokosuka.

Trzęsienie ziemi – gwałtowne rozładowanie naprężeń, nagromadzonych w skorupie ziemskiej w wyniku przejściowego zablokowania ruchu warstw skalnych, poruszających się wzdłuż linii uskok Uwalniająca się przy tym energia w około 20% rozchodzi się w postaci fal sejsmicznych, z których część dociera na powierzchnię Ziemi w postaci niszczących fal powierzchniowych.

Młodość

Dzieciństwo spędził w Imabari na wyspie Sikoku. Od 1935 studiował w Tokio, a w 1938 otrzymał nagrodę Tatsuno za swoją pracę dyplomową.

Swoją pracę rozpoczął w biurze Kunio Maekawy, byłego współpracownika Le Corbusiera. Od 1946 działał samodzielnie i pracował na Uniwersytecie Tokijskim.

Kariera

W latach 50. Kenzō Tange stał się znany dzięki swojemu projektowi Centrum Pokoju w Hiroshimie. Połączył tam prostotę stylu międzynarodowego ze zbieżnymi z nim tendencjami tradycyjnej architektury japońskiej. Wkrótce powstały w całej Japonii liczne ratusze, biurowce i hale sportowe jego projektu.

Tokio ?/i (jap. 東京都, Tōkyō-to?) – stolica Japonii położona nad Oceanem Spokojnym (Zatoka Tokijska) na Honsiu – największej z Wysp Japońskich. Główny ośrodek największego zespołu miejskiego świata (metropolis Greater Tokyo Area), który, wraz z Jokohamą, Kawasaki, Saitamą i innymi miastami nad zatoką, skupia 32-43 mln mieszkańców.

XVIII Igrzyska Olimpijskie odbyły się w 1964 roku w Tokio (Japonia). Igrzyska w "Kraju kwitnącej wiśni" stały się imprezą łączącą tradycje ze współczesnością (zastosowano m.in. najnowsze techniki pomiarów wyników). Po wykluczeniu przez organizatorów niektórych sportowców z Indonezji oraz Korei Północnej kraje te wycofały swoje reprezentacje. MKOL nie wyraził zgody na występ ekip RPA, co było reakcją na rasistowską (w stosunku do czarnoskórej większości) politykę rządu w Pretorii.

W 1960 przedstawił w swoim Planie dla Tokio pomysł niekonwencjonalnej rozbudowy stolicy ponad taflą wody Zatoki Tokijskiej. Ciasna przestrzeń stolicy miała zostać rozszerzona o sztuczne wyspy, mosty i pływające parkingi. Projekt ten miał znaczny wpływ na rozwój grupy Metabolism. Również projekt odbudowy zniszczonego w trzęsieniu ziemi miasta Skopje odziedziczył z niego pewne elementy.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Nigeria, Federalna Republika Nigerii (Federal Republic of Nigeria) – państwo w Afryce Zachodniej nad Zatoką Gwinejską, najludniejsze na kontynencie afrykańskim. Nazwa państwa pochodzi od rzeki Niger, a pierwszy raz pojawiła sie w artykule gazety The Times z 1897 roku. Sąsiaduje z Beninem, Nigrem, Czadem i Kamerunem.

Światową sławę zdobył Tange dzięki obiektom olimpiady w Tokio, pokazywanym przez telewizję na całym świecie, a także późniejszej wystawie światowej. Został też profesorem urbanistyki Uniwersytetu Tokijskiego. Tange budował w ponad 20 krajach, m.in. rozbudował pałac Saudów w Dżuddzie i muzeum w Minneapolis. W 1975 otrzymał niemieckie odznaczenie Pour le Mérite w dziedzinie nauki i sztuki, w 1980 Order Kultury, a w 1987 Nagrodę Pritzkera. Zmarł w 2005 na serce.

Le Corbusier, właściwie Charles-Édouard Jeanneret-Gris (ur. 6 października 1887 w La Chaux-de-Fonds, zm. 27 sierpnia 1965 w Cap Martin) – francuski architekt, urbanista, malarz i rzeźbiarz szwajcarskiego pochodzenia, czołowy przedstawiciel modernistycznego stylu międzynarodowego. Jego wszechstronna działalność wpłynęła nie tylko na architekturę, ale także na sztuki plastyczne i urbanistykę.

Architekt – wykonywanie zawodu architekta polega na współtworzeniu kultury przez projektowanie architektoniczne obiektów budowlanych, ich przestrzennego otoczenia oraz ich realizację, na nadzorze nad procesem ich powstawania oraz na edukacji architektonicznej. Tak definiuje ten zawód w Polsce ustawa o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

Główne dzieła

Projekty architektoniczne

Centrum Pokoju w Hiroshimie, 1949-1956

biblioteka Tsuda College w Tokio, 1953-1954

katedra Najświętszej Marii Panny w Tokio, 1955

zarząd prefektury Kagawa w Takamatsu, 1955-1958

ratusz w Imabari, 1959

hale igrzysk olimpijskich w Tokio, 1964

centrum kongresowe w Kioto, 1964-1965

OUB Building w Singapurze, 1986 – najwyższy wieżowiec miasta (280 m wysokości, 60 pięter)

gmach zarządu Metropolii Tokijskiej, 1991 - do 1993 najwyższy budynek Japonii (243 m wysokości)

budynek Telewizji Fuji Tokio, 1994

Projekty urbanistyczne

projekt urbanistyczny Tokio, 1960

projekt urbanistyczny Skopje, 1965

dzielnica Fiera w Bolonii, 1967

wystawa światowa w Osace, 1970 - kierownictwo zespołu planistycznego, również projekt zadaszenia placu Expo '70

stolica Nigerii - Abudża, projekt 1976

Linki zewnętrzne

Nagroda Pritzkera - Kenzō Tange

Modernizm - ogólne określenie prądów w architekturze światowej rozwijających się w latach ok. 1918-1975, zakładających całkowite odejście nie tylko od stylów historycznych, ale również od wszelkiej stylizacji. Architektura modernistyczna opierała się w założeniu na nowej metodzie twórczej, wywodzącej formę, funkcję i konstrukcję budynku niemal wyłącznie z istniejących uwarunkowań materialnych.

Uniwersytet Tokijski (jap. 東京大学, Tōkyō-daigaku, w skrócie Tōdai) - jedna z czołowych uczelni w Japonii. Posiada 10 wydziałów, na których kształci się 30 tys. studentów, w tym ok. 2 tys. z zagranicy. W 2009 r. w światowym rankingu szkół wyższych, był jednym z najbardziej prestiżowych uniwersytetów w Japonii, najlepszym w Azji i trzecim na świecie .