|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W Australii Zachodniej odkryto diamenty sprzed czterech miliardów lat. Dzięki Temu odkryciu poszerzy się wiedza współczesnej nauki na temat wczesnego kształtowania się skorupy ziemskiej.
Diamenty z tak odległej... W latach 90. średni wiek, w którym kobiety rodziły pierwsze dziecko wynosił 20-24 lata. Ostatnie dane GUS (Rocznika Demograficznego 2009 GUS) pokazują, że najwięcej urodzeń w 2008 r. było wśród kobiet w wieku 25-29 lat - 151 894 żywe urodzenia. Znacznie więce... Pierwszy spektakl ,,Światło i Dźwięk" w Muzeum Zamkowym w Malborku odbył się 1 lipca 1980 roku. Początkowo widowiska odbywały się tylko podczas dwóch letnich miesięcy, ale ze względu na wielkie zainteresowanie przedłużono sezon, który trwa obecnie od połowy kwietnia do połowy ... Dnia 31 marca 2012 r. w Kioto, Japonia, odbędą się międzynarodowe warsztaty nt. statystycznego uczenia maszynowego w celu przetwarzania mowy.
Do niedawna badania naukowe w dziedzinie statystycznego przetwarzania mowy koncentrowały się na wysokiej jakości adnotacji danych i oszczędnej konstrukcji modelo... W dniach 18-20 stycznia 2011 r. w Kioto, Japonia, odbędzie się dziewiąta międzynarodowa konferencja nt. tworzenia, łączenia i współpracy za pośrednictwem techniki komputerowej.
Komputery, sieci i inne technologie stały się wszechobecne we współczesnym społeczeństwie. Niemniej w większości są wykorzystywane pasywnie. Aby ewol...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Ki no TsurayukiCzy wiesz że...? Kanji (jap. 漢字, kanji?, ; dosł. "znaki Hanów") – znaki logograficzne chińskiego pochodzenia, które wraz z sylabariuszami hiragana (ひらがな, 平仮名), katakana (カタカナ, 片仮名), cyframi arabskimi oraz alfabetem łacińskim stanowią element pisma japońskiego. Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach. Hiragana (jap. ひらがな, ヒラガナ, 平仮名, Hiragana?) – jeden z dwóch japońskich systemów pisma sylabicznego kana. Drugim z nich jest katakana. Każdemu znakowi hiragana odpowiada znak katakana. Ki no Tsurayuki (jap. 紀貫之 ur. 872, zm. 945) - japoński pisarz, poeta i dworzanin. Tsurayuki był synem Ki no Mochiyuki. Został autorem wielu waka pod koniec IX wieku. W 905 z rozkazu cesarza Daigo został jednym z czterech poetów, wybranych do skompilowania Kokin-wakashū, antologii japońskiej poezji. Po sprawowaniu kilku urzędów w Kioto, został mianowany namiestnikiem prowincji Tosa. Przebywał tam od 930 do 935. Ariwara no Narihira (在原業平, 825 – 880), piąty syn księcia Abo i księżnej Ito, wnuk cesarzy Heizei i Kammu, japoński poeta i arystokrata, tworzący w okresie Heian. uważany za pierwowzór głównego bohatera powieści Ise monogatari. Zaliczany do Sześciu Najsłynniejszych Poetów Waka (Rokkasen) i Trzydziestu Sześciu Nieśmiertelnych Poetów.
Kana (jap. 仮名, Kana?) – wspólna nazwa sylabicznych pism japońskich na które składają się z dwa sylabariusze: ひらがな hiragana i カタカナ katakana, istnieje również starszy, nieużywany już system manyogana. Jest znany głównie ze swoich waka. Zaliczany do 36 Kasen (三十六歌仙 dosł. mistrzowie poezji), wybrany przez Fujiwara no Kinto. Znany także jako jeden z wydawców Kokin-wakashū. Tsurayuki napisał jeden z dwóch wstępów do Kokin-wakashū, drugi jest po chińsku. Jego wstęp był pierwszą recenzją poezji waka. Pisał o jej historii, mitologicznych źródłach i współczesnych mu waka, które podzielił na gatunki, odnosił się do wcześniejszych wielkich poetów i nie szczędził krytycznych uwag swoim poprzednikom takim jak Ariwara no Narihira. Poezja (z gr. ποίησις, poíesis – tworzenie, wytwórczość, sztuka poetycka) – wieloznaczny termin, współcześnie stanowiący przede wszystkim określenie dzieł literackich nienapisanych prozą lub synonim liryki.
Genji monogatari (? tytuł często tłumaczony jako Opowieść o Księciu Promienistym) – klasyczne dzieło literatury japońskiej autorstwa Shikibu Murasaki. Datowane na XI wiek, szczyt okresu Heian. Genji monogatari bywa niekiedy nazywana pierwszą powieścią, pierwszą nowoczesną powieścią lub pierwszą powieścią z klasyki gatunku – klasyfikacja jej pozostaje kwestią wciąż nierozstrzygniętą dla badaczy. Nie powstało jeszcze polskie tłumaczenie tego dzieła. Jego waka zostały zamieszczone w jednej z najważniejszych antologii japońskiej poezji Hyakunin Isshū, która została skompilowana w XIII wieku przez Teika Fujiwara, długo po śmierci Tsurayukiego. TwórczośćOprócz Kokin-wakashū i jego wstępie, jednym z większych dzieł Tsurayukiego jest Tosa-nikki (Dzienniki z Tosa), które zostały napisane anonimowo w hiraganie. Tsurayuki podaje się w nich za kobietę, lecz charakter pisma sugeruje, że autor jest mężczyzną. Tekst opisuje powrót do Kioto z prowincji Tosa w 935 gdzie Tsurayuki był namiestnikiem. Waka (jap. 和歌, waka) lub Yamato-uta (jap. 大和歌, Yamato-uta) - gatunek japońskiej poezji. Waka tłumaczy się dosłownie jako "japoński wiersz". Słowo to powstało w okresie Heian, aby odróżnić ojczystą poezję od chińskiej, zwanej kanshi, którą dobrze znała cała wyedukowana sfera japońskiego społeczeństwa.
Teika Fujiwara lub Sadaie Fujiwara (jap. 藤原 定家, Fujiwara no Sadaie/Teika, ur. 1162, zm. 26 września 1241 ) - japoński arystokrata, poeta waka, krytyk, kaligraf, pisarz, skryba i uczony późnego okresu Heian i wczesnego Kamakura. Tosa-nikki zostały napisane używając hiragany w czasie kiedy mężczyźni nie używali tego prostego, 'gorszego', 'kobiecego' sylabariusza i pisali kanji. Tsurayuki wybrał jednak tę metodę ponieważ głównym tematem Tosa-nikki nie jest sama podróż, lecz smutek jakiego autor doznał po stracie swojej córki w Tosa. Na początku swojego dziennika, Tsurayuki nie wspomina o śmierci córki i opisuje podróż w sposób częściowo komiczny, częściowo poważny. Tosa-nikki jest najstarszym, istniejącym pamiętnikiem napisanym kaną oraz w wyjątkowo dobrym stylu. Wywarło to duży wpływ na sposób pisania późniejszch dzienników. Powstała antologia waka Tsurayukiego, zwana Tsurayuki-shū. Istnieje opinia, że skompilował ją on sam. Niektóre z jego waka znajdowały się także w ważniejszych antologiach cesarskich, czy takich jak Kokin-shū. W trzech najstarszych antologiach waka, Tsurayuki był jednym z najbardziej lubianych autorów. Jego imię odnosi się często to tego w Genji monogatari jako mistrz waka. W tej powieści, cesarz Uda nakazał jemu i kilku poetkom napisać waka na swoich ozdobach. Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |