Kick-boxing - Polski Serwis Naukowy

Kick boxing – przykłady ręcznych i nożnych technik walki w semi-contact

Kick-boxing – dyscyplina sportowa (sport walki), w której walczy się stosując zarówno bokserskie ciosy pięścią, jak i kopnięcia.

Nazwa dyscypliny

Słowo kick oznacza po angielsku "kopnięcie" lub "kopać", boxing oznacza "boks".

W większości języków stosuje się angielską nazwę "kick-boxing" (zwykle dostosowaną fonetycznie i ortograficznie do danego języka) na określenie ogółu dyscyplin sportowych, w których walczy się głównie za pomocą kopnięć oraz ciosów bokserskich (we Francji w tym znaczeniu używa się określenia boxe pieds-poings). Jest to jednak uproszczenie, gdyż sporty walki takie jak boks tajski, chińskie sanshou, savate, boks birmański, a także niektóre odmiany taekwondo (głównie ITF) i karate, mimo że wykazują wiele cech wspólnych z kick-boxingiem, a ich przedstawiciele startują również w turniejach tej dyscypliny, są w gruncie rzeczy odrębnymi sportami walki.

Kyokushin (jap. 極真, kyokushin?) - pełnokontaktowy styl japońskiej sztuki walki, karate, stworzony przez Masutatsu Ōyamę. Jest to także sport walki.
Kopnięcie boczne - jest to kopnięcie wykonywane z biodrami zwróconymi bokiem do kierunku ataku. Potocznie to kopnięcie zwane "bocznym" jest skierowane piętą lub zewnętrzną krawędzią zgiętej stopy ustawionej poziomo. Istnieją rozmaite formy tego kopnięcia: forma "wtłoczenia" z działaniem biodra, forma "smagnięcia" z kolanem i trzecia łącząca dwa poprzednie sposoby.

W ścisłym znaczeniu tego słowa określenie "kick-boxing" odnosi się do dyscyplin rozwiniętych przez Japończyków (kick-boxing japoński) i przez Amerykanów (kick-boxing amerykański) w latach 60. i 70. XX wieku. Na określenie amerykańskiego kick-boxingu używa się też nazwy full-contact karate lub w skrócie "full contact".

Ring bokserski jest miejscem walk bokserskich lub walk w podobnych dyscyplinach (np. kick-boxing). Współczesny ring ma postać kwadratowego podwyższenia, otoczonego czterema równoległymi do podłoża linami, przyczepionymi do słupów narożnych w każdym rogu ringu. Obecnie zawodowe walki muszą mieć ring zgodny z międzynarodowym standardem, jednakże jest kilka różnych międzynarodowych standardów.
Kopnięcie hakowe lub zahaczające, znane też pod angielską nazwą hook kick, jest to odwrotne kopnięcie okrężne w płaszczyźnie poziomej lub ukośnej. Przy tym kopnięciu uderza się zwykle tylną częścią pięty. Zazwyczaj służy do ściągania gardy.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Open Directory Project (zwany także DMoz od Directory Mozilla) – otwarty katolog stron WWW, utrzymywany na serwerach koncernu Time Warner, w którym zarówno drzewo kategorii jak i wszelkie wpisy są redagowane przez wspólnotę redaktorów-ochotników.

K-1 – założona w 1993 roku japońska organizacja promująca walki na zmodyfikowanych zasadach japońskiego kick-boxingu wzbogaconych o techniki z innych stylów (stąd też często w materiałach promocyjnych K-1 zwana jest nowym sportem walki). Uznawana często za najbardziej prestiżową organizację zawodowego kick-boxingu na świecie. Jednym z głównych założeń, które legło u podstaw jej powstania było umożliwienie rywalizacji przedstawicielom różnych sztuk i sportów walki. Dziś na ringach K-1 występują przede wszystkim zawodnicy kick-boxingu, boksu tajskiego, karate i boksu.

Klincz (ang. clinch) lub chwyt klamrowy - obustronne przytrzymywanie się przeciwników w walce, najczęściej stykają się oni wtedy bezpośrednio powierzchniami ciał. Występuje w wielu sportach walki. Bardzo duże znaczenie ma w boksie tajskim, gdzie jest to podstawowa technika.

Boks birmański, znany także jako lethwei lub lethwae, jest rodzajem kick-boxingu pochodzącym z Birmy (obecnie Myanmar). Boks birmański jest pod wieloma względami podobny do pokrewnych dyscyplin z krajów sąsiedniego rejonu południowo-wschodniej Azji, jak do tomoi z Malezji, do pradal serey z Kambodży, a przede wszystkim do boksu tajskiego. Od boksu tajskiego różni lethwei dopuszczalność uderzeń głową. Boks birmański uważa się za bardziej ekstremalny. Istnieją zapisy dotyczące walk w lethwei z czasów cesarstwa Pyu w Birmie. Armie dawnej Birmy z powodzeniem używały lethwei, bando i jej zbrojnej wersji banshay w wielu zwycięstwach nad sąsiednimi krajami.

Tatami (?) - tradycyjna mata japońska, używana do pokrywania podłogi. Część zasadnicza, wewnętrzna jest wykonana ze słomy ryżowej, a warstwa wierzchnia z plecionej słomy trawy igusa. Brzegi wykończone są materiałem. Tatami mają standardowe wymiary 90 x 180 x 5 cm i jednocześnie służą jako jednostka miary powierzchni wnętrz. Spotyka się również pół-tatami o wymiarach 90 x 90 cm. Tatami pochodzące z Tokio i wschodnich części kraju są nieco węższe i mają wymiary 85 x 180 cm.

Semi Contact jest to formuła kick-boxingu nastawiona głównie na szybkość zawodników. Walka jest przerywana za każdym razem gdy sędzia ringowy zauważy czyste trafienie jednego zawodnika. Każde trafienie przeciwnika (o ile wychwyci je sędzia) jest punktowane.

Kopnięcie okrężne (ang. roundhouse kick, niekiedy round kick, turning kick) – technika kopnięcia polegająca na trafieniu przeciwnika za pomocą podbicia stopy, śródstopia lub piszczela. Wykorzystywana w sportach walki oraz sztukach walki takich jak taekwondo, kick-boxing, boks tajski, tangsudo, karate oraz innych, w których do uderzeń wykorzystywane są nogi. W taekwondo i kick-boxingu jest to technika podstawowa. Ponadto w kick-boxingu jest to najczęściej zadawane kopnięcie w walce. Można je wykonać za pomocą nogi wykrocznej (kopnięcie szybsze, ale o mniejszej sile) lub zakrocznej (silniejsze, ale łatwiejsze do zauważenia przez osobę broniącą się).