Kierowca wyścigowy - Polski Serwis Naukowy

Szofer, Wielka Brytania, 1910.

Szofer, Japonia.

Kierowca autobusu, USA.

Ten artykuł dotyczy zawodu. Zapoznaj się również z: inne znaczenia tego słowa.

Kierowca, potocznie szofer (fr. chauffeur) – osoba uprawniona do kierowania pojazdem silnikowym. Określenie kierowca oznacza również zawód osoby, która zajmuje się odpłatnym przewozem ludzi bądź towarów pojazdami samochodowymi.

Sport żużlowy, żużel – wyścigi motocyklowe na torach zbliżonych kształtem do owalu, jedna z dyscyplin sportu motorowego. Na żużlu zawodnicy ścigają się zazwyczaj przez cztery okrążenia, ze startu wspólnego, pokonując tor zawsze w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. Wykorzystywane do zawodów żużlowych tory posiadają sypką nawierzchnię, a specjalne motocykle żużlowe nie posiadają skrzyni biegów ani hamulców. Sport ten cieszy się popularnością głównie w Europie, w szczególności w Wielkiej Brytanii, Danii, Szwecji i Polsce.

Czas – skalarna wielkość fizyczna określająca kolejność zdarzeń oraz odstępy między zdarzeniami zachodzącymi w tym samym miejscu. Pojęcie to było również przedmiotem rozważań filozoficznych.

Wymagania stawiane kierowcom:

Posiadanie odpowiedniej kat. prawa jazdy - A, B, C, D, E (wymiana dokumentu: amatorzy co 15 lat, zawodowcy co 5 lat).

Niekaralność (kierowcy zawodowi).

Uzyskanie świadectwa kwalifikacji na przewóz rzeczy (również materiałów niebezpiecznych) i osób (również taksówką), poprzez przejście jednorazowej kwalifikacji wstępnej, a następnie odbyciu co 5 lat szkolenia okresowego (kierowcy zawodowi).

Wzięcie udziału w kursach z zakresu czasu pracy kierowcy i obsługi tachografu (kierowcy zawodowi).

Poddanie się badaniom i psychotestom co 5 lat (kierowcy zawodowi).

W przypadku prowadzenia prywatnej działalności gospodarczej - zdobycie certyfikatu kompetencji (przewoźnicy drogowi).

W języku potocznym kierowców określa się również szoferami. Słowo szofer wywodzi się od francuskiego terminu chauffeur (pol. palacz), ponieważ pierwsze pojazdy (w tym ich kolejowe i morskie odpowiedniki, tj. parowce, parostatki itp.) napędzane były silnikami parowymi wymagającymi obsługi palacza. W węższym znaczeniu szoferem można określić kierowcę zatrudnionego do prowadzenia samochodów luksusowych (duże sedany lub limuzyny). Szofer może być zaliczany do tzw. służby domowej.

Przyczepa – pojazd kołowy, albo gąsienicowy bez własnego silnika, ciągnięty przez inny pojazd, przeważnie samochód, ciągnik drogowy, ciągnik rolniczy. Tylko nieliczne przyczepy posiadają napęd, ułatwiający jazdę w terenie np. ciężkich motocykli wojskowych.

Taksówkarz - osoba prowadząca taksówkę. Wykonywanie tego zawodu jest regulowane lokalnymi przepisami - kandydat często musi zdać egzamin ze znajomości terenu, na którym będzie wykonywać działalność, a jego samochód musi spełniać określone wymagania. Taksówkarz jest zawodem obarczonym wysokim ryzykiem ze względu na zagrożenie napadem.

W sporcie kierowców utożsamia się z:

kierowcami wyścigowymi – ogólne określenie odnoszące się do sportowców uprawiających wyścigi przy pomocy pojazdów naziemnych napędzanych silnikami. Do grona kierowców wyścigowych zalicza się zarówno kierujących łodziami motorowymi, jak i kierujących samochodami wyścigowymi, rajdowymi, czy terenowymi.

kierowcami rajdowymi (rajdowiec) – zawodnicy startujący w rajdach samochodowych (oraz terenowych). W zawodach występują z pilotem rajdowym, który kontroluje przebieg trasy podczas rajdu i dyktuje notatki rajdowe.

W celu uzyskania prawa do startowania w rajdach należy uzyskać licencję krajową lub międzynarodową poprzez starty w imprezach amatorskich typu KJS i zdanie specjalnego egzaminu. Do zadań kierowcy rajdowego należy prowadzenie samochodu oraz podejmowanie decyzji dot. doboru opon i ustawień samochodu.

Samochód terenowy jest to pojazd samochodowy przystosowany do pokonywania przeszkód terenowych. Może być samochodem osobowym (łazik, samochód osobowo-terenowy), lub ciężarowym. Zazwyczaj jest zbudowany w oparciu o ramę, z napędem na wszystkie koła, specjalnymi oponami, skrzynią rozdzielczo-redukcyjną, zwiększonym prześwitem poprzecznym (190 - 400 mm) i zwiększoną zdolnością pokonywania wzniesień.

Łódź - mała jednostka pływająca zwykle odkrytopokładowa używana zarówno na akwenach śródlądowych jak i morskich. To mały statek wodny, zwykle bezpokładowy; napędzany wiosłami. Pierwsze łodzie wiosłowe były wydrążonymi kłodami drewna. Łódź ze skór budowano pokrywając skórami zwierzęcymi drewniany szkielet łódki. Kajaki indiańskie mają nakrycie chroniące przed wodą, zrobione ze skór fok. Indianie amerykańscy robili canoe z kory. Canoe różnią się od innych łódek wagą, są lekkie że można je przenosić lądem. Dzisiaj do budowy canoe używamy innych materiałów, lecz współczesne kajaki pochodzą od dawnych indiańskich canoe budowanych z kory