Kim De Dzung - Polski Serwis Naukowy

To jest biografia osoby noszącej koreańskie nazwisko Kim.

Kim De Dzung (w transkrypcji angielskiej: Kim Dae-jung; ur. 6 stycznia 1925 we wsi Hugwang na wyspie Haui, na południowym wybrzeżu Republiki Korei w prowincji Dzolla Południowa, zm. 18 sierpnia 2009 w Seulu), południowokoreański polityk, laureat pokojowej Nagrody Nobla i prezydent Korei Południowej.

Tokio ?/i (jap. 東京都, Tōkyō-to?) – stolica Japonii położona nad Oceanem Spokojnym (Zatoka Tokijska) na Honsiu – największej z Wysp Japońskich. Główny ośrodek największego zespołu miejskiego świata (metropolis Greater Tokyo Area), który, wraz z Jokohamą, Kawasaki, Saitamą i innymi miastami nad zatoką, skupia 32-43 mln mieszkańców.

Park Chung-hee (ur. 30 września 1917 w Kumi, Korea, zm. 26 października 1979 w Seulu), południowokoreański wojskowy, generał i polityk, prezydent Korei Południowej od 17 grudnia 1963 do 26 października 1979. Członek Demokratycznej Partii Sprawiedliwości.

Kim De Dzung studiował na uniwersytetach Konguk, Korea i Kyŏngju. Był dziennikarzem, kiedy w 1961 wybrano go do Zgromadzenia Narodowego z ramienia opozycyjnej Partii Demokratycznej, której rzecznikiem został w 1963. Kiedy przekształciła się ona w Nową Partię Demokratyczną (1967), wszedł w skład jej kierownictwa, niewielką różnicą głosów przegrywając wybory prezydenckie w 1971. Po dłuższym pobycie w USA i Japonii został w 1973 uprowadzony przez koreańskie służby specjalne z hotelu w Tokio i przewieziony do Korei Południowej. Był to jeden z kilku zamachów na jego życie przeprowadzony przez służby specjalne.

Kim Dzong Il (ur. k. ) – północnokoreański polityk, syn premiera i prezydenta Korei Północnej oraz przewodniczącego Partii Pracy Korei, Kim Ir Sena oraz Kim Dzong Suk. Podczas wojny koreańskiej został dla bezpieczeństwa wysłany przez ojca do Mandżurii. Dwa lata uczył się w szkole pilotów w NRD, a w 1963 ukończył Uniwersytet Kim Ir Sena.

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna (kor. 조선민주주의인민공화국, hancha 朝鮮民主主義人民共和國, MCR. Chosŏn Minjujuŭi Inmin Konghwaguk, Korea Północna, w skrócie KRLD) – komunistyczne państwo totalitarne, powstałe w północnej części Półwyspu Koreańskiego po II wojnie światowej na terenach zajętych przez Armię Czerwoną. Totalitarną władzę sprawuje oparta na idei dżucze monopartia, Koreańska Partia Pracy. Graniczy z: Rosją na północnym wschodzie, Chinami na północy, Republiką Korei (Koreą Południową) od południa. W Chinach oraz w samej Korei Północnej kraj zwany jest Pukchosŏn ("Północny Chosŏn"; 북조선; 北朝鮮). Bukhan ("Północny Han"; 북한; 北韓) to nazwa popularna wśród mieszkańców Korei Południowej.

Wieloletni działacz opozycji demokratycznej, w 1971 po raz pierwszy z ramienia Nowej Partii Demokratycznej kandydował na urząd prezydenta. Polityczny przeciwnik prezydenta Park Chung-hee, wielokrotnie więziony. Po masakrze w Kwangju skazany na karę śmierci (po interwencji USA zamienioną na dożywotnie więzienie). Po zwolnieniu w 1982 wyjechał do USA.

Koreańskie nazwisko poprzedza imię – taki system przyjęty jest zarówno w Korei Północnej jak i Korei Południowej. W języku koreańskim "irenum" zwykle odnosi się do nazwiska (seong) wraz z imieniem (myeong). Długa historia wykorzystywania nazwisk w Korei doprowadziła do ich stopniowego zaniku (proces Galtona-Watsona). Wykorzystywanych jest w obecnych czasach około 250 koreańskich nazwisk - najpopularniejsze to Kim, Lee i Park, które nosi prawie połowa mieszkańców Korei Północnej i Południowej.

Kim Young Sam (ur. 20 grudnia 1927) - polityk południowokoreański. Od 1952 sekretarz premiera Changu, od 1953 dziewięciokrotnie deputowany z ramienia Partii Liberalnej (DLP). W 1954, na znak protestu przeciwko dyktatorowi Syngmanowi Rhee, wystąpił z partii. W latach 1973-76 i 1979 przewodniczący Nowej Partii Zjednoczenia i Demokracji (PRD). W czasie prezydentury Czun Du Hwana pozbawiony prawa działalności politycznej. Od 1985, wspólnie z Kim De Dzungiem w ruchu na rzecz demokratyzacji kraju. W wyborach prezydenckich w grudniu 1987 przegrał z Ro Te Wu. W 1990 wprowadził PRD do obozu rządowego i połączył z demokratyczną Partią Liberalną. Od sierpnia 1992 na czele DLP, od 1992 do 1998 prezydent (pierwszy od 30 lat cywilny prezydentem Korei Południowej). Ogłosił amnestię dla 41 tys. więźniów, w tym działaczy opozycji demokratycznej. Odszedł ze stanowiska prezydenta po wybuchu skandalu korupcyjnego w łonie jego partii, zwłaszcza, że do władzy doszedł pod hasłami zdecydowanej walki z tą patologią.

Powrócił do Korei w 1985 i nawiązał współpracę z Kim Yung Samem (Kim Young-sam) na rzecz demokratyzacji państwa. 1991-1992 stał na czele Partii Demokratycznej; 1992 po raz kolejny rywalizując w wyborach prezydenckich, przegrał z Kim Jung Samem. Został wybrany na prezydenta w 1997, zaprzysiężony 25 lutego 1998.

Masakra w Kwangju (광주 민주화 운동) — termin, którym określane bywa krwawe stłumienie demonstracji skierowanych przeciwko zamachowi stanu z 12 grudnia 1979 i rządom wojskowej dyktatury generała Chun Doo Hwana. Zamieszki trwały między 18 a 27 maja 1980 roku. W południowokoreańskim mieście Kwangju (Gwangju) w prowincji Chŏlla Południowej.

Jego prezydentura upłynęła pod znakiem działania na rzecz pokoju i pojednania z Koreą Północną; spotkał się m.in. z Kim Dzong Ilem (Kim Jong-il), doszło także do spotkania rodzin rozdzielonych granicą międzykoreańską. Te właśnie działania, a także całokształt aktywności na rzecz praw człowieka, prowadzonej jeszcze w czasach opozycji, przyniosły mu Pokojową Nagrodę Nobla w 2000.

Zakończył kadencję prezydencką w lutym 2003. Za jego prezydentury Korea była współgospodarzem piłkarskich mistrzostw świata (2002).

Linki zewnętrzne

Nekrolog Daily Telegraph (ang.)

Artykuł BBC o spuściźnie Kim De Dzunga (ang.)

Nekrolog Associated Press (ang.)

Biblioteka prezydencka i muzeum Kim Dae Junga (ang.)