Kingsajz - Polski Serwis Naukowy

Rekwizyty z filmu w Muzeum Kinematografii w Łodzi

Kingsajz – polski film komediowy z 1987, wyreżyserowany przez Juliusza Machulskiego.

Tytuł filmu (ang. king size – "królewski rozmiar") nawiązuje do pojawiającego się w filmie napoju, dającego krasnoludkom wymiary zwyczajnego człowieka – czyli właśnie "królewski rozmiar".

Obsada

Jacek Chmielnik – Olgierd Jedlina "Olo"

Jerzy Stuhr – szyszkownik Kilkujadek

Katarzyna Figura – Ala

Grzegorz Heromiński – Adaś Haps

Jan Machulski – Kwintek

Leonard Pietraszak – Kramerko

Witold Pyrkosz – Bombalina

Maciej Kozłowski – Waś

Joachim Lamża – Zyl

Leon Charewicz – Gil

Bronisław Wrocławski – Pycio

Olgierd Łukaszewicz – Paragraf

Marek Walczewski – ojciec Ali

Liza Machulska – Ewa, modelka

Halina Machulska – matka Ewy

Sławomir Kryński – mężczyzna w fezie

Zdzisław Kuźniar – mężczyzna w berecie

Beata Tyszkiewicz – kobieta na bazarze

Ryszard Kotys – Nosacz, więzień

Jan Paweł Kruk – Muchomor, więzień

Mariusz Saniternik – Małolat, więzień

Wojciech Skibiński – mówca przemawiający w imieniu sekcji koźlaków

Elżbieta Jasińska – kierowniczka sklepu

Kostiumy filmowe zostały wykonane przez Małgorzatę Braszkę.

Polska Rzeczpospolita Ludowa (PRL) - oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952-1989. Uprzednio w latach 1945-1952 ten sam organizm państwowy funkcjonował jako podmiot prawa międzynarodowego pod nazwą Rzeczpospolita Polska. Zwana propagandowo Polską Ludową - był to kolokwialny eufemizm na okres monopartyjnych rządów PPR, a od 1948 PZPR w Polsce.

Blok wschodni (blok socjalistyczny, kraje demokracji ludowej – KDL, kraje komunistyczne, potocznie demoludy) – zespół państw, które wprowadziły bądź starały się wprowadzić zmiany życia społecznego i gospodarczego zgodne z ideologią komunizmu, na który składały się: dyktatura proletariatu, gospodarka planowa oraz idee sprawiedliwości społecznej. Blok ten był wyróżniany od zakończenia II wojny światowej do początku lat 90. XX wieku.

Opis fabuły

W podziemiach Instytutu Badania Czwartorzędu (budynek instytutu zagrała dawna Willa Edwarda Hentschla położona przy ul Wólczańskiej 17 w Łodzi) istnieje zamieszkana przez krasnoludki kraina zwana Szuflandią. Jej mieszkańcy żyją w nieprawdopodobnym ścisku i biedzie, pod rządami despotycznego nadszyszkownika Kilkujadka (Jerzy Stuhr). Szuflandia nie jest jednak jedynym miejscem pobytu krasnoludków. Niektórzy, dzięki tajemniczemu napojowi zwanemu Kingsajzem, zyskują ludzkie wymiary. Dzięki temu mogą żyć i pracować jako zwyczajni ludzie oraz, co ważne, korzystać z uroków związków damsko – męskich (w Szuflandii nie ma bowiem krasnoludków – kobiet). Krasnoludki, by nie stracić swojego ludzkiego wzrostu, muszą regularnie spożywać duże ilości Polo Cockty, stąd przez wrogiego im Kilkujadka i jego pomocników są zwani Polokoktowcami.

Fez - (arab. tarbusz, lub szaszijja) nakrycie głowy o kształcie przypominającym ścięty stożek, wykonane z bordowego filcu i ozdobione czarnym frędzlem. Występują odmiany tego nakrycia głowy w innych kolorach i nieco zmodyfikowanych kształtach. Noszą je mężczyźni głównie w krajach muzułmańskich: poza Bliskim i Środkowym Wschodem w Pakistanie, Sri Lance, Indonezji i Malezji. Nazwa stosowana najczęściej w języku polskim pochodzi od marokańskiego miasta Fez, gdzie produkowano je co najmniej od XVIII wieku.

Szyszkownik Kilkujadek (H.) – fikcyjna postać, jeden z głównych bohaterów filmu Kingsajz Juliusza Machulskiego. Jego rolę odgrywa Jerzy Stuhr. Kilkujadek jest w opinii wielu widzów najbardziej interesującą postacią filmu.

Jednym z Polokoktowców jest Olgierd Jedlina (Jacek Chmielnik), redaktor pisma "Pasikonik", żyjący spokojnie w swoim poukładanym świecie z narzeczoną Ewą. Jego spokój burzy schwytanie jego przyjaciela Adasia przez agentów Kilkujadka. Adasiowi udało się samodzielnie stworzyć formułę Kingsajzu, co może przynieść Polokoktowcom trwałe bezpieczeństwo, jednak dla Adasia staje się przyczyną zguby. Dzięki pomocy spotkanej przypadkowo Ali, której przed schwytaniem Adaś przekazał porcję Kingsajzu, a także jej przyjaciół Kwintka i Kramerki, Olgierd wraca do rozmiarów krasnoludka, by wydobyć Adasia z opresji...

Beata Maria Helena Tyszkiewicz-Kalenicka (ur. 14 sierpnia 1938 w Wilanowie) – polska aktorka filmowa i telewizyjna, w latach 1994–1998 prezes Fundacji Kultury Polskiej.

Muzeum Kinematografii w Łodzi - muzeum gromadzące filmy, plakaty, elementy scenografii, urządzenia techniczne oraz inne pamiątki związane z kinematografią, funkcjonujące od 1976 r. w Łodzi. Od roku 1986 jego siedzibą jest pałac Karola Scheiblera z połowy XIX wieku, który mieści się w kompleksie fabryczno - pałacowym obok Parku Źródliska. Łódzkie Muzeum Kinematografii jest jedynym muzeum o takim profilu w Polsce.

Kingsajz jest pełny specyficznego humoru (wywołującego czasem śmiech przez łzy) i widocznych nawiązań do rzeczywistości, charakterystycznych dla filmów Juliusza Machulskiego. Wyraźnie widać to chociażby na przykładzie mieszkańców Szuflandii, otrzymujących talony na muchy (jak w Polsce Ludowej kartki na mięso), czy w tytule pisma "Pasikonik" jako aluzji do peerelowskiego "Świerszczyka". Odniesienie do smutnej rzeczywistości widać także, w porównaniu głodujących i stłoczonych w ciasnych szufladach szeregowych krasnoludkach, do władzy w osobie Kilkujadka i współpracowników, używających wszelkich bogactw i korzystających z uroków Kingsajzu. Można to uznać za symbol dwóch światów – wschodnich demoludów (Szuflandia) i bogatego zachodu (Kingsajz), do którego legalny dostęp mieli tylko wybrani, zaś uciekinierzy byli traktowani jak przestępcy.

Polo Cockta (wym. jako jeden wyraz polokokta, spotykana także pisownia Polo-Cocta) – napój bezalkoholowy produkowany w Polsce pod koniec lat 70. i w latach 80. XX wieku przez WSS Społem. Zarówno nazwą jak i smakiem miał nawiązywać do Coca-Coli, której krajowa produkcja nie zaspokajała popytu. Napój ten stanowił jednak jedynie namiastkę pierwowzoru, przez wiele osób uważaną jednak za bardzo smaczną i wspominaną z sentymentem.

Vabank, polski film fabularny zrealizowany w 1981 r., błyskotliwy debiut reżyserski Juliusza Machulskiego, wyreżyserowany przez niego jeszcze w trakcie studiów. Film nazywany „polskim Żądłem”[potrzebne źródło], jest komedią kryminalną rozgrywającą się w międzywojennej Polsce.

W filmie nie brakuje także lżejszego humoru, którego przykładami mogą być postacie Kwintka i Kramerki, nawiązujące do nazwisk Kwinto i Kramera, bohaterów innego filmu Machulskiego – Vabanku, granych przez tych samych aktorów (Jana Machulskiego i Leonarda Pietraszaka), czy scena z filmu, w której Olo zrzuca podejrzenia przynależności do Polokoktowców na nieistniejącego mężczyznę, nadając mu nazwisko redaktorki naczelnej "Pasikonika", Bombaliny, co nabiera humorystycznego charakteru, jako że Bombalinę w istocie gra mężczyzna (Witold Pyrkosz).

Kartki – w gospodarkach, w których obowiązuje reglamentacja towarów, nazwa bonów bądź kuponów uprawniających do zakupu określonych towarów. Stosowana praktycznie we wszystkich krajach Europy w czasie trwania i tuż po II wojnie światowej (najczęściej na zakup żywności i paliwa), ale w większości krajów wkrótce wycofane.

Wśród pionierów kina nie brakuje Polaków. Pierwszymi polskimi realizatorami filmowymi na przeł. XIX i XX w. byli: Kazimierz Prószyński - konstruktor i wynalazca pleografu - kamery i projektora nowocześniejszego niż kinematograf, filmujący krótkie scenki rodzajowe z życia codziennego Warszawy (Ślizgawka w Łazienkach), oraz Bolesław Matuszewski, który realizował krótkie filmy dokumentalne (m.in. z wizyty cesarza Wilhelma II w Peterhofie 1897) jako operator firmy Lumiere.

Twórcy filmu stanęli też przed zadaniem stworzenia imponującej scenografii, z powiększonymi do potężnych rozmiarów produktami codziennego użytku, które "grały" w scenach z aktorami – "krasnoludkami".

Linki zewnętrzne

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Kingsajzu

Kingsajz w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)

Kingsajz w bazie filmpolski.pl

Kingsajz w bazie stopklatka.pl