Kinkiet - Polski Serwis Naukowy

Stojący kinkiet olejowy w 1822 r.
(Charles Willson Peale podziwia autoportret swojego brata, amerykańskiego malarza Jamesa Pale'a)

Kinkiet (z franc. quinquet) – lampa albo świecznik o specjalnej konstrukcji, umożliwiającej wieszanie jej na ścianie; lampa z wypolerowaną tarczą metalową albo lustrzaną, odbijająca światło, zwłaszcza służąca do oświetlenia sceny teatralnej. Pierwotnie: stojąca lampa olejowa o palniku umieszczonym obok zbiornika paliwa (a nie nad nim).

Strop (budownictwo) – poziomy element konstrukcyjny oddzielający poszczególne kondygnacje budynku. Strop przenosi obciążenia na pionowe elementy (ściany lub słupy). Na górnej powierzchni stropu układana jest podłoga, a dolną powierzchnię najczęściej pokrywa się tynkiem, tworząc sufit.

Latarnia morska – znak nawigacyjny w postaci charakterystycznej wieży umieszczonej na brzegu lub wodzie (latarniowiec) wysyłający znaki świetlne. W dawnych czasach ogień rozpalany był także na skałach lub unoszony za pomocą żurawia. Czasem wysyła także sygnały radiowe (radiolatarnia). W czasie mgły może wysyłać sygnały dźwiękowe.

Stojące lampy kinkiety w niewiele zmienionej formie były podstawowym źródłem oświetlenia aż do czasu wprowadzenia lamp naftowych. Natomiast po debiucie w paryskich teatrach w latach 80. XVIII w. wiszący kinkiet bardzo szybko wszedł do salonów, korytarzy, foyer itp. pomieszczeń. Okazał się idealnym elementem do budowy nastroju w hotelach, restauracjach i kawiarniach. Odblaskowa tarcza wykonana z metalu lub lustra oraz specjalne klosze, rozpraszające światło, dają bardzo ciekawe efekty wizualne, zwłaszcza we wnętrzach o niskim stropie. Jednocześnie stał się istotnym elementem dekoracyjnym dużych, nieumeblowanych wnętrz.

Lampa naftowa – skonstruowana przez Ignacego Łukasiewicza w 1853 roku. Była efektem prac nad destylacją ropy naftowej. Odkrycie to miało bezpośredni wpływ na rozwój przemysłu naftowego.

Świecznik - sprzęt zaprojektowany do umieszczenia jednej lub wielu świec. Przeważnie świece mocuje się w miseczce, czasami dodatkowo wyposażonej w kolec, na który nabija się podstawę świecy. Wykonywane są głównie z materiałów niepalnych, z metali: mosiądzu, brązu, miedzi, stali lub szkła, porcelany, fajansu. Bardzo często dodatkową funkcją świeczników były funkcje zdobnicze, dlatego wiele z nich jest bogato zdobionych. Niektóre typy świeczników miały też znaczenie religijne, np. żydowska menora. Świecznikami nie nazywa się raczej lamp ze świecą w środku, stosowanych w przeszłości w podróżach pieszych czy w powozach. Takie lampy zwano kagankami.

Etymologia

Francuskie quinquet oznacza lampkę oliwną albo olejową (a także znaczy: oko, ślepie, gała). Nazwa pochodzi od nazwiska paryskiego aptekarza Antoine Quinqueta, który udoskonalił lampę olejową do latarń morskich wynalezioną w 1782 r. przez szwajcarskiego fizyka Ami Arganda.

Klosz – przedmiot, najczęściej szklany, służący do częściowego rozproszenia światła pochodzącego z żarówki. Mocowany jest za pomocą gwintu, zaczepu, zatrzasku itp. Wyróżnia się klosze ozdobne i proste.

Foyer (wym. fuaje) – duże i rozległe pomieszczenie (lub zespół pomieszczeń) w budynku teatru, opery, filharmonii, hali widowiskowej, kina itp., przylegające do widowni sali widowiskowej lub koncertowej, przeznaczone dla widzów do odpoczynku oraz spotkań towarzyskich, wykorzystywane przed rozpoczęciem spektaklu oraz w trakcie jego antraktów (przerw), ale bywające również miejscem uroczystości po zakończeniu spektaklu.