Klasa Angle'a - Polski Serwis Naukowy

I klasa Angle'a

Klasyfikacja Angle'a – opisana w 1899 r., ocenia prawidłowość zgryzu w oparciu o położenie górnego pierwszego trzonowca względem dolnego łuku zębowego. Jej uzupełnieniem jest klasa kłowa.

Klasyfikacja ta została oparta na założeniu, że pierwsze górne stałe trzonowce są nieruchome w stosunku do podłoża kostnego, wskutek czego ich pozycja jest niezmienna i pozwala na jednoznaczne wyznaczenie relacji żuchwy do szczęki.

I klasa Angle'a – występuje gdy guzek policzkowy mezjalny górnego pierwszego trzonowca rzutuje w bruzdę międzyguzkową policzkową (lub m. p. przednią/mezjalną, jeśli dolny pierwszy trzonowiec ma 3 guzki policzkowe) dolnego pierwszego trzonowca. Jest to prawidłowe wzajemne ułożenie łuków zębowych (eugnacja).
II klasa Angle'a – występuje gdy guzek policzkowy mezjalny górnego pierwszego trzonowca rzutuje pomiędzy dolnego drugiego przedtrzonowca i pierwszego trzonowca. Świadczy to o wadzie dotylnej (retrogenia, tyłozgryz). III klasa obejmuje także wszystkie dalsze wady dotylne.
III klasa Angle'a – występuje gdy guzek policzkowy mezjalny górnego pierwszego trzonowca rzutuje pomiędzy pierwszego i drugiego dolnego trzonowca (lub w bruzdę międzyguzkową policzkową dalszą/dystalną, jeśli dolny pierwszy trzonowiec ma 3 guzki policzkowe – ułożenie często też nazywane niepełną III klasą Angle'a). Świadczy to o wadzie doprzedniej (progenia, przodozgryz). III klasa obejmuje także wszystkie dalsze wady doprzednie.

W przypadku klasy II i III można określić czasem tzw. klasę guzkową (II guzkową lub III guzkową), gdy wada jest nieco mniejsza, tj. gdy guzek policzkowy mezjalny górnego pierwszego trzonowca rzutuje nieco bliżej, na odpowiedni guzek. Stan ten nazywa się też tendencją do klasy (II i III).

Zęby trzonowe (łac. dentes molares) – rodzaj zębów występujących u ssaków, w tym człowieka – w uzębieniu stałym. Położone są najbardziej z tyłu ze wszystkich zębów jamy ustnej. Górne i dolne zęby trzonowe różnią się znacznie. Posiadają 2 lub 3 korzenie i wiele guzków. Ostatni trzonowiec, często nie występujący i bardzo zmienny, to tzw. ząb mądrości.

Ząb przedtrzonowy, przedtrzonowiec (dens praemolaris) – rodzaj zęba występującego u większości ssaków (zarówno w uzębieniu mlecznym, jak i stałym, z wyjątkiem przedtrzonowca pierwszego, który jest niewymienny), w tym człowieka (tylko w uzębieniu stałym, wśród zębów mlecznych nie występują przedtrznowce). Przedtrzonowce są położone między kłem a zębami trzonowymi. Kształtem są zbliżone do trzonowców. Zdrowy dorosły człowiek posiada osiem zębów przedtrzonowych. U niektórych gatunków ssaków przedtrzonowce nie występują (owca, koza, bydło domowe).

Określa się też tzw. klasę rzekomą lub klasę pozorną (I, II i III) gdy dolny drugi trzonowiec mleczny został przedwcześnie usunięty i dolny pierwszy stały trzonowiec miał możliwość przesunięcia się lub nawet przesunął się.

Przypisy

↑ Irena Karłowska: Zarys współczesnej ortodoncji. Podręcznik dla studentów i lekarzy dentystów.. Warszawa: PZWL, 2008, s. 74-75. ISBN 978-83-200-3687-9.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.