Klasyczne tańce indyjskie - Polski Serwis Naukowy

Bharatanatjam

Klasyczne tańce indyjskie – tańce religijne pochodzące z terytorium Indii, dzielą się na siedem podstawowych stylów, z których:
cztery pochodzą z południa kraju:

Kućipudi

a trzy z północy:

Mohinijattam ( malajalam മോഹിനിയാട്ടം, dewanagari मोहिनी आटम् , ang. Mohiniyattam ) – tradycyjny taniec wywodzący się ze stanu Kerala w południowych Indiach.

Mudry (sanskr. मुद्रा mudrā – pieczęć, znak symbol) to w medytacji symboliczne gesty. Mudry są stosowane w buddyzmie i hinduizmie. Jest to także jedna z technik hatha-jogi, która opiera się na pracy z ciałem i oddechem.

Każdy z wymienionych stylów jest niepowtarzalny, wypracował sobie odrębne formy ekspresji i szczegółowe techniki studiowane w zawodowych szkołach, wszystkie one jednak opierają się na dwóch wspólnych elementach: tańcu (nritta) i wyrazie (abhinaya). Specyficzną formą jest także mudra czyli symboliczne gesty, stanowiące skodyfikowany język gestów, który widzowie są w stanie odczytać i w ten sposób śledzić przebieg spektaklu, w którym tancerze ilustrują gestami opowiadania zaczerpnięte z świętych ksiąg hinduizmu.

Odissi - jedna z odmian klasycznego tańca indyjskiego, powstała w stanie Orissa we wschodnich Indiach. Dzieli się na kilka równoległych tradycji. Od innych form tańca hinduskiego odissi odróżnia idea tribhangi, niezależnego ruchu głowy, tułowia i bioder.

Legenda (łac. legenda – to co powinno być przeczytane) – w literaturze opowieść posługująca się elementami niezwykłości oraz cudowności, związanej z życiem świętych i męczenników. Informuje o powstaniu jakiegoś miasta lub państwa, zawiera zdarzenia historyczne, najczęściej występuje w niej jakiś bohater lub rycerz. Często osnuta na wątkach ludowych i apokryficznych; rozpowszechniona w średniowieczu. Pierwotnie przekazywana ustnie, następnie zapisywana.

Jedna z indyjskich legend opowiada, że świat został stworzony przez tańczącego Śiwę. Występował on wtedy pod postacią Nataradźa (Pan tańca), a sekrety tańca sam Brahma zawierzył Bharacie, który opisał je w traktacie zatytułowanym Natjaśastra, i to on jest do dziś podstawowym podręcznikiem wszystkich form hinduskiego tańca klasycznego. Tak więc są one tańcami sakralnymi, związanymi z mitologią hinduistyczną. Nawet samo ich pochodzenie uważane jest za święte. Początkowo były tańczone wyłącznie w świątyniach przez specjalnie wyszkolone do tego celu kapłanki-tancerki zwane dewadasi. Celem tańca było uwolnienie duszy od świata materialnej ułudy i połączenie jej z boskością.

Katakali, kathakali to dramat teatralny, w klasycznych tańcach hinduskich jeden ze stylów z południowych Indii, wywodzi się z Kerali. Zazwyczaj jest wykonywany nocą, na świeżym powietrzu. Artyści w charakterystycznych strojach, z pomalowanymi twarzami, ilustrują ruchem i gestem pradawne opowieści o wielkich, hinduskich bogach i demonach.

Nataradźa ( tamil] நடராசர் , ang. Nataraja )– jedna z form boga Śiwy . W języku tamilskim odpowiednikiem Nataradźy jest கூத்தன் Kuttan .

Zobacz też