Klasztor św. Jana Teologa na Patmos

Klasztor św. Jana Teologa na Patmos – prawosławny klasztor leżący na greckiej wyspie Patmos, w miejscu w którym, jak się sądzi, Jan Teolog miał wizje spisane w księdze Apokalipsy. Miejsce jest czczone zarówno przez wyznawców prawosławia jak i katolików.

Klasztor zbudowany został w roku 1088, został silnie ufortyfikowany ze względu na piratów oraz Turków seldżuckich. W 1208 r. wyspę zdobyła Wenecja. Po upadku Konstantynopola około stu rodzin osiedliło się na Patmos. Na początku XVI wieku kontrolę nad wyspą przechwycili Turcy.

UNESCO (ang. United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization; Organizacja Narodów Zjednoczonych do Spraw Oświaty, Nauki i Kultury; łac. unesco – łączę się w jedno) – organizacja wyspecjalizowana ONZ, której podstawowym celem jest wspieranie współpracy międzynarodowej w dziedzinie kultury, sztuki i nauki, a także wzbudzanie szacunku dla praw człowieka, bez względu na kolor skóry, status społeczny i religię.

Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.

Jest jednym z nielicznych miejsc w Grecji zachowanych w niemal nienaruszonym stanie od XII wieku. W 1999 roku wciągnięty został przez UNESCO na listę światowego dziedzictwa.

Według katalogu zbiorów bibliotecznych z początku XII wieku w bibliotece klasztoru przechowywanych było 330 rękopisów, z których 267 pisanych było na pergaminie, a 63 na papierze. Kolejny katalog pochodzi z 1335 roku i zawiera m.in. dzieła starożytnych filozofów. Obecnie w bibliotece przechowywanych jest ponad tysiąc rękopisów, najstarsze z nich pochodzą z V wieku, 194 dotyczy bizantyjskiego okresu. Ponadto w zbiorach znajduje się 120 inkunabułów. Przechowywane są tu 82 rękopisy greckiego Nowego Testamentu, a także unikalne dokumenty dotyczące historii klasztoru. Jest to jedna z najcenniejszych bibliotek chrześcijańskich.

Apokalipsa Świętego Jana [Ap], Księga Objawienia, Objawienie Jana [Obj] (gr. Ἀποκάλυψις Ιωάννου – Objawienie Jana) – jedyna prorocza księga Nowego Testamentu, opisująca zagładę świata i powstanie "Nowego Świata" zanim nastąpi jego koniec i Sąd Ostateczny. Apokalipsa zawiera bardzo liczne odwołania do Starego Testamentu. Tradycja za autora uważa Jana Ewangelistę (choć nie jest to pewne, a eschatologia księgi różni się od eschatologii Ewangelii Jana). Powstanie datuje się na okres prześladowań chrześcijan w Azji Mniejszej (a więc po roku 68) i najprawdopodobniej powstawała w różnych etapach.

Codex Petropolitanus purpureus, oznaczany przez sigla N albo 022 (Gregory-Aland ), ε 19 (von Soden), jest greckim rękopisem Nowego Testamentu, pisany wielką, bardzo regularną majuskułą na pergaminie, paleograficznie datowany na VI wiek. Należy do purpurowych kodeksów Nowego Testamentu (wraz z kodeksami Ο Σ Φ).

Zobacz też

Purpurowy Kodeks Petropolitański

Przypisy

Polski Komitet ds UNESCO: Grecja (pol.). www.unesco.pl. [dostęp 2011-10-15].
Monastery of St. John, Patmos (ang.). July 20, 2010. [dostęp 11 Październik 2011].
↑ UNESCO: Historic Centre (Chorá) with the Monastery of Saint John (ang.). whc.unesco.org. [dostęp 2011-10-15].
INTF: Select a manuscript by place. W: Liste Handschriften [on-line]. [dostęp 4 października 2011].