Marek Klaudiusz Marcellus (Marcus Claudius Marcellus) (ur. 42 p.n.e.; zm. 22 p.n.e.) syn Gajusza Klaudiusza Marcellusa (Gaius Claudius Marcellus) i Oktawii Młodszej (Octavia Minor) Będąc jednym z najbliższych krewnych Oktawiana stał się przedmiotem politycznych zabiegów. W wieku trzech lat został zaręczony z Pompeją, córką Sekstusa Pompejusza, gdy triumwirowie Oktawian i Marek Antoniusz zawarli z nim pokój w Puteoli . Gdy Pompejusz został trzy lata później pokonany Pompeja wraz z ojcem uciekła do Azji i małżeństwo nie doszło do skutku. Od 30 p.n.e. roku August rozpoczął wprowadzać Marcellusa w działalność publiczną, dając do zrozumienia, że widzi w nim swojego dziedzica. W 29 p.n.e. Marcellus uczestniczył w potrójnym tryumfie Oktawiana, na podobieństwo udziału Oktawiana w tryumfie Cezara w 46 p.n.e. W 25 p.n.e. jako trybun wojskowy brał udział w wyprawie Oktawiana do Hiszpanii. W tymże roku poślubił wówczas 14-letnią Julię, jedyną córkę cesarza Augusta. W 24 p.n.e. został pontyfikiem, uzyskał prawo bycia senatorem wśród ekspretorów oraz ubiegania sie o konsulat 10 lat wcześniej, niż zwyczajowo. W 23 p.n.e. sprawował swój pierwszy urząd publiczny jako edyl. Zorganizował wtedy wspaniałe igrzyska w celu pozyskania poparcia dla dalszej kariery politycznej. W końcu tego roku zachorował i przedwcześnieumarł w Bajach. Był pierwszą osobą pochowaną w nowo zbudowanym Mauzoleum Augusta. Dla uczczenia jego pamięci Oktawia założyła bibliotekę zaś August nazwał teatr imieniem Marcellusa. O jego przedwczesnej śmierci wspomina Wergiliusz w "Eneidzie".

Gaius Claudius Marcellus (ur. 88 p.n.e. - zm. 40 p.n.e.) – członek wpływowej plebejskiej gałęzi rzymskiego rodu Klaudiuszy (Claudii) noszącej przydomek Marcellus. Ród Marcellusów odgrywał ważną rolę w okresie republiki. Urodzony około 93 p.n.e.

Konsul (łac. consul – l.mn. consules) – w starożytnym Rzymie, w okresie republiki był jednym z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję. Był odpowiedzialny za politykę zagraniczną.

Marcela Starsza (Claudia Marcella Maior) córka Gajusza Klaudiusza Marcelusa (Gaius Claudius Marcellus) i Oktawii Młodszej, siostry cesarza Augusta. Urodzona ok. 44 p.n.e.. W 28 p.n.e. poślubiła Marka Agrypę z którym miała dwie córki. Był to dowód zaufania ze strony Augusta, który oddawał swojemu wiernemu generałowi rękę siostrzenicy. W 21 roku August, który po śmierci Marka Klaudiusza Marcellusa upatrywał w Agrypie swojego następcę, kazał mu się rozwieść z Marcelą i poślubić swoją córkę Julię. Marcela wyszła potem za mąż za Antoniusza Jullusa, syna Marka Antoniusza i miała z nim syna Lucjusza .

Gaius Iulius Caesar, Gajusz Juliusz Cezar, Cezar, ur. 12 lipca 100 p.n.e. (13 lipca 102 r. p.n.e. – koncepcja Mommsena i Diona) w Rzymie, zm. 15 marca (idy marcowe) 44 p.n.e. w Rzymie – rzymski polityk, wódz, dyktator i pisarz. Jeden z członków stronnictwa popularów, spowinowacony z Cynną i Mariuszem. Po ich śmierci piastował kolejno urzędy kwestora, edyla, pretora, konsula i dyktatora. Sławę zdobył dzięki namiestnictwu w Galii i dzięki pomocy swych żołnierzy udało się mu pokonać opozycję, skupioną wokół senatu i Pompejusza – tzw. optymatów, aby następnie, po wieloletnich walkach, przejąć pełnię władzy w Rzymie. Zamordowany w dniu id marcowych przez senatorów pod przywództwem Marka Brutusa oraz Gajusza Kasjusza. Przed śmiercią adoptował Oktawiana Augusta (wtedy jeszcze Gaiusa Octaviusa), wyznaczając go na swego spadkobiercę.

Gnaeus Pompeius Magnus (ur. 29 września 106 p.n.e., zm. 28 września 48 p.n.e.) – rzymski polityk i dowódca wojskowy, jeden z twórców I triumwiratu, zwany przez współczesnych Pompejuszem Wielkim ze względu na wielkie sukcesy polityczne i militarne oraz zasługi dla Rzymu.