|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Między 16 i 18 września w warszawskim Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN odbędzie się spotkanie kilkudziesięciu nauczycieli z całej Polski, którzy podczas lekcji fizyki i innych przedmiotów ścisłych i przyrodniczych szczególną uwagę poś... XVIII-wieczny instrument astronomiczny ekwatoriał Adamsa wzbogacił w czwartek zbiory Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego w Collegium Maius. Zakup eksponatu został sfinansowany przez Fundację PZU. ,,Uniwersytet od samego początku wzrastał w siłę dzięki... Rola powstań śląskich jest marginalizowana, choć powinny być ważnym elementem budowy regionalnej tożsamości i wiedzy o Śląsku - uważa specjalizujący się w dziejach regionu historyk z Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach prof. Zygmunt Woźniczka. W latach 1919-1... Sztuka gotowania w XVIII wieku, pokaz mody z czasów PRL, w tym konkurs na najładniejszą "bananówę" i najatrakcyjniejsze "dzwony" - to niektóre z imprez zaplanowanych w Gdańsku w ramach Europejskiej Nocy Muzeów, która odbędzie się 15 maja. ... Blisko 250 grobów z XVIII i XIX wieku odkryto przy budowie obwodnicy Olecka na Mazurach. Wydobyte przez archeologów szczątki, po przeprowadzeniu badań antropologicznych, zostaną pochowane w zbiorowej kwaterze na cmentarzu ewangelickim w Olecku. Podczas trwających ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 KlemencjaCzy wiesz że...? 1919 Clemence (1971 SA) – planetoida z grupy pasa głównego asteroid okrążająca Słońce w ciągu 2,7 lat w średniej odległości 1,94 j.a. Odkryta 16 września 1971 roku. Klementyna – żeński odpowiednik imienia Klementyn. Imieniny obchodzi 21 października, na cześć św. Klementyny, jednej z towarzyszek św. Urszuli, oraz 29 listopada, na cześć bł. Marii Klementyny Anuarity Nengepeta. Klemencja – imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Klemens. Patronką tego imienia jest św. Klemencja, dziewica. W Polsce imię to zostało zapisane po raz pierwszy w 1265 r., czyli dużo wcześniej od pokrewnej Klementyny, która rozpowszechniła się dopiero w XVIII w., ale obecnie jest mniej od Klementyny znane. Personifikacja (z łac. persona - osoba i facere - robić) lub uosobienie - - szczególnie często personifikuje się pojęcia abstrakcyjne, zwłaszcza jako wygłaszające przemowy.
Klemencja Andegaweńska, fr. Clémence de Hongrie, (ur. 1293 - zm. 12 października 1328), córka Karola Martela (tytularnego króla Węgier w latach 1290-1295) z rodu Andegawenów i Klemencji Habsburg (córki króla Rudolfa I Habsburga), siostra Karola Roberta - króla Węgier, królowa Francji i Nawarry jako druga żona króla Ludwika X. Klemencja imieniny obchodzi 21 marca. Znane osoby noszące imię Klemencja: Zapoznaj się również z:
Czy wiesz że...? beta Imieniny – zwyczaj świątecznego obchodzenia (czasami hucznego) dnia świętego lub błogosławionego z chrześcijańskiego kalendarza lub innego dnia, tradycyjnie przypisywanego temu imieniu. Zwyczaj szczególnie popularny w Polsce (z wyjątkiem Górnego Śląska i Kaszub), ale także obecny w regionach katolickich np. Bawarii. Imieniny obchodzi się również w Bułgarii, w Grecji, w Szwecji, w Czechach, na Węgrzech i Łotwie, a kiedyś i w Rosji. W Szwecji oficjalną listę imienin publikuje Królewska Szwedzka Akademia Nauk. Zwykle wiąże się ze składaniem życzeń i wręczaniem prezentów solenizantowi. Czasem można spotkać się ze zwyczajem, że jeśli jest więcej niż jeden święty lub błogosławiony (patron) imienia (tj. jeśli jest kilka dat imienin w kalendarzu), imieniny obchodzi się w dniu wypadającym jako pierwszy w kolejności po urodzinach.
Clementia - rzymskie uosobienie (personifikacja) łagodności i łaskawości. Na rewersach monet rzymskich przedstawiana z gałęzią i berłem (czasami oparta o kolumnę).
Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.
Klemens — imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "człowiek o łagodnym usposobieniu", "delikatny", "pobłażliwy". Jego żeńskim odpowiednikiem jest Klemencja.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
