|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: O tym, że moczenie nocne u dzieci nie jest błahym i rzadkim problemem - będą się mogli przekonać w piątek w Warszawie rodzice dzieci z takimi problemami. Spotkanie edukacyjne pt. "Pomóż dziecku sucho przespać noc" organizuje Stowarzyszenie Uronef - Nasze Dz... W dniach 20 - 21 września 2011 r. w Warszawie, Polska, odbędzie się V Międzynarodowa Konferencja "Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży w Internecie".
Konferencja adresowana jest do przedstawicieli i interesariuszy sektora edukacyjnego, organizacji pozarządowych, instytucji wymiaru sprawiedliwośc... Prowadzone przez psychologów z UJ badania zdolności komunikacyjnych dzieci mogą pomóc w diagnozowaniu zaburzeń rozwoju - informuje "Dziennik Polski". Trwa nabór wśród rodziców i ich rocznych dzieci do projektu badawczego, który wkrótce rozpo... [i]w deklaracjach - TAK
a w działaniach - ...[/i]?
Mówiąc o dzieciach i młodzieży mówimy o co 5-tym Polaku. Zdrowie tej grupy populacyjnej dziś, wyznaczać będą parametry naszego zdrowia publicznego jutro.
[size=18]Jakie ... Od gminy Korycin okuliści z Uniwersyteckiego Dziecięcego Szpitala Klinicznego w Białymstoku rozpoczęli w sobotę cykl tegorocznych badań wzroku u dzieci w ramach projektu "Widok na przyszłość" realizowanego w Podlaskiem.
To unikalne, bo p...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Klementyna HoffmanowaCzy wiesz że...? Ignacy Tański (ur. 1761 w Wyszogrodzie, zm. 15 sierpnia 1805 w Izdebnie koło Grodziska Mazowieckiego), polski pisarz i poeta, ojciec Klementyny Hoffmanowej. Pracował jako urzędnik Departamentu Policji przy Radzie Nieustającej, później jako sekretarz deputacji do spraw buntów na Ukrainie i sekretarz Gabinetu Spraw Cudzoziemskich. Po 1795 został sekretarzem Adama Kazimierza Czartoryskiego i osiadł na Puławach. Na dworze Czartoryskich w Puławach pisał sentymentalne wiersze okolicznościowe, sielanki sceniczne i komedie. Wydanie zbiorowe ukazało się po śmiertelnie: „Wiersze i pisma różne” (1808). Powstanie listopadowe – polskie powstanie narodowe przeciw Rosji, które wybuchło w nocy z 29 listopada na 30 listopada 1830, a zakończyło się 21 października 1831[5]. Zasięgiem swoim objęło Królestwo Polskie i część prowincji zabranych (Litwę, Żmudź i Wołyń). Karol Boromeusz Hoffman (ur. 1798 w Wieruchowie koło Warszawy, zm. 6 lipca 1875 w Blasewitz koło Drezna) – polski pisarz polityczny, historyk, prawnik i wydawca. Od 1828 radca Banku Polskiego, od 1830 jeden z jego dyrektorów. W latach (1828—1830) wydawał w Warszawie czasopismo prawnicze „Thimes Polska“. W roku 1829 poślubił Klementynę Tańską. Uczestniczył w powstaniu listopadowym, a po je upadku w 1832 zamieszkał w Paryżu. Na emigracji paryskiej należał do stronnictwa Czartoryskiego. W latach (1837-1839) redagował „Kronikę emigracji polskiej“. Po śmierci Klementyny poślubił Matyldę Dunin-Wąsowicz. W roku 1848 przeniósł się do Drezna, skąd pisał korespondencje do krakowskiego „Czasu“ i był członkiem Komitetu Emigracji Polskiej. Od 1873 członek korespondent Akademii Umiejętności. Klementyna z Tańskich Hoffmanowa (ur. 23 listopada 1798 w Warszawie, zm. 21 września 1845 w Passy koło Paryża) – polska prozaiczka, popularyzatorka, tłumaczka, wydawczyni, jedna z pierwszych polskich pisarek dla dzieci. Współtwórczyni i przewodnicząca Związku Dobroczynności Patriotycznej. Była pierwszą kobietą w Polsce utrzymującą się z pracy twórczej i pedagogicznej, jakkolwiek pisarstwo stanowiło jej główne zamiłowanie. Córka Ignacego Tańskiego, polskiego pisarza. Wielka Emigracja – ruch emigracyjny o podłożu patriotyczno-politycznym po upadku powstania listopadowego, jeden z największych ruchów emigracyjnych ówczesnej Europy. Do emigrantów należała głównie szlachta polska, żołnierze powstańczy, członkowie Rządu Narodowego, politycy, pisarze, artyści, inteligencja. W późniejszym czasie dołączyli do nich także inni uchodźcy, głównie z zaboru rosyjskiego. Ośrodkiem emigrantów była Francja (głównie Paryż), pomniejsze znajdowały się też w Saksonii, Belgii, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii. Wśród Polaków byli: Adam Mickiewicz, Juliusz Słowacki, Józef Bem, książę Adam Jerzy Czartoryski, Ernest Malinowski, Zygmunt Krasiński, Fryderyk Chopin i inni.
Rozrywki dla dzieci to pierwsze polskie czasopismo dla dzieci. Pierwszy jego numer ukazał się w 1824 roku dzięki staraniom Klementyny Hoffmanowej. Czasopismo miało spełniać przede wszystkim rolę wychowawczą. Jego układ był stały. Składało się ono z następujących działów: Od roku 1827 wizytatorka wszystkich zakładów naukowych żeńskich w Warszawie, gdzie mieszkała, wraz z matką, w oficynie Pałacu Błękitnego. W roku 1829 poślubiła historyka Karola Boromeusza Hoffmana, po upadku powstania listopadowego zamieszkała z mężem w Dreźnie, później w Paryżu. Nazywana była "Matką Wielkiej Emigracji". Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.
Cmentarz Père-Lachaise (fr. Cimètiere du Père-Lachaise), największy i najsławniejszy cmentarz paryski, założony w 1804 w ogrodach przylegających do willi Mont-Louis, podarowanej przez Ludwika XIV swojemu spowiednikowi, Père Lachaise (ojcu Lachaise), francuskiemu jezuicie, François de Lachaise. Hoffmanowa była twórczynią pierwszego polskiego czasopisma dziecięcego, noszącego tytuł Rozrywki dla dzieci. Pismo to ukazywało się w latach 1824-1828 a na jego łamach publikowano m.in. wiersze, bajki, opowiadania dla dzieci, mające głównie wydźwięk patriotyczny, a także wychowawczy. Zamieściła tam m. i. dwie powieści tradycyjne "Listy Elżbiety Rzeczyckiej" (1824, ost. wydanie w Bibliotece Narodowej" 1927) i "Dziennik Franciszki Krasińskiej" (1825, ost. wyd. w "Bibl. Narodowej" 1929, tłum. na języki obce), posiadające znaczenie w dziejach powieści polskiej i do dziś poczytne. W późniejszym czasie Hoffmanowa pisywała także do pierwszego w Europie Dziennika dla Dzieci, mającego profil głównie wychowawczy a w mniejszym stopniu edukacyjny. Dziennik dla dzieci - czasopismo dla dzieci, wydawane od 2 stycznia do 31 grudnia 1830 r. w Warszawie. Założycielem i redaktorem był Stanisław Jachowicz. Ukazywało się codziennie, z wyjątkiem niedzieli i świąt. Miało format ósemki, nie przekraczało dwóch kartek objętości.
Hoffmanowa jest ponadto autorką kilku książeczek dla dzieci i młodzieży, m.in. Pamiątka po dobrej Matce przez młodą Polkę (z 1819), beletryzowany traktat umoralniający, pisany z myślą o dorastających dziewczętach. W latach 1822-1824, powstała druga część "Pamiątki..." – "Amelia matką". Dzieło to nie odbiło się jednak tak wielkim echem wśród XIX-wiecznych Polek i nie miało już dużego wpływu na kształtowanie się roli ówczesnej kobiety w społeczeństwie. Fragmenty utworów Hoffmanowej włączano na przestrzeni XIX w., jak również w okresie międzywojennym, do dziecięcych czytanek i wypisów szkolnych. Publikacje: Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |