Klopentiksol - Polski Serwis Naukowy

Klopentiksol – organiczny związek chemiczny, pochodna tioksantenu, wprowadzona do lecznictwa w 1961 roku przez duńską firmę H. Lundbeck pod nazwą handlową Sordinol. Klopentiksol wykazuje silne działanie uspokajające, silne przeciwwytwórcze, umiarkowane przeciwautystyczne i słabe przeciwdepresyjne. Znalazł zastosowanie jako neuroleptyk w ostrej i przewlekłej schizofrenii oraz innych chorobach psychotycznych z bogatą symptomatyką wytwórczą. Obecnie w lecznictwie stosowany bardzo rzadko (po wprowadzeniu do lecznictwa często stosowanej pochodnej o silniejszym, bardziej selektywnym działaniu – zuklopentiksolu).

Chlorowodorki - najczęściej chlorowodorki amin (chlorki amoniowe); sole zasady organicznej i kwasu solnego. Chlorowodorki amin są znacznie bardziej odporne na degradację (np. utlenianie) od neutralnych amin i często taka forma jest wykorzystywana do ich przechowywania i handlu. Ponadto chlorowodorki amin są znacznie lepiej rozpuszczalne w wodzie od wyjściowych amin, dzięki czemu leki zawierające ugrupowania aminowe w formie chlorowodorków są łatwo wchłaniane przez organizm pacjenta.

Zuklopentiksol – organiczny związek chemiczny, pochodna tioksantenu. Zuklopentiksol jest neuroleptykiem o silnym działaniu uspokajającym, silnym przeciw wytwórczym, umiarkowanie przeciw autystycznym oraz słabym przeciwdepresyjnym. Znalazł zastosowanie w leczeniu ostrych i przewlekłych objawów schizofrenii i innych chorób psychotycznych. Wprowadzony do lecznictwa w 1986 roku przez duńską firmę H. Lundbeck, stopniowo wypierając klopentiksol.

Preparaty

W Polsce dostępnym dawniej preparatem był: Sordinol draż. 0,01 g i 0,025 g (w postaci dichlorowodorku klopentiksolu), a także Sordinol Depot inj. i.m. 0,2 g/1 ml (w postaci dekanonianu klopentiksolu).

Produkcja preparatów Sordinol od 2000 r. nie jest już kontynuowana.

Przypisy

Klopentiksol – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.

Bibliografia

A. Chwalibogowska-Podlewska, J. Podlewski: Leki Współczesnej Terapii. Wyd. XVII i XVIII.

Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński: Leksykon Leków. PZWL, 1991.

Pharmindex. 1994.

Psychotropics (ang.). Lundbeck Institute.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.

Schizofrenia (gr. σχίζειν, schizein, "rozszczepić" i gr. φρήν, φρεν-, phrēn, phren-, "umysł", rzadziej stosowana nazwa – choroba Bleulera, łac. Morbus Bleuleri, w skrócie MB) – zaburzenie psychiczne zaliczane do grupy psychoz endogennych. Objawia się upośledzeniem postrzegania lub wyrażania rzeczywistości, najczęściej pod postacią omamów słuchowych, paranoidalnych lub dziwacznych urojeń albo zaburzeniami mowy i myślenia, co powoduje znaczącą dysfunkcję społeczną lub zawodową.

H. Lundbeck A/S – duńska firma farmaceutyczna założona w 1915 roku przez Hansa Lundbecka z siedzibą główną w Kopenhadze. Początkowo zajmowała się sprzedażą artykułów przemysłowych i spożywczych wyłącznie na rynku duńskim. Z biegiem lat profil firmy ukierunkowywał się na wytwarzanie i sprzedaż preparatów farmaceutycznych i kosmetyków. H.Lundbeck wprowadził do lecznictwa światowego wiele preparatów, m.in. antybiotyk neomycynę, lek przeciwpsychotyczny chlorprotiksen, lek przeciwdepresyjny citalopram. Z początkiem lat 60. XX wieku firma rozpoczęła specjalizację wyłącznie w kierunku preparatów farmaceutycznych wpływających na ośrodkowy układ nerwowy. Obecnie posiada swoje oddziały w większości krajów świata.