|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: W dniach 11-12 października 2010 r. w Brukseli, Belgia, odbędzie się konferencja pt. "Społeczeństwa Europy i europejska sfera publiczna - odnajdywanie architektów oraz przekraczających granice i ograniczenia w Europie".
Europa nadal kształtuje się, gdyż koncepcje państwa narodowego są kwestionowane przez bezprecedensowy poziom międzyrządowej i p... Astronomia.pl, portal poświęcony astronomii i badaniom kosmosu, obchodzi 10. urodziny. Serwis zadebiutował się w internecie 17 października 2001 roku. Dzisiaj korzystają z niego nie tylko miłośnicy astronomii, ale znacznie szerszy... Podczas jubileuszowej, piętnastej edycji warszawskiego Pikniku Naukowego odbędzie się kilkadziesiąt astronomicznych i astronautycznych pokazów, prezentacji i zabaw, w ponad dziesięciu namiotach przygotowanych przez instytucje i organizacje z całej Polski. Nam... W najbliższy poniedziałek, 17 października, w Centrum Astronomicznym im. Mikołaja Kopernika PAN w Warszawie podczas drugiej odsłony najnowszego cyklu "Spotkań z astronomią" Krzysztof Leszczyński opowie, do czego astronomowie wykorzystują sieci... W dniach 9 i 10 lutego 2012 r. w Buckinghamshire, Wlk. Brytania odbędzie się wydarzenie pt. "Chemia, astronomia i fizyka H3+".
H3+, inaczej wodór cząsteczkowy protonowany, kation trójwodorowy, to jeden z najbardziej rozpowszechnionych jonów we wszechświecie. Za...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Koło wielkieCzy wiesz że...? Definicja intuicyjna: Powierzchnia (ściślej: brzeg) kuli. Zbiór punktów oddalonych o pewną zadaną odległość (promień sfery) od wybranego punktu (środek sfery). Okrąg – brzeg koła; zbiór wszystkich punktów płaszczyzny euklidesowej odległych od ustalonego punktu, nazywanego środkiem, o zadaną odległość, nazywaną promieniem. 
 Koło wielkie – największe koło, jakie można wpisać w kulę. Jego średnica jest równa średnicy kuli, a samo koło dzieli ją na dwie symetryczne połowy zwane półkulami. W polskiej literaturze przyjęło się używać terminu „koło wielkie” również w odniesieniu do okręgów na sferze, choć w tym przypadku bardziej odpowiedni jest rzadziej używany termin „okrąg wielki”. Koła wielkie są liniami geodezyjnymi na sferze. Sfera niebieska (firmament, sklepienie niebieskie) - abstrakcyjna sfera o nieokreślonym promieniu otaczająca obserwatora znajdującego się na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem. Dawniej wierzono, że sfera niebieska jest rzeczywistą kopułą, dziś wiadomo, że jest to tylko złudzenie optyczne, a sformułowanie to jest używane jedynie w zwrotach językowych, jak np.:
Południk geograficzny to półelipsa na powierzchni Ziemi, która łączy oba bieguny, o dł. ok. 20 000 km, wyznaczająca kierunek północ-południe i przecinająca prostopadle równik. Południkiem miejscowym (danego punktu Ziemi) jest południk przechodzący przez dane miejsce. Żaden z południków nie jest szczególnie wyróżniony. Za południk początkowy (zerowy) przyjęto w 1884 roku południk przechodzący przez obserwatorium w Greenwich. Płaszczyzna południka 0° i 180° dzieli kulę ziemską na dwie półkule – wschodnią i zachodnią. Kołem wielkim jest równik. Każde dwa przeciwległe południki łącznie tworzą również koła wielkie. Np na sferze niebieskiej są nimi: horyzont, południk niebieski, równik niebieski, ekliptyka. Koło wielkie przechodzące przez zenit i nadir nazywane jest także kołem wierzchołkowym. Linia geodezyjna, czasem nazywana krótko: geodezyjna – krzywa w przestrzeni metrycznej (ściślej: w G-przestrzeni), zawierająca najkrótszą drogę pomiędzy dowolnymi dostatecznie bliskimi[1] swoimi punktami, nie dająca się już wydłużyć z żadnej strony. Formalnie definiuje się je jako krzywe o zerowej krzywiźnie geodezyjnej. Dla przestrzeni euklidesowej geodezyjne są zwykłymi prostymi.
Nadir (arab. نظير nathir -- przeciwieństwo) - punkt na sferze niebieskiej położony dokładnie naprzeciwko zenitu. Znajduje się prostopadle pod horyzontem i jest najniżej położonym punktem sfery niebieskiej. Geometrycznie, jest to jeden z dwóch punktów na sferze niebieskiej, przeciętych przez lokalną oś pionu. Przypisy
Zobacz teżBibliografiaWidnokrąg – granica widoczności w płaszczyźnie horyzontu. Linia pozornego zetknięcia nieboskłonu z powierzchnią Ziemi. W terenie otwartym widnokrąg jest zbliżony kształtem do okręgu. W terenie zabudowanym lub pofałdowanym, widnokrąg stanowią najdalsze widoczne elementy krajobrazu.
Wertykał (koło wierzchołkowe) – półokrąg koła wielkiego lub koło wielkie sfery niebieskiej przechodzące przez zenit i nadir i prostopadłe do horyzontu. Pierwszym wertykałem nazywane jest takie koło wierzchołkowe, którego płaszczyzna prostopadła jest do płaszczyzny południka niebieskiego.
Czy wiesz że...? beta Koło – zbiór wszystkich punktów płaszczyzny, których odległość od ustalonego punktu na tej płaszczyźnie (środka koła) nie przekracza pewnej wartości (promienia koła).
Równik niebieski – Koło wielkie, którego płaszczyzna jest prostopadła do osi obrotu sfery niebieskiej. Jego płaszczyzna pokrywa się z płaszczyzną równika ziemskiego. Dzieli sferę niebieską na dwie równe części: północną i południową. W I i II układzie współrzędnych równikowych jest płaszczyzną podstawową od której mierzona jest deklinacja ciała niebieskiego.
Południk niebieski - połowa koła wielkiego na sferze niebieskiej przechodzącego przez bieguny świata i zenit. Południk niebieski jest miejscem na którym odbywają się górowania ciał niebieskich.
Horyzont – koło powstałe w wyniku przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, wyznaczające granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię.
Zenit - w astronomii punkt na niebie dokładnie ponad pozycją obserwatora. Jest jednym z dwóch miejsc przecięcia lokalnej osi pionu ze sferą niebieską. Drugim punktem przecięcia, przeciwległym do zenitu, czyli znajdującym się pod obserwatorem jest nadir.
Geometria (gr. γεωμετρία; geo – ziemia, metria – miara) – dziedzina matematyki badająca dla wybranych przekształceń ich niezmienniki, od najprostszych, takich jak odległość, pole powierzchni, miara kąta, przez bardziej zaawansowane, jak krzywizna, punkt stały, czy wymiar. W zależności od rodzaju przekształceń mówi się o różnych rodzajach geometrii.
Sfera niebieska (firmament, sklepienie niebieskie) - abstrakcyjna sfera o nieokreślonym promieniu otaczająca obserwatora znajdującego się na Ziemi, utożsamiana z widzianym przez niego niebem. Dawniej wierzono, że sfera niebieska jest rzeczywistą kopułą, dziś wiadomo, że jest to tylko złudzenie optyczne, a sformułowanie to jest używane jedynie w zwrotach językowych, jak np.: Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
