|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Naukowcy z Instytutu Badań nad Dobrami Wspólnymi im. Maxa Plancka (MPI) w Niemczech odkryli, że człowiek pomaga bliźniemu w takim wymiarze, w jakim są altruistyczni inni ludzie. W skrócie, pierwsze wrażenie odgrywa decydującą rolę w tym, czego si... Uczeni nadal nie mogą połączyć się z rosyjską sondą Fobos-Grunt, na pokładzie której znajduje się polski penetrator geologiczny "Chomik". ,,Nadzieja cały czas jest, ale coraz mniejsza" - powiedział PAP Rafał Przybyła z Centrum Badań Kosmicznych PAN (CBK ... Ból to jeden z najważniejszych problemów, z jakimi zmaga się współczesna medycyna - powiedział dr Jerzy Jarosz z Zakładu Medycyny Paliatywnej Centrum Onkologii, 13 stycznia, podczas konferencji zorganizowanej przez Urząd Rejestracji ... Ostatnie informacje, jakie dotarły z misji Venus Express Europejskiej Agencji Kosmicznej (ESA) ujawniają, że atmosfera wysoko nad biegunami Gwiazdy Porannej jest o 60% cieńsza niż się spodziewano. Serie niskich przelotów pozwol... Ludzki mózg w sposób naturalny łączy niektóre nazwy z konkretnymi kształtami. Literę "I" postrzega jako "ostrą", a "U" utożsamia z figurami obłymi - wynika z badań przeprowadzonych przez Bartosza Mozyrko z...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Kość czworoboczna większaCzy wiesz że...? Kość główkowata (łac. os capitatum) największa kość nadgarstka, zajmująca w nim środkowe położenie. Łączy się z siedmioma kościmi: kością księżycowątą, kością łódeczkowatą, kością haczykowatą i II, III, IV kością śródręcza Kość czworoboczna mniejsza (łac. os trapezoideum) jest najmniejszą kością szeregu dolnego. Łączy się z czterema kościmi: z kością łódeczkowatą, kością czworoboczną większą, kością główkowatą i II kością śródręcza. Kość czworoboczna większa (łac. os trapezium) jest położona między kością łódeczkowatą a I kością śródręcza. Łączy się z czterema kośćmi: z kością łódeczkowatą, kością czworoboczną mniejszą i I i II kością śródręcza. Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski).
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |