Kościół św. Piotra i Pawła - kościół parafialny znajdujący się w dzielnicy Centrum w Świętochłowicach przy ulicy Katowickiej.

Doprowadzenie do budowy

Rosnąca populacja miasta Świętochłowice zmusiła władze do podjęcia starań o budowę kościoła. Jednak narastająca od lat sześćdziesiątych w całych Prusach i na Śląsku antykatolicka presja polityczna była dużym problemem. Dopiero w lutym 1883 za zgodą władz rejencji w Opolu powstał komitet budowy kościoła. W 1884 zdarzył się wypadek w kopalni: pod ziemia zostało zasypanych 43 górników. Uratowano ich wszystkich w przeddzień święta Piotra i Pawła. Uznano to za za widomy znak interwencji Opatrzności i projektowany kościół został uznany za wotum wdzięczności za szczęśliwe zakończenie katastrofy. Wciąż szukano funduszy na budowę kościoła. 30 000 marek zadeklarowała kuria metropolitalna we Wrocławiu, 300 marek cesarzowa Augusta Wiktoria

Budowa i poświęcenie

Projekt i plany budowy kościoła sporządził radca budowlany Paul Jackisch z Bytomia. Kamień węgielny pod budowę położono w październiku 1889. Cała budowa pochłonęła ok. 200 000 marek, a pieniądze pochodziły od bp Roberta Herzoga, kard. Georga Koppa oraz darów Funduszu Wolnych Kuksów, cynkowni w Lipinach, Kościelnej Kasy Budowlanej oraz z ofiar wiernych. Kościół budowano dwa lata, a został poświęcony 29 września 1891 przez proboszcza z Lipin ks. Józefa Michalskiego zaś konsekrowany przez kard. Georga Koppa 26 października 1896.

Legenda głosi, że kościół miał być wybudowany kilkadziesiąt metrów dalej, lecz pewnej nocy przygotowane materiały budowlane w cudowny sposób przemieściły się w inne miejsce. Odebrano to jako znak i wybudowano świątynię w tym miejscu, gdzie jest obecnie.

Architektura i wnętrza

Kościół jest budowlą ceglaną, o bardzo skromnych dekoracjach zewnętrznych, na które składają się: fryz podokapowy ułożony z cegły rębem skośnie, kamienne detale w szczytach szkarp i obramieniach okiennych oraz blendy tynkowe, a w elewacjach ramion transeptu wsporniki płaskich arkad, dekorujących blendę w murze przyziemia, w formie główek aniołków. Bryła kościoła jest zwarta, złożona z czterech elementów - wieży wysuniętej przed lico ściany szczytowej korpusu, bardzo prostych brył korpusu nawowego i transeptu oraz części prezbiterialnej.

Wystrój wewnętrzny składa się z ołtarza głównego (drzewo dębowe, z patronami świątyni), po bokach św. Wojciech i św. Stanisław. Ołtarze boczne składają się z figur Najświętszego Serca Pana Jezusa i Najświętszej Marii Panny oraz obrazu Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Używane są trzy chóry (główny i dwa boczne).