|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Archeolodzy odkryli pod płytą Starego Rynku w Bydgoszczy pozostałości ratusza z XVI w. oraz naczynia i ceramikę z XII w. i z II-III w. p.n.e. Obecnie trwają prace wykopaliskowe, które mają się zakończyć na początku lipca."Na począt... Operację rekonstrukcji żuchwy u 40-letniej kobiety z dysplazją włóknistą przeprowadzono w Szpitalu Uniwersyteckim im. dr. Jana Biziela w Bydgoszczy. Pacjentce wycięto część żuchwy i na to miejsce wszczepiono płat skórno-mięśniowo-kostny z pod... O lokatorach naszego ciała, nadciśnieniu tętniczym, leczeniu nerkozastępczym będzie mowa 20 listopada, podczas warsztatów i wykładów MEDICALIA 2010. Dzień Nauki pod takim właśnie tytułem jest organizowany w Bydgoszczy w Collegium Medicu... Zawierający ponad 3,5 tys. pozycji księgozbiór i archiwum prof. Ryszarda Kabacińskiego trafiły do Archiwum Państwowego w Bydgoszczy. Zmarły trzy lata temu naukowiec specjalizował się w historii Pomorza i Kujaw, gromadząc w swych zbiorach wiele ... Studenci i wykładowcy Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w Bydgoszczy będą mogli odbywać praktyki w szwajcarskim ośrodku badawczym CERN. W nawiązaniu współpracy z renomowanym ośrodkiem naukowym pomaga absolwent bydgoskiej uczelni, który pr...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Kościół św. Trójcy w BydgoszczyTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Polska pod zaborami – zestawienie obejmuje historię ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów w okresie od III rozbioru I Rzeczypospolitej w 1795 r. do powstania II Rzeczypospolitej w 1918 r. Stary kościół św. Trójcy w Bydgoszczy – historyczny (1550-1829), nieistniejący obecnie kościół w Bydgoszczy. Na jego miejscu w latach 1910-1912 zbudowano neobarokowy Kościół św. Trójcy. 
 
Kościół Świętej Trójcy w Bydgoszczy - kościół położony w Bydgoszczy, którego patronem jest Trójca Święta. PołożenieKościół znajduje się przy ul. Świętej Trójcy na dawnym Przedmieściu Poznańskim, obecnie obrzeżu Starego Miasta w Bydgoszczy. Kopuła – sklepienie o kształcie czaszy, półkoliste, półeliptyczne, ostrołukowe lub cebulaste, oparte na murze lub bębnie budowane nad pomieszczeniami o planie kolistym, eliptycznym albo wielobocznym za pośrednictwem pendentywów lub tromp.
Neobarok – nurt w architekturze historyzmu, nawiązujący formalnie do baroku, szczególnie w dekoracji elewacji, rozpowszechniony w końcu XIX wieku (od 1880). czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Kolejny, po renesansie, styl w architekturze nowożytnej nazywany jest barokiem. Wyodrębniony został w latach późniejszych, bowiem twórcy żyjący w tym okresie uważali się raczej za kontynuatorów renesansu. Kierunek ukształtował się w Rzymie z odmiany późnego renesansu nazywanej stylem dekoracyjnym (tzw. barok rzymski). Umowny czas trwania baroku to okres od połowy XVI do połowy XVIII wieku.
Narodowy Instytut Dziedzictwa (NID) - do 31 grudnia 2010 roku Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków (KOBiDZ) - z siedzibą w Warszawie przy ul. Szwoleżerów 9 na terenie Łazienek Królewskich – instytucja kultury utworzona w 2002 poprzez połączenie Ośrodka Dokumentacji Zabytków i Ośrodka Ochrony Zabytkowego Krajobrazu. NID podlega Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego i posiada Oddziały Terenowe w miastach wojewódzkich (oprócz Bydgoszczy i Gorzowa Wielkopolskiego) oraz Pracownie Terenowe w Trzebinach, Zamościu oraz Park Mużakowski w Łęknicy.
Edward Likowski (ur. 26 września 1836 we Wrześni, zm. 20 lutego 1915 w Poznaniu) – polski duchowny katolicki, kustosz kolegiaty św. Marii Magdaleny w Poznaniu, arcybiskup poznański i arcybiskup gnieźnieński i prymas Polski, historyk kościoła.
Święty Wojciech, właśc. Wojciech Sławnikowic (czes. Vojtěch, niem. Adalbert; ur. ok. 956 w Libicach - zm. 23 kwietnia 997 w okolicach Elbląga lub Tękit, Tenkitten, obecnie Letnoje; inne źródła podają pruski Chollin) – czeski duchowny katolicki, biskup Pragi, misjonarz, męczennik, uznawany przez Kościół katolicki za świętego.
Nawa – składowa część kościoła położona pomiędzy prezbiterium a kruchtą, przeznaczona dla wiernych. Oprócz świątyń jednonawowych występują dwu-, trzy-, pięcio- oraz siedmionawowe.
Wieża – w architekturze konstrukcja o wymiarach poprzecznych znacznie mniejszych od wysokości, pracująca jako wspornik utwierdzony w fundamencie, obciążony działaniem wiatru w kierunku poziomym oraz obciążeniem grawitacyjnym[1]. Wieże miały różne funkcje, szczególnie popularne były w architekturze średniowiecznej, przede wszystkim jako wieże obronne i kościelne – zarówno wolno stojące (kampanile, dzwonnice), jak i stanowiące część budynku kościoła. W średniowiecznym zamku występowała tzw. wieża ostatniej obrony (donżon).
Tympanon - w architekturze klasycznej (starożytna Grecja, starożytny Rzym, renesans, klasycyzm) wewnętrzne trójkątne pole frontonu, często wypełnione rzeźbą. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
