Kościół Anglii - Polski Serwis Naukowy

Posłuchaj tego artykułu

Plik audio został utworzony na podstawie wersji z 2011-12-31 i nie obejmuje późniejszych edycji.

Więcej artykułów audio

Kościół Anglii (en. Church of England, łac. Ecclesia Anglicana) - najstarszy i największy z Kościołów anglikańskich. Członek i wiodący przedstawiciel Wspólnoty Anglikańskiej; członek Wspólnoty Porvoo, grupującej dwanaście Kościołów anglikańskich i luterańskich.

Prezbiterianizm - forma organizacji kościołów protestanckich. Władze w kościołach sprawują wybierani przez wiernych starsi, czyli prezbiterzy. Główne kościoły prezbiteriańskie: Kościół Szkocki (w Szkocji kościół państwowy), Kościół Prezbiteriański w USA. Doktrynalnie najczęściej przyjmują kalwinizm. Za początek ruchu przyjmuje się ogłoszenie tzw. Księgi Dyscypliny w 1560 r. na powszechnym zgromadzeniu Kościoła Szkockiego. Ogłoszona w niej doktryna:
Papież (Ojciec Święty) (łac. papa, -ae m, wł. papa, gr. pappas, forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, głowa Kościoła rzymskokatolickiego, katolickich Kościołów wschodnich, Stolicy Apostolskiej oraz państwa Watykan. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.

Zasięg

Zasięg terytorialny Kościoła Anglii obejmuje przede wszystkim Anglię, choć granice niektórych diecezji wykraczają poza Wielką Brytanię. Do Kościoła Anglii przynależą również niemal wszyscy anglikanie żyjący w kontynentalnej Europie, w tym w Polsce. Jego zwierzchnictwo uznają również struktury anglikańskie w Maroku i kilku państwach Azji. Parafie poza Wielką Brytanią są zgrupowane w większości w diecezji Gibraltaru w Europie.

Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.
Sukcesja apostolska – w katolicyzmie, prawosławiu, starokatolicyzmie, anglikanizmie i niektórych kościołach protestanckich tradycji luterańskiej: legitymizacja władzy biskupiej poprzez przekazywanie jej w hierarchii kościelnej od apostołów na mocy nieprzerwanej linii święceń biskupich.

Kościół Anglii nie obejmuje natomiast swoim zasięgiem pozostałych trzech części składowych Wielkiej Brytanii. W Walii działa odrębny anglikański Kościół w Walii, zaś w Irlandii (w tym Irlandii Północnej) Kościół Irlandii. W Szkocji anglikanie przynależą do Szkockiego Kościoła Episkopalnego, którego nie należy mylić z Kościołem Szkocji. Ten ostatni należy do zupełnie innego nurtu protestantyzmu, a mianowicie do Kościołów kalwińskich i prezbiteriańskich.

Diecezja Canterbury (ang. Diocese of Canterbury) – diecezja metropolitalna Kościoła Anglii w południowo-wschodniej Anglii. Powstała w 597 roku w ramach Kościoła rzymskokatolickiego, zaś w okresie reformacji stała się diecezją anglikańską. Obecnie obejmuje wschodnią część hrabstwa Kent.
Diecezja Southwark (ang. Diocese of Southwark) - diecezja Kościoła Anglii w metropolii Canterbury. Obejmuje część Londynu na południe od Tamizy, a także północną i wschodnią część hrabstwa Surrey. Została erygowana 1 maja 1905 roku.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)

Czy wiesz że...? beta

Anglikanizm – odłam chrześcijaństwa (podobny do protestantyzmu i częściowo do niego należący), który powstał w Anglii w XVI wieku. Anglikanizm w części wywodzi się z tradycji protestanckiej, jednak w dużym stopniu zachował teologiczną więź z katolicyzmem.

Biskup diecezjalny - biskup, któremu powierzono jakąś aktualnie istniejącą diecezję. Potocznie używa się wobec biskupa diecezjalnego również określenia biskup ordynariusz danej diecezji.

Chrzest – w chrześcijaństwie obrzęd nawrócenia i oczyszczenia z grzechów, mający postać sakramentalnego obmycia wodą, któremu towarzyszy słowo (Ef 5,26). Jednoczy on z Tajemnicą paschalną, Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa dla uzyskania odrodzenia do nowego życia w Duchu Świętym, życia w wieczności. Jest to obrzęd wyznania wiary, czyniący członkiem Kościoła-Ciała Chrystusa (por. Rz 11,9). Był praktykowany w Judaizmie jako obmycie z rytualnej nieczystości. Do tej pory czynią to chasydzi w specjalnie do tego przeznaczonym baseniku zwanym mykwą. Jako obmycie rytualne jest praktykowany również w wielu innych religiach.

Wspólnota anglikańska (Anglican Communion) - międzynarodowe, częściowo nieformalne zrzeszenie Kościołów anglikańskich, obejmujące obecnie 38 niezależnych Kościołów działających na całym świecie. Wszystkie one wywodzą się od Kościoła Anglii i z tego względu jego najwyższy dostojnik, arcybiskup Canterbury, uważany jest za głowę Wspólnoty. Nie posiada on jednak żadnej władzy nad innymi Kościołami, zaś jego rola ma znaczenie wyłącznie honorowe i stanowi symbol jedności anglikanów. Niektóre Kościoły (m.in. szkocki i amerykański) preferują określanie ich mianem "episkopalnych", gdyż słowo "anglikański" nadmiernie podkreśla, ich zdaniem, związki z Anglią. Podobna motywacja kieruje Kościołami czerpiącymi swe nazwy od państw, w których działają (np. Kościół Irlandii). Kościoły członkowskie Wspólnoty nazywane są jej prowincjami, co jednak nie oznacza w żadnym razie jakiegokolwiek podporządkowania.

Biskup tytularny (łac. episcopus titularis) to biskup mający tytuł dawnej, już nieistniejącej diecezji. Tytuł nadawany jest przez papieża głównie wybranym biskupom pomocniczym ordynariuszy, a także wyższym urzędnikom Kurii Rzymskiej, nuncjuszom, delegatom apostolskim lub innym duchownym pełniącym specjalne zadania zlecane im przez papieża lub narodowe konferencje biskupów.

Diecezja londyńska (ang. Diocese of London) - diecezja Kościoła Anglii, należąca do metropolii Canterbury. Obejmuje siedemnaście spośród trzydziestu trzech gmin (boroughs) Wielkiego Londynu, położonych na północ od Tamizy i na zachód od Lei. Katedrą diecezji jest katedra św. Pawła w Londynie, zaś szczególny status - zbliżony do katolickiej konkatedry - posiada również Opactwo Westminsterskie, będące miejscem ślubów, koronacji i pochówku monarchów brytyjskich.

Diecezja Birmingham - diecezja Kościoła Anglii w zachodniej Anglii, należąca do metropolii Canterbury. Obejmuje hrabstwo West Midlands oraz części hrabstw Staffordshire, Warwickshire i Worcestershire. Diecezja powstała w roku 1905 i jej siedzibą jest Birmingham. Ordynariusz diecezji nosi tytuł biskupa Birmingham, natomiast jego sufragan jest tytułowany biskupem Ashton. Na terytorium diecezji łącznie zamieszkuje ok. 1,43 mln osób , z czego w anglikańskich nabożeństwach uczestniczy średnio ok. 20 100 osób tygodniowo.