Kościół Najświętszej Marii Panny Królowej Pokoju w Rzymie - Parioli

Kościół Najśw. Marii Panny Królowej Pokoju – świątynia prałacka prałatury personalnej Opus Dei w Rzymie, jest więc kościołem katedralnym.

Wnętrze kościoła prałackiego Opus Dei w Rzymie

Nazwa wł. to Chiesa di Santa Maria della Pace ai Parioli (znana zabytkowa świątynia pod tym samym wezwaniem znajduje się w dzielnicy Ponte, w pobliżu Piazza Navona). Kościół prałacki mieści się w Parioli, części dzielnicy Pinciano, przy viale Buozzi. Znajduje się w dolnej kondygnacji Villa Tevere, głównej siedziby Opus Dei i na zewnątrz niczym sie nie wyróżnia, jest jednak dostępny przez cały dzień.

Kaplica (łac. cappa zdrobniale capella kapliczka) – niewielka chrześcijańska budowla sakralna, wolno stojąca lub połączona z większym obiektem architektonicznym; wydzielone pomieszczenie z ołtarzem lub boczna część kościoła tworząca odrębną całość, w której znajduje się ołtarz.

Mozaika – dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z drobnych, o różnej kolorystyce (dwu lub wielobarwne) i kształcie kamyczków, kawałków szkła, ceramiki. Elementy są przyklejone do podłoża np. przez ułożenie na niezwiązanej zaprawie, żywicy pochodzenia roślinnego (mastyks z drzewa Pistacia lentiscus). Stosowana jest do zdobienia posadzek, ścian, kopuł, sklepień, apsyd w budownictwie sakralnym i świeckim, mebli (zwłaszcza blatów stołów, sepetów, biurek).

Na architektoniczny kształt świątyni, wzniesionej jako kaplica domowa, oraz na teologiczne treści i artystyczny wyraz wystroju, decydujący wpływ wywarł św. Josemaría Escrivá de Balaguer, założyciel Opus Dei, który pierwszą mszę odprawił tu 31 grudnia 1959 r. Jednonawowe wnętrze, zakończone podwyższonym prezbiterium z apsydą, bezpośrednio nawiązuje do rzymskiej sztuki sakralnej, od starochrześcijańskiej, przez średniowiecze, po renesans i barok. Ściany zdobią dostawione kolumny, pilastry i marmurowe inkrustacje. Sklepienie apsydy wypełnia mozaika, na osi ustawiono marmurową katedrę biskupią, nad którą został umieszczony wizerunek Królowej Pokoju, przywieziony przez założyciela z Hiszpanii (malował Manuel Caballero). Nad wysuniętym przed apsydę ołtarzem, stanowiącym centrum świątyni, wznosi się konfesja. Pod ołtarzem w oszklonym relikwiarzu złożono po beatyfikacji w 1982 r. ciało św. Josemarii Escrivá (1902-1975). Nawa kryta jest ozdobnym stropem, po bokach wznoszą się wąskie galerie. Stacje Drogi Krzyżowej wykonano z ceramicznych płytek. Zabytkowym elementem, związanym z osobą św. Josemarii, jest chrzcielnica przy której został ochrzczony w Barbastro, dar tamtejszej diecezji.

Strop (budownictwo) – poziomy element konstrukcyjny oddzielający poszczególne kondygnacje budynku. Strop przenosi obciążenia na pionowe elementy (ściany lub słupy). Na górnej powierzchni stropu układana jest podłoga, a dolną powierzchnię najczęściej pokrywa się tynkiem, tworząc sufit.

Josemaría Escrivá de Balaguer (ur. 9 stycznia 1902 w Barbastro, Hiszpania, zm. 26 czerwca 1975 w Rzymie) – hiszpański duchowny katolicki, założyciel i pierwszy prałat Opus Dei, święty Kościoła katolickiego.

W krypcie poniżej – połączonej schodami z kościołem – zgodnie z duchowością świętego, podkreślającego rolę eucharystii i sakramentu pokuty w życiu wiernych, urządzono kaplicę Najśw. Sakramentu i ustawiono konfesjonały. Tu spoczywa bezpośredni następca założyciela , bp Álvaro del Portillo (1914-1994), starsza siostra św. Josemarii, Carmen Escrivá (1898-1957), oraz pierwsza numeraria pomocnicza Dora del Hoyo, a pierwotnie był pochowany również i sam święty.

Álvaro del Portillo y Diez de Sollano (ur. 11 marca 1914 w Madrycie, zm. 23 marca 1994 w Rzymie), hiszpański duchowny katolicki, biskup, sługa Boży, następca św. Josemarii Escrivá na czele Opus Dei.

Prałatura personalna – instytucja w Kościele katolickim tworzona dla właściwego rozmieszczenia duchowieństwa albo prowadzenia specjalnych dzieł duszpasterskich lub misyjnych, albo dla różnych grup społecznych, przy czym realizacja tych celów dotyczy różnych regionów i przez to wykracza poza możliwości pojedynczych diecezji.

Linki zewnętrzne