|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Zanieczyszczone powietrze jest sprawcą większej liczby zawałów niż kokaina czy alkohol - podkreślają belgijscy eksperci, których wnioski ukazały się na łamach prestiżowego pisma "Lancet".Tim Nawrot z Uniwersytetu Hasselt w Belgii zes... Wykorzystanie związku chemicznego występującego w moczu pomoże zmniejszyć emisję tlenków azotu z silników Diesla o 80 proc. - informuje ostatni "New Scientist".
Konwertery katalityczne stosowane w silnikach... Na astmę najbardziej narażone są dzieci z alergią, przebywające w oparach dymu tytoniowego i mieszkające w pobliżu ruchliwych dróg oraz w miastach. Chorzy na astmę znacznie częściej cierpią na ostre, nawracające zapalenia dróg oddechowych, ponieważ gorzej funkcjonują u... Czy fotowoltaiczna (PV) energia elektryczna zdobywa świat przebojem? Ostatnie dane opublikowane przez Wspólne Centrum Badawcze (WCB) Komisji Europejskiej wskazują na stały, rosnący trend w tym obszarze ekologicznej energii. Nowo zamontowane ogn... Międzynarodowa konferencja poświęcona mechanizacji oraz energetyce w rolnictwie odbędzie się w dniach od 27-29 września w Izmir w Turcji.
Tematyka konferencji obejmuje:
- technologie związane z odnawialnymi i nowymi źródłami energii do...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Kocioł parowyCzy wiesz że...? Wentylator – sprężarka, w której przyrost ciśnienia statycznego gazu jest minimalny (nie przekracza 13 kPa), a cała energia gazu jest zawarta w jej składowej kinetycznej. Maszyna parowa to parowy silnik tłokowy. Czasem do maszyn parowych zalicza się pompy parowe powstałe przed silnikiem tłokowym. Za wynalazcę maszyny parowej uważa się Jamesa Watta, który w 1763 roku udoskonalił atmosferyczny silnik parowy zbudowany wcześniej przez T. Newcomena. Nawęglanie – proces dostarczenia węgla lub innego paliwa stałego do palenisk przemysłowych lub parowozów. Układ nawęglania elektrowni obejmuje zestaw urządzeń i instalacji pomocniczych służących do: odbioru węgla ze środków transportu zewnętrznego, mechanizacji składowisk węgla, wstępnego przygotowania węgla (sortowanie, kruszenie, mieszanie, uśrednianie) i transportu do zasobników przykotłowych. Najogólniej zespół nawęglania tworzą: 
 
Kocioł parowy – urządzenie do wytwarzania pary, przy wykorzystaniu spalania (w przeciwieństwie do wytwornicy pary). Parownik - rodzaj wymiennika ciepła, w którym jeden z czynników roboczych ulega odparowaniu. W parowniku chłodni dla stabilnej pracy układu zawsze jest wymagane pewne minimalne przegrzanie czynnika chłodniczego. Wynosi ono najczęściej ok. 60% do 70% różnicy pomiędzy temperaturą w pomieszczeniu a temperaturą odparowania. A zatem przy temperaturze odparowania -8°C i temperaturze w komorze 0°C przegrzanie czynnika powinno wynosi ok. 5 K.
Spalanie to reakcja chemiczna przebiegająca między materiałem palnym lub paliwem a utleniaczem, z wydzieleniem ciepła i światła. Paliwa i utleniacze mogą występować w trzech stanach skupienia: gazowym, ciekłym i stałym. Powszechnie dostępnym utleniaczem gazowym jest tlen zawarty w powietrzu. Utleniacze ciekłe i stałe są stosowane w silnikach rakietowych. Za wynalazcę kotła parowego, jako oddzielnego urządzenia, uważa się Denisa Papina, który w 1681 przedstawił "kociołek Papina" będący pierwowzorem autoklawu i szybkowaru. Zastosował w nim wynaleziony przez siebie zawór bezpieczeństwa. Datę wynalazku przyjęto umownie bowiem już w starożytności istniały podobne rozwiązania. W najbardziej znanym element wytwarzający parę był połączony z mechanizmem otwierania drzwi świątyni ok. 120 p.n.e.. Połączeniem kotła parowego i turbiny parowej była też bania Herona z 140 p.n.e.. Podgrzewacz wody – element kotła parowego i kotła odzyskowego, w którym następuje podgrzanie wody od temperatury wlotowej do temperatury wrzenia. Zlokalizowany jest w konwekcyjnym ciągu kotła. Konstrukcyjnie składa się zwykle z dużej ilości rur, w których płynie woda, a które opływane są z zewnątrz gorącymi spalinami.
Pompa jest urządzeniem służącym do wytworzenia różnicy ciśnień między stroną ssawną (wlotem do pompy) a tłoczną (wylotem z pompy), umożliwiającej transport cieczy lub osadów. Działanie pompy polega na przekazaniu cieczy siły mechanicznej przez wirnik, tłok lub membranę, celem jej sprężenia. Podstawowe parametryPodstawowe elementy kotłaOsprzęt kotłaEnergetyczny kocioł parowy wymaga wielu urządzeń dodatkowych: Zawór bezpieczeństwa (klapa, klapa bezpieczeństwa) to zawór otwierający się samoczynnie w chwili gdy ciśnienie gazu (pary) przekroczy dopuszczalną wartość co zapobiega eksplozji kotła, zbiornika, rurociągu itp. Po raz pierwszy zastosował go Denis Papin w zbudowanym w 1681 szybkowarze.
Przegrzewacz to część kotła parowego, przeważnie w postaci wiązki rur, służy do ogrzania pary nasyconej powyżej temperatury nasycenia i otrzymania pary przegrzanej. Wprowadzenie przegrzewaczy podniosło sprawność maszyn parowych tłokowych i umożliwiło zastosowanie turbin parowych. Ogólnie, im wyższa temperatura pary, tym większa jest sprawność termiczna maszyny. Dlatego zadaniem przegrzewacza jest wytworzenie pary o możliwie wysokiej temperaturze. Podział ze względu na obieg wodno-parowyPodział ze względu na rodzaj paleniskaPodział ten dotyczy oczywiście kotłów opalanych węglem, chociaż niektórzy uważają kotły olejowe i gazowe za kotły pyłowe. Mechanizm - zespół współpracujących ze sobą części składowych maszyny lub przyrządu spełniających określone zadanie, jak np. przenoszenie ruchu, sił, sygnałów.
Kocioł płomienicowo-płomieniówkowy w początkowym okresie ich rozwoju był także nazywany rurowym (aktualnie rurowymi nazywamy tylko kotły opłomkowe). Piec versus kociołCzęsto kocioł centralnego ogrzewania lub kocioł parowy nazywane są nieprecyzyjnie piecem. W kotle energia cieplna akumulowana jest w wodzie lub parze wodnej a użyta do budowy kotła ceramika stanowi jedynie warstwę izolacyjną, podczas gdy, zgodnie z tradycyjną zduńską nomenklaturą, piec akumuluje ciepło tylko w ceramicznej konstrukcji. Temperatura – jedna z podstawowych ) w termodynamice, będąca miarą stopnia nagrzania ciał. Temperaturę można ściśle zdefiniować tylko dla stanów równowagi termodynamicznej, bowiem z termodynamicznego punktu widzenia jest ona wielkością reprezentującą wspólną własność dwóch układów pozostających w równowadze ze sobą. Temperatura jest związana ze średnią energią kinetyczną ruchu i drgań wszystkich cząsteczek tworzących dany układ i jest miarą tej energii.
Sprawność - skalarna bezwymiarowa wielkość fizyczna określająca w jakim stopniu urządzenie, organizm lub proces przekształca energię występującą w jednej postaci w energię w innej postaci. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta
Parowóz (lokomotywa parowa) – lokomotywa napędzana maszyną parową lub turbiną parową. Para pochodzi z kotła opalanego węglem i drewnem, rzadziej ropą czy mazutem, a w parowozach bezogniowych z zasobnika pary.
Kocioł odzysknicowy (albo kocioł odzyskowy) to wytwornica pary odzyskująca ciepło z czynnika o stosunkowo wysokiej temperaturze. Ciepło to służy do wytworzenia pary wodnej przegrzanej w obiegu turbiny parowej, a w układach prostych byłoby wyrzucane do otoczenia, stanowiąc stratę wylotową. Podstawowe zastosowanie kotła odzysknicowego polega na połączeniu (technicznie i termodynamicznie) obiegów turbiny gazowej i turbiny parowej w układach gazowo-parowych, gdzie służy do wytworzenia pary kosztem energii cieplnej spalin opuszczających turbinę gazową.
Ochrona środowiska - całokształt działań (także zaniechanie działań) mających na celu właściwe wykorzystanie oraz odnawianie zasobów i składników środowiska naturalnego, zarówno jego składników abiotycznych, jak i żywych (ochrona przyrody). Nauka o ochronie środowiska to sozologia.
Kocioł lokomobilowy (kocioł Wolfa) to niewielki kocioł płomienicowo-płomieniówkowy z paleniskiem wewnętrznym, łatwo rozbierany na czas czyszczenia z kamienia kotłowego, często stosowany w małych i średnich lokomobilach. Przy małych wymiarach kotła czyszczenie przez otwory wyczystkowe jest utrudnione. Ponadto dodatkowe otwory osłabiają walczak.
Rura – element konstrukcyjny o przekroju poprzecznym zwykle w kształcie pierścienia i znacznej długości. Rury są stosowane jako przewody do prowadzenia cieczy i gazów lub jako elementy do budowy maszyn i innych urządzeń technicznych oraz konstrukcji budowlanych. Wykonane mogą być ze stali, żeliwa, metali kolorowych, betonu, żelbetu, tworzyw sztucznych (np. polietylenu, polichlorku winylu). Mogą stanowić także osłonę np. dla prowadzonych przewodów elektrycznych. Stosuje się rury do prowadzenia instalacji w osłonach termicznych tzw. rury termoizolowane.
Ciśnienie to wielkość skalarna określona jako wartość siły działającej prostopadle do powierzchni podzielona przez powierzchnię na jaką ona działa, co przedstawia zależność:
Walczak to element obiegowego kotła parowego albo grzewczego, będący cylindrycznym zbiornikiem ciśnieniowym, albo inny zbiornik o podobnym kształcie i funkcji. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
