Kod - Polski Serwis Naukowy

Kod (łac. codex – spis) – ciąg składników sygnału (kombinacji sygnałów elementarnych, np. kropek i kresek, impulsów prądu, symboli) oraz reguła ich przyporządkowania składnikom wiadomości (np. znakom pisma). W niektórych zastosowaniach, głównie przy przesyłaniu informacji podlegających utajnieniu, zwany jest szyfrem. Kody są stosowane m.in. w telegrafii, w technice cyfrowej.

PUK (ang. Personal Unblocking Key) - ośmiocyfrowy kod umożliwiający odblokowanie karty SIM używanej w telefonie komórkowym. PUK jest przechowywany w systemie komputerowym operatora sieci i jest przydzielany do konkretnej karty SIM w momencie wydania jej abonentowi.

Semiotyka (rzadziej używa się terminów "semiotyka logiczna", "semiologia" i "semantyka", z których dwa ostatnie mają też inne znaczenia) - jeden z trzech głównych (obok logiki formalnej i metodologii nauk) działów logiki, sam dzielący się na semantykę, pragmatykę i syntaktykę. Podział semiotyki na trzy główne działy pochodzi od Charlesa W. Morrisa.

W semiotyce kod to system znaków. Wyróżnia się m.in. kody otwarte i zamknięte.

W teorii informacji kod to reguła, według której informacjom cyfrowym k-wymiarowym zwanym też informacjami pierwotnymi (źródłowymi) lub ciągami informacyjnymi $\vec{x_{i}}=(x_{i1};x_{i2}...x_{ik}), i=1,2...L$ złożonymi z informacji elementarnych $x_{ij}, j=1,2...k$ przyporządkowane są ciągi kodowe n-wymiarowe $s(\vec{x_{i}}=s_{i1},s_{i2}... s_{in})$ , czyli sygnały złożone z n sygnałów elementarnych $s_{in}, n \not=1$ , przy czym $n>k$ .

Geokodowanie – procedura przyporządkowania punktom lub obszarom na kuli ziemskiej kodów, umożliwiających jednoznaczną identyfikację każdego miejsca.

EAN (ang. European Article Number – Europejski Kod Towarowy) – rodzina kodów kreskowych (symbolika) wprowadzona w 1976 roku przez stowarzyszenie European Article Numbering. Kod został opracowany na podstawie opracowanego wcześniej w USA i Kanadzie kodu UPC. Symbolika została zaimplementowana w globalnym systemie GS1. Jest to kod ciągły, numeryczny, modularny, samosprawdzalny z dodatkową obowiązkową cyfrą kontrolną. Kod wymaga stosunkowo wysokiej precyzji wydruku, stąd nie może być stosowany na niskiej jakości papierze (np. kartonie) oraz wymaga w miarę dobrej jakości drukarek.

Przykłady kodów

Kod Aikena

Kod ASCII [aski] (ang. American Standard Code for Information Interchange) - przypisujący 7 bitowej liczbie (128 kombinacji) znaki pisarskie

Kod autoryzujący (ang. Auth-Info Code) unikalny kod generowany dla każdej domeny

kod bajtowy

Kod Baudot

Kod bezpieczeństwa - składa się z liter IP i dwóch do czterech znaków, z których pierwszy oznacza odporność na penetrację ciał stałych, a drugi na penetrację wody

kod binarny i kod Graya

Kod EBCDIC (ang. Extended Binary Coded Decimal Interchange Code) - rozszerzony dziesiętny zakodowany dwójkowo kod wymiany

kod genetyczny

Kod Golda

kod Hamminga

Kod Huffmana, tj. optymalny (najkrótszy) kod prefiksowy otrzymany za pomocą algorytmu Huffmana

kod językowy

kod kreskowy

Kod lotniska IATA – trzyliterowy kod alfanumeryczny, służący do oznaczania portów lotniczych

Kod lotniska ICAO (ang. Location Indicator) – powszechnie używana nazwa czteroliterowego tzw. wskaźnika lokalizacji

Kod Morse'a

Kod NATO (ang. NATO reporting names)

kod pocztowy

Kod PUK (ang. Personal Unblocking Key) - ośmiocyfrowy kod umożliwiający odblokowanie karty SIM używanej w telefonie komórkowym

Kod Towarowy EAN (ang. European Article Number)

Unicode

Kod zamknięty - jednoklasowy system znaków, do którego nie można wprowadzać nowych elementów

W informatyce wyróżnia się kod źródłowy i kod wynikowy. W telekomunikacji wyróżnia się kodowanie liniowe.

W telekomunikacji kod Hamminga jest liniowym kodem korekcyjnym, wynalezionym przez Richarda Hamminga. Kody Hamminga wykrywają i korygują błędy polegające na przekłamaniu jednego bitu - dla niezawodnej transmisji wymagane jest, aby odległość Hamminga między słowami transmitowanymi i odbieranymi wynosiła zero lub jeden. Kody te mogą też wykryć (ale już nie korygować) błędy podwójne (dwa jednocześnie przekłamane bity).

Kod lotniska ICAO – powszechnie używana nazwa czteroliterowego tzw. wskaźnika lokalizacji (ang. Location Indicator), stanowiącego element dużego systemu adresowego używanego przez służby ruchu lotniczego, linie lotnicze itp. w tak zwanej stałej sieci łączności lotniczej (AFTN). Zostały one wprowadzone przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego (International Civil Aviation Organization, ICAO).

W przypadku zabezpieczania nadawanego sygnału przed błędami podczas transmisji można mówić o kodach korekcyjnych albo o kodach detekcyjnych.

Zobacz też

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Kody

szyfr

geokodowanie

nierówność Krafta-McMillana