|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Coraz więcej filmów wideo znajduje swoje miejsce w Internecie. Ale w jaki sposób internauci znajdują to, czego szukają? Obecne technologie wyszukiwania filmów wideo opierają się na przypisach semantycznych, a filmy wideo są ręcznie oznaczane słowami kluczowymi i lokalizowane na ... Istotne fakty, łatwo dostępne w formacie przyjaznym dla użytkownika - ważne decyzje powinny opierać się na solidnych informacjach. Finansowany ze środków unijnych projekt, który został uruchomiony 17 lutego w Barcelonie ma poprawić możliwości wykorzystywania globalny... Dnia 26 października 2010 r. w Hersonissos (Grecja) rozpoczną się warsztaty wizualizacji oraz integracji danych w przedsiębiorstwach.
W ostatnich latach zaobserwowano rozprzestrzenianie się półstrukturalnych, strukturalnych i semantycznie opisywanych danych w Internecie. Szerokie spekt... Wokół katastrofy w Czarnobylu narosło przez lata wiele mitów - podkreślają polscy atomiści. Wyolbrzymianie skali skażenia i liczby ofiar katastrofy prowadzi, ich zdaniem, do nieuzasadnionego lęku przed elektrowniami jądrowymi. Czarnobylska katastr... Początki e-learningu na Politechnice Wrocławskiej sięgają lat dziewięćdziesiątych. Obecnie na politechnice działa wiele portali edukacyjnych, w tym cztery zarządzane przez Dział Kształcenia na Odległość i szereg portali wydziałowych. W roku 2007 na naszej uczelni wdrożono system e-sprawdzianów ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 KodekCzy wiesz że...? DivX – stratna metoda kompresji obrazu filmowego, w nowszych wersjach zgodna z MPEG-4 część 2, pozwalającą zapisać na zwykłej płycie kompaktowej filmy o długości ok. 90 min i jakości niewiele ustępującej DVD-Video. Wykorzystywana także do przesyłania filmów przez Internet. Vorbis to stratny kodek dźwięku z rodziny Ogg. Bardzo często używany jest w połączeniu z kontenerem Ogg i nosi wtedy nazwę Ogg Vorbis, często błędnie zapisywaną tylko jako Ogg, czy nawet jako OGG. Ogg Vorbis potrafi obsłużyć do 255 kanałów i ponad 16-bitowy dźwięk w zakresie 6-48 kHz. Kodek GSM jest implementacją jednego ze standardów (HR, FR, EFR, AMR - zobacz rozdział poniżej) kodowania i dekodowania głosu w systemie telefonii GSM. Charakteryzują się one niskimi wymaganiami związanymi z prędkością transmisji przy akceptowalnej jakości zakodowanej mowy, oraz stosunkowo niewielką złożonością obliczeniową potrzebną do kodowania dźwięku. Ten fakt, oraz otwartość standardu (i związany z nim brak opłat licencyjnych) przyczynił się do popularności tego typu rozwiązań także w transmisji VoIP. Kodek jest skrótem od "koder/dekoder", co oznacza urządzenie lub program zdolny do przekształcania strumienia danych lub sygnału. Kodeki mogą zmienić strumień danych w formę zakodowaną (często w celu transmisji, składowania lub zaszyfrowania) lub odzyskać (odkodować) strumień danych z formy zakodowanej, by umożliwić ich odtwarzanie bądź obróbkę. Kodeki są często używane w wideokonferencjach oraz strumieniowaniu obrazu lub dźwięku. MP3 ((ang.) MPEG-1/MPEG-2 Audio Layer 3) – algorytm kompresji stratnej dźwięku, przetworzonego uprzednio na sygnał cyfrowy. Popularnie zwany formatem MP3 lub standardem MP3. Jest zdefiniowany przez IETF w dokumencie RFC 5219.
Kontener multimedialny, zasobnik dla wielu strumieni obrazów, audio/wideo, napisów, informacji o rozdziałach i metadanych (które umożliwiają ich poprawne wyświetlenie lub synchronizację w celu ich jednoczesnego odtworzenia), pozwalający na przechowywanie kompletnego materiału multimedialnego (obrazów, dźwięku lub filmu) w jednym pliku. Na przykład wiele multimedialnych strumieni danych potrzebuje zawierać jednocześnie dane dźwiękowe i obraz oraz często metainformacje opisujące np. synchronizację dźwięku i obrazu. Każdy z tych trzech fragmentów strumienia danych może być opracowany przez oddzielne programy, sprzęt i procesy, lecz aby strumień danych multimedialnych był użyteczny, musi być połączony. Do tego właśnie służą kontenery multimedialne. Multimedia (z łac. Multum + Medium) to media, które wykorzystują różne formy informacji oraz różne formy ich przekazu (np. tekst, dźwięk, grafikę, animację, wideo) w celu dostarczania odbiorcom informacji lub rozrywki. Termin „multimedia” ma również zastosowanie w mediach elektronicznych służących do rejestrowania oraz odtwarzania treści multimedialnych. Multimedia posiadają cechy tradycyjnych technik mieszanych i sztuk pięknych, jednak mają szerszy zakres. Termin bogate media jest synonimem terminu multimedia interaktywne.
TTA (ang. The True Audio) jest darmowym kodekiem bezstratnej kompresji dźwięku w czasie rzeczywistym. Kodek TTA obsługuje 8-, 16- i 24-bitowe pliki audio w formacie WAV. Kompresja jest bezstratna, co oznacza, że po dekompresji sygnał jest identyczny z sygnałem źródłowym – żadna część danych nie jest tracona. Stosunek kompresji zależy od typu muzyki i wynosi od 30% do 70% wielkości oryginału. Algorytm kodowania opiera się na prognozowaniu adaptacyjnym. Kodeki są często mylone z kontenerami używanymi do przechowywania zakodowanego dźwięku i obrazu (np. ".ogg", ".mpg", ".avi", ".mov", ".mkv" itp). Przykłady kodekówZobacz teżMPEG-2 - grupa standardów stratnej kompresji ruchomych obrazów i dźwięku zatwierdzona przez MPEG (ang. Moving Picture Experts Group) w 1994 roku. Od roku 1995 jest zatwierdzonym standardem ISO/IEC nr 13818.
AVC (ang. Advanced Video Coding) - standard kodowania sekwencji wizyjnych przyjęty w roku 2003 jako 10 część standardu ISO MPEG-4 oraz jako rekomendacja ITU-T H.264. Projekt x264 zajmuje się stworzeniem otwartej implementacji tego kodera. Linki zewnętrzne
Czy wiesz że...? beta Speex to format stratnej kompresji dźwięku z rodziny kodeków Ogg. Jest przeznaczony tylko do kompresji mowy ludzkiej. Jego częstotliwość próbkowania to 8-32kHz.
Kompresja bezstratna (ang. lossless compression) to ogólna nazwa metod upakowania informacji do postaci zawierającej zmniejszoną liczbę bitów, pod warunkiem, że metoda ta gwarantuje, że informację można z tej postaci odtworzyć do identycznej postaci pierwotnej.
Musepack (MPC) - format stratnej kompresji dźwięku, bazujący na algorytmach MPEG Layer-2 (MP2), jednakże znacznie w stosunku do nich rozbudowany. Format został zaprojektowany tak, by dawać dźwięk nierozróżnialny od oryginału przy standardowych ustawieniach (tzw. przezroczystość, ang. transparency), co osiąga przy przepływności (bitrate) niższej niż inne popularne kodeki (jak np. MP3). Algorytm zaprojektowano tak, aby przechowywał jak najwięcej informacji, dlatego najlepiej sprawdza się dla wysokich przepływności (od 140 kbit/s wzwyż), natomiast dla przepływności poniżej 112 kbit/s jakość dźwięku w tym formacie gwałtownie spada. Wzorcowa implementacja Musepack jest szybsza niż większość popularnych kodeków dźwięku.
Theora – darmowy, stratny kodek obrazu, stworzony przez Xiph.Org Foundation na podstawie kodeka VP3, który został udostępniony na zasadach FLOSS przez On2 Technologies.
G.711 (rekomendacja ITU-T) – międzynarodowy standard modulacji sygnałów mowy w kanałach o prędkości transmisji do 64 kbit/s. Jest to modulacja impulsowo-kodowa (PCM) o częstotliwości próbkowania 8 kHz z rozdzielczością 8 bitów na próbkę. Biorąc pod uwagę twierdzenie Kotielnikowa-Shannona, zgodnie z G.711 można kodować sygnały o częstotliwości do 4kHz.
AAC (ang. Advanced Audio Coding) - algorytm stratnej kompresji danych dźwiękowych, którego specyfikacja została opublikowana w roku 1997. Format AAC zaprojektowany został jako następca MP3, oferujący lepszą jakość dźwięku przy podobnym rozmiarze danych.
Dźwięk – wrażenie słuchowe spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym (ciele stałym, płynie, gazie). Częstotliwości fal, które są słyszalne dla człowieka, zawarte są w paśmie między wartościami granicznymi od ok. 16-20 Hz do ok. 16-20 kHz. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
