Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Eksperci: po 50. roku życia dno oka trzeba badać co roku
Zwyrodnienie plamki żółtej związane z wiekiem (AMD) jest główną przyczyną utraty wzroku po 50. roku życia. Cierpi na nie 1 milion Polaków, ale wielu dowiaduje się o tym zbyt późno, bo nie bada regularnie swoich oczu - alarmują lekarze. Specjaliści w dziedz...
 
Instytut Języka Polskiego wybiera najważniejsze "słowo 2011 roku"
"Oburzeni", "gaz łupkowy" a może "kibol" - to zwroty, które mają szansę na zdobycie tytułu "słowa 2011 roku". Do udziału w plebiscycie na najważniejsze słowo mijającego roku zaprasza Instytut Języka Polskiego Uniwersytetu War...
 
Bez czarny Rośliną Roku
Uznawany za jedną z najstarszych roślin leczniczych bez czarny (Sambucus nigra) został wybrany "Rośliną Roku 2010". Ten zaszczytny tytuł zostanie oficjalnie ogłoszony 15 sierpnia, podczas uroczystości Święta Matki...
 
Grypa może być groźna - jak co roku
Nic nie wskazuje, by w tym roku grypa była groźniejsza niż zwykle, ale nie należy jej lekceważyć - powiedział PAP dr hab.Tomasz Wąsik, kierownik Zakładu Wirusologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego."Grypa to nie jest zwykłe przez...
 
Kto zostanie ekologiem roku?
Już w najbliższą sobotę w Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie odbędzie się wielki finał konkursu „Dbajmy o środowisko – to takie proste”. Pół tysiąca młodych ekologów z całej Polski będzie promowało ideę troski ...

Reklama:


Kodeks Kar Głównych i Poprawczych

Czy wiesz że...?
Kodeks (z łac. codex: księga, spis) – akt normatywny zawierający logicznie usystematyzowany zbiór przepisów regulujących określoną dziedzinę stosunków społecznych. Obecnie kodeksy są wydawane w formie ustaw; w II RP kilka kodeksów wydano w formie rozporządzenia z mocą ustawy. Kodeks może mieć moc prawną równą ustawie zwykłej (tak jest obecnie polskim prawie), ale w niektórych systemach prawnych jego pozycja może być wyższa, wskutek czego przepisy innych ustaw sprzeczne z kodeksem podlegają uchyleniu. Normy kodeksowe, nawet jeśli są równe innym ustawom, mają jednak szczególne znaczenie ze względu na kompleksowość normowanych spraw i proces interpretacji przepisów.

Kara cielesna - jest to rodzaj kary, która ma na celu zadanie bólu osobie karanej. W tym przypadku cierpienie fizyczne łączy się często z cierpieniem psychicznym.

Kodeks Kar Głównych i Poprawczych – rosyjski kodeks prawa karnego opublikowany w 1845 roku z mocą obowiązującą od 1 maja 1846 roku. Był dziełem komisji, w której dużą rolę odegrał specjalista prawa karnego i historyk prawa Romuald Hube. Obowiązywał, w skróconej wersji (1221 artykułów) na terenie Królestwa Polskiego od 1847 do 1876 roku, kiedy po rewizji rosyjskiego kodeksu w 1866 roku, wprowadzono w całości Kodeks Kar Głównych i Poprawczych.

Prawo karne sensu largo – zespół przepisów prawnych normujących kwestie odpowiedzialności karnej człowieka za czyny zabronione pod groźbą kary kryminalnej.

Śmierć cywilna – jej orzeczenie powodowało utratę zdolności prawnej. Orzekana z reguły jako kara dodatkowa za najcięższe przestępstwa. Występowała m.in. w prawie feudalnym oraz w Kodeksie Napoleona. Zniesiona w 1825 w Królestwie Polskim, w 1854 we Francji.

Cechy

  • Wyraźny krok wstecz w porównaniu z obowiązującym poprzednio Kodeksem karzącym Królestwa Polskiego.
  • Bardzo daleka idąca kazuistyka – początkowo 2224 artykułów.
  • Dopuszczenie analogii – mimo zasad nulla poena sine lege i nullum crimen sine lege.
  • Podział kar na główne i poprawcze.
  • Ochrona religii panującej oraz innych wierzeń chrześcijańskich (przestępstwo apostazji z zakazem przedawnienia).
  • Teoria odstraszania – surowość kodeksu. Rozbudowany system kar głównych i poprawczych. Liczne kary zesłania, dzielone na stopnie. Kara pozbawienia praw stanu – skutki jak francuska śmierć cywilna. Konfiskaty, kary cielesne, kary hańbiące, pokuta kościelna.
  • Brak formalnej i materialnej równości wobec prawa.
  • Rezygnacja z trójpodziału przestępstw.
  • Kilka stopni usiłowania.
  • Karanie samego namysłu.
  • Rozbudowanie katalogu przestępstw przeciwko władzy państwowej.
  • W 1863 roku zniesiono kary cielesne.
  • Bibliografia

  • Katarzyna Sójka-Zielińska: Historia prawa. Warszawa: LexisNexis, 2005, s. 308-311. ISBN 83-7334-393-8. 
  • Linki zewnętrzne

  • Kodeks Kar Głównych i Poprawczych w Podlaskiej Bibliotece Cyfrowej
  • Apostazja (od gr. apo – od, stasis – postawa, pozycja; odstąpienie, bunt) – odstępstwo od wiary religijnej; w pierwotnym znaczeniu – całkowite porzucenie wiary chrześcijańskiej. Obok herezji i schizmy należy do podstawowych przyczyn rozłamów jedności Kościoła.

    Nullum crimen sine lege – nie ma przestępstwa bez ustawy. Nie można karać za czyn, który nie był zabroniony w momencie jego popełniania. Późniejsza kryminalizacja czynu, nie może obejmować czynów wcześniejszych.





    Czy wiesz że...? beta

    Warszawa (miasto stołeczne Warszawa) (wymowa ?/i) – stolica i największe miasto Polski, położone w środkowo-wschodniej części kraju, na Mazowszu nad Wisłą.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.