Kofun - Polski Serwis Naukowy

Daisenryou Kofun, Sakai, V wiek

Kofun (jap. 古墳時代, Kofun-jidai) – okres w historii Japonii przypadający na lata - w zależności od źródeł - pomiędzy 250 a 538, 300 a 562 n.e. lub ogólnie od II drugiej połowy III w. do I połowy VII w.

Nazwa pochodzi od kurhanów (kofun) w kształcie dziurek od klucza, które były budowane dla członków klasy rządzącej w tamtym okresie. Ta tradycja przyszła do Japonii z Azji wraz z imigracją ok. III wieku n.e.

Najwięcej tego typu grobowców powstawało na przełomie IV i V w., co symbolizowało w znacznym stopniu zwiększenie jednolitej władzy ośrodka rządzącego.

Kurhan - rodzaj mogiły, w kształcie kopca o kształcie stożkowatym lub zbliżonym do półkolistego, z elementami drewnianymi, drewniano-kamiennymi lub kamiennymi (zobacz dolmen), w którym znajduje się komora grobowa z pochówkiem szkieletowym lub ciałopalnym. Pomieszczenia grobowe, nieraz bardzo rozbudowane, mają zwykle konstrukcję kamienną bądź drewnianą, czasem są kute w litej skale.

Jōmon (?, słowo Jōmon oznacza "ornament sznurowy") - okres w chronologii Japonii odpowiadający neolitowi. Nazwa pochodzi od motywu umieszczanego na naczyniach ceramicznych tworzonych przez ówczesną społeczność. Często jest on dzielony na pięć podokresów dla środkowej Japonii oraz na trzy okresy dla Kiusiu i Hokkaidō. Kultura tego okresu była stopniowo wypierana ku północy i wschodowi. Za czas trwania okresu Jōmon uważa się lata od 10,000 p.n.e. do 300 p.n.e. (niektóre źródła podają także rok 250 p.n.e.). Tak naprawdę niewiele wiadomo na temat tego okresu - jedynych informacji dostarczają wykopaliska archeologiczne na terenach występowania osad.

Pod koniec V w. władza przeszła w ręce klanu Yamato, który zdobył kontrolę nad większą częścią wyspy Honsiu i północną częścią Kiusiu i w końcu założył japońską linię cesarską, która przetrwała do dzisiejszych czasów.

W okresie tym rozwijało się rolnictwo, hodowla, rzemiosło użytkowe i artystyczne. Głównym surowcem staje się żelazo.

W sztuce, w przeciwieństwie do kultury okresu Jōmon, dominują postacie męskie - wojownik i rolnik.

Zakład Narodowy im. Ossolińskich – zasłużony dla polskiej nauki i kultury Instytut (do 1939 r. – łączył w sobie Bibliotekę, Wydawnictwo i Muzeum im. Lubomirskich), ufundowany dla Narodu Polskiego w 1817 roku przez Józefa Maksymiliana Ossolińskiego, otwarty w 1827 roku we Lwowie.

Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

Kofun wraz z okresem Asuka składają się na okres Yamato w historii Japonii.

Bibliografia

Jolanta Tubielewicz: Historia Japonii, Zakład Narodowy im. Ossolińskich - Wydawnictwo, Wrocław 1984, ISBN 83-04-01486-6

Nihon-no rekishi, Kabushiki-gaisha Shogakukan, Tokyo 1974