|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Dziewięć grup naukowców z wyższych uczelni i instytutów badawczych w UE i poza jej granicami obserwuje królestwo zwierząt, poszukując inspiracji w rozwijaniu innowacyjnych technologii sztucznego dotyku. Projekt BIOTACT (Biomimetic technology for vibrissal act... Galeria MT Muzeum w Bielsku-Białej zaprasza na nietypową wystawę muzealną - zwiedzający wbrew panującym obyczajom będą mogli do woli dotykać wierne kopie słynnych rzeźbiarskich i architektonicznych dzieł sztuki. Ekspozycja potrwa od 2 luteg... Wyniki nowych badań finansowanych ze środków unijnych sugerują, że małe brzdące, a nawet niemowlaki, są w stanie zrozumieć i uwzględnić punkt widzenia innych osób. Jeszcze bardziej intryguje to, iż wydaje się to być reakcja automatyczna, wykonywana niemal... Naukowcy z brytyjskiego Uniwersytetu w Liverpoolu odkryli atomową strukturę "wiązania" między białkiem prionowym a przeciwciałem, które może być kluczem do dalszych poszukiwań metody leczenia chorób neurozwyrodnieniowych takich jak odmiana CJD (choroby Creu... Wulgaryzmy, skrótowość konieczna przy korzystaniu z telefonu komórkowego i komputera, brutalizacja języka - to największe zagrożenia dla języka polskiego, jakie wskazywali uczestnicy Kongresu Języka Polskiego w Katowicach. W zgodnej opinii językoznawców ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Komórki MerklaCzy wiesz że...? Błona śluzowa, śluzówka (gr. mucosa) - wyściółka przewodów i jamistych narządów wewnętrznych mających kontakt ze środowiskiem zewnętrznym organizmu kręgowca. Składa się z dwóch zasadniczych warstw: nabłonka i pokrytej przezeń tkanki łącznej zwanej blaszką właściwą zawierającej naczynia krwionośne i limfatyczne, nerwy, często różne receptory, gruczoły czy mięśnie gładkie. APUD - system rozsianych komórek endokrynnych (stąd inna nazwa - DNES - Diffuse Neuroendocrine System). Ich pochodzenie jest neuroektodermalne. Nazwa APUD pochodzi od cech komórek: Kręgowce (Vertebrata, od łac. vertebra – kręg) – najliczniejszy podtyp strunowców (Chordata), mocno zróżnicowany morfologicznie; obejmujący kręgouste, ryby, płazy, gady, ptaki i ssaki. Dotychczas opisano około 58000 gatunków kręgowców[2], co stanowi około 5% opisanych gatunków zwierząt. Wielkość współcześnie żyjących kręgowców waha się od 7.9 mm u gatunku karpia - Paedocypris progenetica[3] do płetwala błękitnego[4], którego długość dochodzi do 33.9 m[5]. Komórka Merkla – wyspecjalizowana komórka naskórka odbierająca u kręgowców bodźce czuciowe (receptor dotyku). Uważa się, że komórki Merkla stanowią punkt wyjścia raka neuroendokrynnego skóry (MCC). HistoriaKomórki te zostały nazwane w 1878 przez Roberta Bonneta na cześć XIX-wiecznego niemieckiego anatoma Friedricha Siegmunda Merkla, który w roku 1875 pierwszy w pełni je opisał. LokalizacjaKomórki Merkla występują w skórze i w warstwie rozrodczej śluzówki wszystkich kręgowców. U ssaków występują w postaci jasnych komórek, przeciętnie o średnicy 10 µm, zlokalizowanych w warstwie podstawnej naskórka, gdzie najczęściej łączą się z zakończeniami wolnoadaptujących się czuciowych włókien nerwowych (SA1). Ektoderma (łac. ectodermis, z gr. ektós na zewnątrz, dérma skóra), ektoblast – zewnętrzny listek zarodkowy, warstwa komórek powstająca w rozwoju zarodkowym zwierząt w trakcie różnorodnie zachodzącej gastrulacji.
Keratynocyty – komórki naskórka pochodzenia ektodermalnego biorące udział w procesie keratynizacji. Łączą się ściśle za pomocą desmosomów, a komórki warstwy podstawnej przytwierdzone są do błony podstawnej za pomocą hemidesmosomów. FunkcjaFriedrich Merkel określił te komórki mianem Tastzellen czyli komórek dotyku. Wyniki doświadczenia przeprowadzanego w 2009 roku na myszach, u których ekspresja określonych genów została wyłączona (tzw. knockout), potwierdziły ich rolę w przekazywaniu bodźców czuciowych dotyczących wrażeń związanym z postrzeganiem przestrzennym. Komórki Merkla są zaliczane do komórek serii APUD z powodu funkcji neuroendokrynnej. Ssaki (Mammalia) – zwierzęta należące do kręgowców, charakteryzujące się głównie występowaniem gruczołów mlekowych u samic, obecnością owłosienia (włosy lub futro) oraz stałocieplnością (potocznie "ciepłokrwistość"). Większość ssaków utrzymuje temperaturę w granicach 36-39 °C. Stałocieplność umożliwia aktywny tryb życia w różnych środowiskach – od mroźnych obszarów podbiegunowych do gorących tropików. Futro i tłuszcz pomagają uchronić się przed zimnem, a wydzielanie potu i szybki oddech pomagają pozbyć się nadmiernego ciepła.
Rak neuroendokrynny skóry, rak z komórek Merkla (łac. carcinoma neuroendocrinale cutis, ang. Merkel cell carcinoma, MCC) – rzadki, pierwotny rak skóry o dużej złośliwości, wywodzący się z komórek Merkla. Pochodzenie rozwojoweDyskusja o pochodzeniu komórek Merkla trwa ponad 20 lat. Wyniki badań przeszczepionej skóry u ptaków wskazywały na pochodzenie komórek Merkla z grzebienia nerwowego (neuroektoderma), jednak badania przeprowadzone u ssaków sugerują obecnie pochodzenie naskórkowe (ektoderma). Neuroektoderma powstaje w rozwoju zarodkowym z ektodermy. Następnie różnicuje się na grzebień nerwowy oraz cewę nerwową. W dalszym rozwoju powstają:
Johann Friedrich Sigmund Merkel (ur. 5 kwietnia 1845 w Norymberdze, zm. 28 maja 1919 w Getyndze) – niemiecki lekarz anatom i patolog. Rektor Uniwersytetu w Rostocku w latach 1881/82 i 1882/83. W 1875 roku przedstawił pierwszy pełny opis komórek skóry, znanych obecnie pod eponimiczną nazwą komórek Merkla. Przypisy
Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |