Komisja Likwidacyjna do spraw Królestwa Polskiego

Komisja Likwidacyjna do spraw Królestwa Polskiego działała od 28 marca do grudnia 1917 roku przy Rządzie Tymczasowym Rosji księcia Lwowa, później Kiereńskiego. Powołano ją w celu uniezależnienia Królestwa Polskiego od administracji rosyjskiej. W jej skład wchodzili polscy posłowie do Dumy, a przewodniczył jej Aleksander Lednicki.

Królestwo Polskie (potocznie Królestwo Kongresowe, Kongresówka; ros. Царство Польское, Carstwo Polskoje) – istniejące w latach 1815-1916 państwo na terytorium polskim, pozostające w unii personalnej z Imperium Rosyjskim, z własną konstytucją, sejmem, wojskiem, monetą i polskim językiem urzędowym oraz cesarzem rosyjskim jako koronowanym królem Polski i ustanowionym przez niego namiestnikiem.

Rada Komisarzy Ludowych (ros. Сове́т наро́дных комисса́ров СССР, СНК, Совнарко́м) - rząd rewolucyjny, który powstał w czasie rewolucji październikowej w 1917 r. Jego przywódcą był Włodzimierz Iljicz Lenin - przywódca partii bolszewickiej. Rząd ten wydał wiele dekretów m. in.: o nadaniu ziemi, o pokoju oraz o prawach narodów Rosji. Nazwa Rada Komisarzy Ludowych została wymyślona przez Lwa Trockiego i zawierała odniesienie do instytucji komisarzy Konwentu funkcjonującej w czasie rewolucji francuskiej, jak i podkreślała zerwanie z "burżuazyjnym" tytułem ministra.

Po zwycięstwie bolszewików Komisja przeszła pod zarząd Komisariatu do Spraw Polskich przy Radzie Komisarzy Ludowych podporządkowanego Komisariatowi Ludowemu do Spraw Narodowości na czele z Józefem Stalinem. 23 grudnia 1917 Rada Komisarzy Ludowych wydała dekret znoszący stanowisko prezesa Komisji Likwidacyjnej do spraw Królestwa Polskiego a sprawę reorganizacji Komisji powierzyła Julianowi Leszczyńskiemu - komisarzowi do spraw polskich. Mimo oporów dawnych pracowników Komisji 21 stycznia (2 lutego) 1918 akta Komisji zostały przejęte przez Komisariat do Spraw Polskich.

Aleksander Lednicki (ur. 14 lipca 1866 w majątku rodzinnym koło Mińska, zm. 11 sierpnia 1934 w Warszawie), polityk Imperium Rosyjskiego, polski działacz społeczny i polityczny, adwokat i filantrop.

Książę Gieorgij Jewgieniewicz Lwow (ros. Георгий Евгеньевич Львов, ur. 2 listopada 1861 w Dreźnie, zm. 7 marca 1925 w Paryżu) – rosyjski polityk o orientacji liberalnej, z wykształcenia prawnik. Pierwszy premier postcarskiej Rosji i minister spraw wewnętrznych od 23 marca do 7 lipca po rewolucji lutowej.