|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: 17 marca 1921 r. Sejm Ustawodawczy, spełniając swoje najważniejsze zadanie, uchwalił Konstytucję RP. Dokonał tego w ciągu zaledwie dwóch lat w warunkach ciągle toczących się walk o granice państwa i przy ogromnych problemach wewnętrznych. &... Trójwymiarową panoramę ruin powojennej Warszawy z wiosny 1945 roku, pokazaną z perspektywy lecącego nad nią samolotu, można zobaczyć w filmowej animacji "Miasto ruin", przygotowanej przez Muzeum Powstania Warszawskiego dla uczczenia zbliża... Pomysłodawca i twórca pierwszego polskiego procesora Marcin Kwiatkowski chce utworzyć w Piszu (warmińsko-mazurskie) Inicjatywę Technologiczną "Ryś", czyli centrum wspomagania i budowy nowych technologii. "Misją +Rysia+ jest stworzenie i utrzymanie strony ... Komisja Europejska przyjęła strategię pomocy UE w radzeniu sobie ze skutkami zmiany klimatu. W Białej Księdze "Adaptacja do zmian klimatu: w kierunku europejskiej sieci na rzecz działania" Komisja wskazuje, że nawet w przypadku udanego obniżenia e... Komisja Europejska przyjęła dnia 5 maja komunikat uzasadniający stworzenie zrównoważonych ram finansowania międzynarodowego eksperymentalnego reaktora termojądrowego (ITER). Jak mówi Komisja Europejska, państwa członkowskie powinny zapewnić wsparci...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Komisje Dobrego PorządkuCzy wiesz że...? Jurydyka (łac. iuridicus = prawny) — osada obok miasta królewskiego, rzadziej enklawa na gruntach miejskich, nie podlegająca władzom miejskim i miejskiemu sądownictwu. Komisja Porządkowa Cywilno-Wojskowa - kolegialny organ administracji terenowej w Rzeczpospolitej. Komisje Porządkowe zostały powołane do życia przez Sejm Czteroletni i działały w latach 1789 - 1795. Zajmowały się sprawami związanymi z gospodarką, oświatą, policją, wojskiem, a także opieką społeczną. Ogółem w Rzeczpospolitej powołano 72 Komisje, z czego 49 w Koronie i 23 na Litwie. W roku 1792 większość Komisji zostało zlikwidowanych przez władze Konfederacji targowickiej, jednakże część z nich wznowiła swoją działalność podczas insurekcji kościuszkowskiej. Ostatecznie przetrwały do III rozbioru Polski w 1795 roku. 
Komisje Dobrego Porządku (Komisje Boni Ordinis) – kolegialne instytucje administracji miejskiej, powołane w wyniku decyzji sejmu konwokacyjnego z 1764, znoszących niektóre jurydyki miejskie i serwitoriaty. DziałalnośćPierwszą Komisję Dobrego Porządku utworzył Stanisław August Poniatowski 1 czerwca 1765 dla Starej i Nowej Warszawy. Sejm 1768 zdecydował o utworzeniu Komisji Dobrego Porządku we wszystkich miastach królewskich. W czasach rządów Rady Nieustającej w latach 1775-1789 powołano je w większości miast królewskich Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego. W ich skład wchodziło każdorazowo od 6 do 14 członków, powoływanych z okolicznej szlachty. W 1777 zostały podporządkowane Departamentowi Policji Rady Nieustającej. Trzy lata później przejęły uprawnienia komisji szpitalnych. Sejm Czteroletni przekazał kompetencje Komisji Dobrego Porządku Komisji Policji Obojga Narodów i Komisjom Porządkowym Cywilno-Wojskowym. Cech, z niem. Zunft – organizacja samorządu rzemieślniczego o charakterze społeczno-zawodowym, częściowo również gospodarczym, zrzeszająca rzemieślników jednego lub kilku pokrewnych zawodów, mająca na celu:
Odwach w Poznaniu – budynek odwachu na Starym Rynku w Poznaniu powstał w XVIII w. Pierwszy drewniany budynek zastąpiono nowym, zbudowanym w latach 1783-1787 wg projektu warszawskiego architekta Jana Chrystiana Kamsetzera, w stylu klasycystycznym. Budowę sfinansował starosta generalny Wielkopolski – Kazimierz Raczyński. Poważnie uszkodzony podczas walk w 1945 r., został odbudowany w latach 1949-1951. Stał się wtedy siedzibą Muzeum Ruchu Robotniczego im. Marcina Kasprzaka. Obecnie mieści się w nim Muzeum Powstania Wielkopolskiego 1918-1919 będące oddziałem Wielkopolskiego Muzeum Walk Niepodległościowych. KompetencjeDo ich kompetencji należał nadzór nad finansami miejskimi, kontrola działalności cechów rzemieślniczych i gildii kupieckich. Komisje te wydawały ordynacje dla poszczególnych miast, decydując m.in. o planowaniu przestrzennym ich zabudowy, brukowaniu ulic, budowie kanałów itp. Sejm walny – nazwa parlamentu w dawnej Polsce. Było to zgromadzenie decydujące o polityce całej Rzeczypospolitej, istniejące w okresie od XV do XVIII wieku. W tym czasie znacząco zmieniał się jego skład i charakter.
Komisje szpitalne - powołane w 1775, przez Sejm rozbiorowy, osobno dla Korony i Litwy, na mocy tzw. "Konstytucji szpitalnej". Zwano je też "Komisjami nad Szpitalami". Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Sejm Czteroletni (Sejm Wielki) – sejm zwołany 6 października 1788 za zgodą cesarzowej Rosji Katarzyny II w Warszawie, obradujący do 29 maja 1792 pod węzłem konfederacji pod laską marszałka konfederacji koronnej Stanisława Małachowskiego i marszałka konfederacji Wielkiego Księstwa Litewskiego Kazimierza Nestora Sapiehy mający na celu, w zamyśle organizatorów, przywrócenie pełnej suwerenności i przyśpieszenie rozwoju gospodarczego Rzeczypospolitej. Od grudnia 1790 obradował w podwojonym składzie. Wliczając króla i senatorów na Sejmie Czteroletnim obradowały łącznie 483 osoby.
Gildia (niem. Gilde – związek); także konfraternia (z łac. współbractwo) — w średniowiecznej Europie stowarzyszenie o charakterze obronnym, religijnym lub towarzyskim.
Bruk - nawierzchnia ulicy, placu lub chodnika utwardzona za pomocą układania na niej warstwy przylegających do siebie ściśle kamieni, kostek kamiennych, kostek cementowych. Nawierzchnię układa się na odpowiednio przygotowanej podbudowie z tłucznia i piasku, które służą wyrównaniu podłoża i drenażowi wody opadowej. Bruk jest trwały, łatwy do demontażu i naprawy. Początkowo termin bruk dotyczył głównie nawierzchni z kamienia polnego, lub nieregularnych ciosów kamiennych, z czasem zaczął być używany także dla nawierzcni z kostek kamiennych lub betonowych.
Korona Królestwa Polskiego (łac. Corona Regni Poloniae) – termin określający instytucję państwa polskiego w późnym średniowieczu, rozumianą zgodnie z koncepcją niezależności instytucji państwa od osoby monarchy. Zarazem nazwa ideologii politycznej wyrażającej się nowym sposobie postrzegania władzy, powstałej pod wpływem koncepcji płynących z Czech i Węgier.
Lubelska Komisja Boni Ordinis, lub Lubelska Komisja Dobrego Porządku – lokalna komisja szlachecka powołana w Lublinie 12 stycznia 1780 roku, zajmująca się rozbudzeniem i rewitalizacją życia miejskiego.
Rada Nieustająca, zwana już przez ówczesnych Zdradą Nieustającą (za twórcę tego określenia uważa się posła Szamockiego), najwyższy organ władzy rządowo-administracyjnej w I Rzeczypospolitej powołany pod wpływem Katarzyny II przez Sejm Rozbiorowy w roku 1775. Utworzona według projektu ambasadora rosyjskiego Ottona Magnusa von Stackelberga na wzór kontrolowanej przez Rosjan szwedzkiej Rady Państwa. [1].
Wielkie Księstwo Litewskie (WKL, lit. Lietuvos Didžioji Kunigaikštystė, białorus. Вялікае Княства Літоўскае/Wialikaje Kniastwa Litoŭskaje, ukr. Велике Князівство Литовське/Wełyke Kniaziwstwo Łytowśke, ros. Великое Княжество Литовское/Wielikoje Kniażestwo Litowskoje, rus. Великое князство Литовское, Руское, Жомойтское и иных, łac. Magnus Ducatus Lituaniae) – państwo obejmujące ziemie (od morza do morza, od Bałtyku po Morze Czarne) dzisiejszej Litwy, Białorusi, północno-wschodniej Polski i większej części Ukrainy, zachodnich kresów Rosji od XIII w. do 1795. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
