Konferencja Episkopatu - Polski Serwis Naukowy

Konferencja episkopatu, episkopat – w Kościele łacińskim instytucja zrzeszająca biskupów danego terytorium, najczęściej kraju, mająca na celu koordynację prac biskupów i współpracę w rozwiązywaniu wspólnych problemów. Konferencja episkopatu nie ma funkcji nadrzędnej nad żadnym biskupem. Wspólne posiedzenie biskupów konferencji episkopatu nazywa się sesją zebrania plenarnego. W katolickich Kościołach wschodnich istnienie podobnej instytucji (tzw. Zgromadzenie hierarchów) ma charakter obligatoryjny i regulowane jest wewnętrznym prawem poszczególnych Kościołów sui iuris.

Papież (Ojciec Święty) (łac. papa, -ae m, wł. papa, gr. pappas, forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, głowa Kościoła rzymskokatolickiego, katolickich Kościołów wschodnich, Stolicy Apostolskiej oraz państwa Watykan. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.

Konferencja Episkopatu Ukrainy – instytucja zrzeszająca biskupów ukraińskiej części Kościoła rzymskokatolickiego, posiadająca osobowość prawną.

Konferencję episkopatu papież powołuje na terenie danego kraju, chyba że okoliczności wymagają tego by powołana była w innych granicach (część kraju lub kilka krajów).

Każda konferencja episkopatu określa swój statut, który po zatwierdzeniu przez Stolicę Apostolską określa działanie episkopatu, jego składu, rady stałej, sekretariatu oraz organizacji zebrań plenarnych, które powinny odbywać się przynajmniej raz w roku.

Do konferencji episkopatu należą ordynariusze diecezji i jedynie im przysługuje prawo głosu na zebraniach plenarnych oraz ich biskupi pomocniczy. Na podstawie postanowień własnych statutów do konferencji episkopatu należeć mogą także biskupi innych rytów, legaci papiescy (w tym nuncjusz) oraz inni biskupi działający na terytorium episkopatu.

Biskup pomocniczy - wyświęcony na biskupa duchowny katolicki, którego zadaniem jest pomoc biskupowi diecezjalnemu w zarządzaniu diecezją zazwyczaj jako wikariusz generalny lub biskupi.

Konferencja Episkopatu Skandynawii (łac. Conferencia episcopalis Scandia, szw. Nordiska biskopskonferensen) - instytucja zrzeszająca biskupów Kościoła katolickiego z krajów skandynawskich: Islandii, Norwegii, Szwecji, Danii i Finlandii, posiadająca osobowość prawną. Nie jest dużą organizacją, gdyż we wszystkich diecezjach do niej należących mieszka ok. 250 tys. katolików.

Konferencja episkopatu ma prawo wydawania wiążących dekretów i decyzji wyłącznie na szczególne polecenie Stolicy Apostolskiej. Dekrety te ustanowione są ważnie jedynie gdy uzyskają poparcie 2/3 głosów decydujących (bez głosów doradczych) oraz zostaną zaakceptowane przez Stolicę Apostolską.

Legat papieski – przedstawiciel Stolicy Apostolskiej, delegowany przez papieża w celu prowadzenia, kształtowania i kontroli polityki kościelnej w danym kraju.

Język polski (polszczyzna) należy wraz z językiem czeskim, słowackim, pomorskim (kaszubskim), dolnołużyckim, górnołużyckim oraz wymarłym połabskim do grupy języków zachodniosłowiańskich, stanowiących część rodziny języków indoeuropejskich.

Do stałych organów Konferencji Episkopatu należą:

przewodniczący i jego zastępcy (wybierani kadencyjne na podstawie wewnętrznego statutu),

rada stała - zajmująca się przygotowywaniem zebrań plenarnych,

sekretariat generalny - przygotowuje dokumentację zebrań plenarnych, informuje o postanowieniach zebrań członków Episkopatu, sąsiednie Konferencje oraz Stolicę Apostolską.

Konferencja episkopatu może powoływać rady stałe do rozwiązywania szczególnych problemów.

Ordynariusz - w Kościele katolickim są to wszyscy wyżsi przełożeni - oprócz Biskupa Rzymskiego, także biskupi diecezjalni oraz inni, którzy - choćby tylko czasowo - są przełożonymi Kościoła partykularnego lub wspólnoty do niego przyrównanej, jak również ci, którzy w nich posiadają ogólną wykonawczą władzę zwyczajną, mianowicie wikariusze generalni i biskupi, a także - dla własnych członków - wyżsi przełożeni kleryckich instytutów zakonnych na prawie papieskim i kleryckich stowarzyszeń życia apostolskiego na prawie papieskim, którzy posiadają przynajmniej zwyczajną władzę wykonawczą.

Biskup (łac. episcopus z gr. ἐπίσκοπος episkopos: nadzorca, opiekun) - w Kościołach chrześcijańskich duchowny o najwyższych święceniach, urząd kościelny.

Przewodniczący ani również Konferencja nie mają prawa do reprezentowania poszczególnych biskupów, chyba że strony wzajemnie ustalą co innego.

Działalność konferencji episkopatu regulują kanony 447-459 Kodeksu Prawa Kanonicznego.

Zobacz też

Konferencja Episkopatu Polski

Konferencja Episkopatu Niemiec

Konferencja Episkopatu Skandynawii

Konferencja Episkopatu Ukrainy

CELAM

Bibliografia

Codex Iuris canonici auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus, Kodeks prawa kanonicznego.Przekład polski zatwierdzony przez Konferencję Episkopatu. tekst dwujęzyczny, Edward Sztafrowski (tłumaczenie) i komisja naukowa pod redakcją Kazimierza Dynarskiego. Poznań: Pallottinum, 1984.
Leszek Adamowicz (tłumaczenie), Marzena Dyjakowska (tłumaczenie): Codex canonum Ecclesiarum Orientalium auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus (pol. • łac.). [dostęp 28 września 2011].

Linki zewnętrzne

Statut Konferencji Episkopatu Polski