|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Maria Skłodowska-Curie (ur. 7 listopada 1867 r. w Warszawie, zm. 4 lipca 1934 r. w Passy) – fizyk i chemik, narodowości polskiej, dwukrotna laureatka Nagrody Nobla. Obywatelka polska i francuska, większość życia spęd... 29 marca chirurg plastyczny dr Maria Siemionow, absolwentka poznańskiej Akademii Medycznej, która dwa lata temu dokonała w Stanach Zjednoczonych pierwszego udanego przeszczepu twarzy, wygłosi w Warszawie wykład o etyce w tego rodzaju operacjach.... W Poznaniu zmarła w niedzielę prof. Maria Paradowska, wieloletnia prezes Towarzystwa Bambrów Poznańskich. Była krzewicielką wiedzy o Bambrach i współorganizatorem poświęconego im muzeum.Informację przekazało Towarzystwo Bambrów P... Czasopismo Ogólnopolski System Ochrony Zdrowia wraz z Teatrem Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach zadbają w nowym sezonie artystycznym o zdrowie widzów. Dzięki podjętej współpracy, po wybranych spektaklach, goście teatru będą mogli ... Za kilkanaście dni w Chrzypsku Wielkim (Wielkopolskie) zakwitną kremowo-żółte tulipany "Maria Kaczyńska". Pierwsza dama zgodziła się na nadanie takiego imienia tulipanom ze słynnej holenderskiej hodowli przed dwoma laty. Podobne - kremowe i ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Kongregacja Nauki WiaryCzy wiesz że...? Inkwizycja (łac. Inquisitio – śledztwo, badanie) – potoczna nazwa systemu śledczo-sądowniczego powołanego w Kościele katolickim w XIII wieku do tropienia, nawracania i karania heretyków, działająca w oparciu o postanowienia ujęte w dokumentach soborowych, synodalnych oraz bullach papieskich. W skład systemu wchodziły trybunały biskupie i urzędy inkwizytorów mianowanych bezpośrednio przez papieża, oraz współpracujące z nimi władze świeckie. W ściślejszym sensie procedura śledcza, którą posługiwali się inkwizytorzy, oparta na oskarżeniu publicznym, starannym śledztwie i archiwizowaniu wyników dochodzeń. W czasach nowożytnych zbiorcza nazwa osobnych instytucji powołanych przez papieża, królów Hiszpanii i Portugalii, formalnie w tym samym celu co inkwizycja średniowieczna. W mowie potocznej termin ten bywa używany jako synonim kontroli sumień i poglądów przez władzę. Jeden z najbardziej kontrowersyjnych tematów z historii Kościoła katolickiego, obecny w polemikach antyreligijnych i antyklerykalnych. Teologia (gr. θεος, theos, "Bóg", + λογος, logos, "nauka") dyscyplina zajmująca się badaniem natury boskiej oraz stosunkami, jakie zachodzą pomiędzy istotą boską a światem, ze szczególnym uwzględnieniem relacji między istotą boską a ludźmi. Etymologicznie teologia oznacza naukę (racjonalny dyskurs) dotyczącą Boga. Jezuici (pełna nazwa: Towarzystwo Jezusowe ) – męski papieski . Towarzystwo Jezusowe zostało założone w głównej mierze do walki z reformacją, by bronić i rozszerzać wiarę oraz naukę Kościoła rzymskokatolickiego, przede wszystkim przez publiczne nauczanie, . Kongregacja Nauki Wiary (tłumaczona także jako Kongregacja Doktryny Wiary lub Kongregacja ds. Wiary) – najstarsza z dziewięciu kongregacji Kurii Rzymskiej. Historia21 lipca 1542 Papież Paweł III ogłosił konstytucję apostolską Licet ab initio, reformującą Świętą Inkwizycję. Powoływała ona Najwyższą Świętą Kongregację Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji (nazywaną Świętą Inkwizycją) w celu "zachowania i obrony jedności wiary oraz wykrywania i zwalczania błędów oraz fałszywych doktryn". Zasiadali w niej kardynałowie i inni dostojnicy kościelni. Służyła jako najwyższy sąd odwoławczy w sprawach prowadzonych w ramach Inkwizycji oraz koordynowała działania kontrreformacji, ściśle określone zasady jej działania miały zapobiec powtórzeniu się błędów Hiszpańskiej Inkwizycji (zob. też Inkwizycja). Franjo Šeper (ur. 2 października 1905 w Osijek (Austro-Węgry, teraz Chorwacja), zm. 30 grudnia 1981 w Rzymie) - kardynał Kościoła Katolickiego, Prefekt Kongregacji Nauki Wiary od 1968 do 1981, arcybiskup Zagrzebia od 1960 do 1969.
Henryk Józef Muszyński (ur. 20 marca 1933 w Kościerzynie) – polski duchowny katolicki, biskup pomocniczy chełmiński w latach 1985–1987, biskup diecezjalny włocławski w latach 1987–1992, arcybiskup metropolita gnieźnieński w latach 1992–2010, prymas Polski w latach 2009–2010, od 2010 arcybiskup senior gnieźnieński i prymas senior Polski. W 1908 decyzją Piusa X, jej nazwę zmieniono na Najwyższą Świętą Kongregację Świętego Oficjum, nazwa pot. Święte Oficjum. 7 grudnia 1965 decyzją Soboru Watykańskiego II, jej nazwę zmieniono na Świętą Kongregację Nauki Wiary. W 1983 jej nazwę zmieniono na Kongregację Nauki Wiary, usunięto z niej przymiotnik "Święta", co wiązało się z wprowadzeniem nowego prawa kanonicznego (łac. Congregatio pro Doctrina Fidei). Do 1968 prefektem Kongregacji był każdorazowo papież, a jej bieżącymi pracami kierował sekretarz. Mariano Rampolla del Tindaro (ur. 17 sierpnia 1843 w Polizzi na Sycylii, zm. 17 grudnia 1913 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, arystokrata (hrabia), kardynał.
Kuria Rzymska – organ, przez który papież sprawuje swoją władzę. Kuria składa się z dykasterii i innych urzędów, z których każdy ma swój zakres działania, co wiąże się z odpowiedzialnością oraz odpowiednimi kompetencjami. Najważniejszymi działami Kurii są Sekretariat Stanu oraz kongregacje. Kolejne miejsca w hierarchii zajmują rady i komisje papieskie. Oprócz stałych urzędów papież może zwoływać konsystorze Kolegium Kardynalskiego w celu wyjaśnienia szczególnie trudnych kwestii. Powołano w szczególności Komisję Kardynalską ds. Organizacji i Problemów Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej, która zajmuje się zarządzaniem finansami Watykanu. Kuria stanowi osobisty personel papieża i jej organizacja zależy całkowicie od niego. Od 2002 członkiem Kongregacji jest abp Henryk Muszyński, były metropolita gnieźnieński, były prymas Polski. DziałalnośćPodstawowym zadaniem Kongregacji jest dbanie o prawowierne głoszenie i obronę wiary katolickiej w całym Kościele. Do jej kompetencji należą wszystkie sprawy, dotyczące doktryny wiary lub moralności. Kongregacja odpowiada za weryfikację pism teologicznych pod kątem zgodności z wiarą katolicką oraz wykładowców teologii, którzy zostali oskarżeni o błędne poglądy, publikuje deklaracje dotyczące konkretnych pytań z zakresu wiary i moralności, śledzi i weryfikuje prywatne objawienia, czuwa również nad pracami Papieskiej Komisji Biblijnej i Międzynarodowej Komisji Teologicznej. Paweł IV, (Giovanni Pietro Carafa}, (ur. 28 czerwca 1476 w Capriglia Irpina Prowincja Avellinou, zm. 18 sierpnia 1559 w Rzymie) – papież w okresie od 23 maja 1555 do 18 sierpnia 1559.
Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam"). Galileusz przed trybunałem Inkwizycji Wielcy Inkwizytorzy (1542 - 1602)Sekretarze (1602 - 1968)Prefekci (1968 - nadal)ZarządPrzypisy
Linki zewnętrzneProspero Caterini (ur. 15 października 1795 w Onano, zm. 28 października 1881 w Rzymie), włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.
Kontrreformacja – nurt w Kościele katolickim, będący reakcją na powstanie protestantyzmu, mający na celu zahamowanie szerzącej się reformacji i odzyskanie przez Kościół rzymskokatolicki utraconych wpływów i pozycji wyznania panującego. Działania te połączone były z odnową wewnątrz Kościoła, wymuszoną gwałtownym rozwojem reformacji. Z tego też powodu autorzy katoliccy wolą stosować termin reforma katolicka, starając się uwypuklić pozytywny aspekt kontrreformacji.
Czy wiesz że...? beta Papież (Ojciec Święty) (łac. papa, -ae m, wł. papa, gr. pappas, forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, głowa Kościoła rzymskokatolickiego, katolickich Kościołów wschodnich, Stolicy Apostolskiej oraz państwa Watykan. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.
Katolicyzm – doktryna Kościoła chrześcijańskiego – jednej z dwóch grup Kościołów, obok Kościoła prawosławnego, powstałych w wyniku rozłamu w Kościele chrześcijańskim w 1054 (tzw. schizmy wschodniej). Jedna z największych grup wyznań chrześcijańskich, obok prawosławia i protestantyzmu oraz ogół zasad wiary i życia religijnego do których odwołuje się Kościół rzymskokatolicki wraz z Kościołami wschodnimi pozostającymi z nim w pełnej jedności, wspólnoty tradycjonalistyczne, starokatolickie oraz część anglikańskich, liberalnych i niezależnych.
Luigi Maria Bilio (ur. 25 marca 1826 — zm. 30 stycznia 1884) – włoski duchowny katolicki, teolog i kardynał. Wstąpił do zakonu barnabitów w wieku 14 lat. Od 1864 był konsultorem Świętego ficjum w Rzymie. Odegrał dużą rolę w redakcji Syllabusa papieża Piusa IX, który w 1866 mianował go kardynałem-prezbiterem S. Lorenzo in Panisperna. Brał udział w Soborze Watykańskim I i konklawe 1878. Biskup Sabiny od grudnia 1873. Był także prefektem Kongregacji Odpustów i Świętych Relikwii (1876) i Kongregacji ds. Obrzędów (1876-1877). Wielki penitencjariusz od 1877. W styczniu 1883 został sekretarzem Św. Oficjum. Zmarł rok później w Rzymie.
Domenico Ferrata (ur. 4 marca 1847 w Gradoli, zm. 10 października 1914 w Rzymie) - włoski duchowny katolicki, dyplomata, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał, Sekretarz Stanu Stolicy Apostolskiej.
Carlo Rezzonico, iuniore (ur. 25 kwietnia 1724 w Wenecji - zm. 26 stycznia 1799 w Rzymie) - włoski kardynał, bratanek papieża Klemensa XIII. W 1758 kreowany przez niego kardynałem. 1758-63 stał na czele Kancelarii Apostolskiej, a od 1763 był kamerlingiem Św. Kościoła Rzymskiego. W 1773 uzyskał promocję do rangi biskupa suburbikarnej diecezji Sabina i przyjął sakrę biskupią z rąk kardynała Giovanni Francesco Albani. Brał udział w konklawe 1769 i konklawe 1774-1775. Biskup Porto e Santa Rufina od 1776. Archiprezbiter Bazyliki Laterańskiej 1780-1781. W styczniu 1777 mianowany sekretarzem Św. Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji, stał na jej czele aż do śmierci. Został pochowany w swym kościele tytularnym S. Marco.
Francesco Marchetti Selvaggiani (ur. 1 października 1871 w Rzymie, zm. 13 stycznia 1951 tamże) − włoski biskup rzymskokatolicki, kardynał od 1930, sekretarz Kongregacji Nauki Wiary w latach 1939–1951, dziekan Kolegium Kardynałów w latach 1948–1951.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |