Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych - Polski Serwis Naukowy

Kongregacja Spraw Kanonizacyjnych (Congregatio de Causis Sanctorum) – zwana jest również Kongregacją Do Spraw Świętych, wchodzi w skład aparatu administracyjnego Kurii Rzymskiej i jest jedną z dziewięciu kongregacji działającej przy Stolicy Apostolskiej. Do jej spraw należy piecza nad procesami kanonizacyjnymi i beatyfikacyjnymi. Rozpatruje wnioski o beatyfikację i kanonizację, a następnie bada przebieg życia i pisma kandydatów, weryfikuje i zabezpiecza relikwie. Do jej obowiązków należy również dokładne sprawdzenie i zbadanie cudów, jakie stać się miały za przyczyną osób, które miały zostać kanonizowane. Kongregacja składa się z trzech sekcji, określonych konstytucją :

Kuria Rzymska – organ, przez który papież sprawuje swoją władzę. Kuria składa się z dykasterii i innych urzędów, z których każdy ma swój zakres działania, co wiąże się z odpowiedzialnością oraz odpowiednimi kompetencjami. Najważniejszymi działami Kurii są Sekretariat Stanu oraz kongregacje. Kolejne miejsca w hierarchii zajmują rady i komisje papieskie. Oprócz stałych urzędów papież może zwoływać konsystorze Kolegium Kardynalskiego w celu wyjaśnienia szczególnie trudnych kwestii. Powołano w szczególności Komisję Kardynalską ds. Organizacji i Problemów Ekonomicznych Stolicy Apostolskiej, która zajmuje się zarządzaniem finansami Watykanu. Kuria stanowi osobisty personel papieża i jej organizacja zależy całkowicie od niego.

Arcybiskup (gr. αρχή, arché - pierwszeństwo, gr. επίσκοπος, epískopos - nadzorca, biskup) – tytuł honorowy lub urząd nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezja), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa ("ad personam").

prawnej

ogólnej pomocy wiary

historycznej

Od 2008 roku prefektem kongregacji jest Angelo Amato.

Historia

Kongregacja ma swoje początki w roku 1588, kiedy papież Syktus V powołał na mocy bulli Kongregację Do Spraw Obrzędów, która zajmowała się m.in. sprawami świętych i procesami kanonizacyjnymi. Dopiero w 1969 roku papież Paweł VI w konstytucji apostolskiej rozdzielił Kongregację ds. Obrzędów na dwie odrębne: Kongregację ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (Congregatio de Cultu Divino et Disciplina Sacramentorum) oraz Kongregację Spraw Kanonizacyjnych.

Stolica Apostolska, inaczej Stolica Święta (łac. Sedes Apostolica, wł. Sede Apostolica, Santa Sede) – siedziba papieży, także papiestwo, czyli władza zwierzchnia papieża w Kościele katolickim wraz z jej instancjami wykonawczymi, stanowiąca podmiot prawa międzynarodowego. Jej siedziba mieści się w państwie Watykan, z którym jest połączona unią personalną i funkcjonalną. Stolica Apostolska sprawuje wyłączne zwierzchnictwo oraz suwerenną władzę i jurysdykcję nad Watykanem, który jest również jej własnością. Traktowanie Stolicy Apostolskiej i Watykanu jako odmiennych podmiotów, jakkolwiek uzasadnione z punktu widzenia ustrojowego, nie występuje jednak wyraźnie na gruncie prawa międzynarodowego. W stosunkach międzynarodowych nazwy te bywają stosowane zamiennie, a zaciągnięcie zobowiązania pod jedną z nich jest rozumiane jako wiążące dla obu. I tak np. w Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej podmiot ten występował początkowo pod nazwą Państwa Watykańskiego, a następnie (bez odrębnego przystąpienia) pod nazwą Stolicy Apostolskiej.

Benno Walter Gut, (ur. 1 kwietnia 1897 w Reiden diecezja Lucerna, zm. 8 grudnia 1970 w Rzymie), szwajcarski duchowny katolicki, członek zakonu św. Benedykta, kardynał, prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego.

Obecny proces kanonizacyjny

Osobny artykuł: Proces kanonizacyjny.

Droga procesu prowadzącego do uznania danej osoby za świętą lub błogosławioną określona jest zasadami podanymi w konstytucji aspostolskiej Divinus perfectionis Magister. Zawarte tam nowe ustawodawstwo dotyczące tych procesów opisuje dwa etapy:

Proces kanonizacyjny – postępowanie w Kościele katolickim i prawosławnym, mające na celu dojście, czy życie doczesne zmarłej osoby i okoliczności śmierci mogą być podstawą do uznania jej za świętą i przyznania jej publicznego kultu, zwykle poprzedzanego beatyfikacją. Osoba ta zostaje wpisana do wykazu świętych.

Clemente Micara (ur. 24 grudnia 1879 we Frascati, zm. 11 marca 1965 w Rzymie), włoski duchowny katolicki, dyplomata watykański, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

postępowanie diecezjalne

postępowanie Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych

Przed etapem diecezjalnym dojść musi do inicjacji i zapoczątkowania procesu przez jakąś osobę (biskupa, księdza lub nawet samych wiernych). Wyznacza się postulatora, do którego zadań należy dokładne zbadanie warunków potrzebnych do rozpoczęcia procesu. Życie kandydata, jak i okoliczności śmierci, nie mogą budzić żadnych zastrzeżeń. Konieczne jest również potwierdzenie dokonanego przynajmniej jednego cudu oraz udowodnienie, iż kandydat odbiera kult prywatny.

Carlo Salotti (ur. 25 lipca 1870 w Grotte di Castro. zm. 24 października 1947 w Rzymie) włoski duchowny katolicki, wysoki urzędnik Kurii Rzymskiej, kardynał.

Kardynał (łac. cardinalis – główny, zasadniczy, mocno z czymś związany) – potocznie nazywany purpuratem z racji koloru noszonego mucetu, w Kościele katolickim najwyższa po papieżu godność kościelna.

Gotowy wniosek wraz z potwierdzeniem wymienionych warunków trafia do biskupa, a po rozpatrzeniu go - do Kongregacji.