Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
1 grudnia obchodzimy Światowy Dzień AIDS
Blisko 13 tys. zakażeń wirusem HIV i ponad 2,3 tys. zachorowań na AIDS wykryto w Polsce od początku epidemii w połowie lat 80. Szacuje się, że zakażeń jest co najmniej dwa razy więcej. 1 grudnia obchodzimy Światowy Dzień AIDS. Od 1985 r., ...
 
Solidarność 13 grudnia 1981 - stan wojenny
Ostatnie posiedzenie Komisji Krajowej przebiegało w gorącej atmosferze. Członkowie najwyższego statutowego ciała „Solidarności” mieli poczucie, że polityka szukania kompromisu z władzami komunistycznymi nie sprawdza się... Piotr O...
 
15 grudnia Cisco Student Day na Politechnice Warszawskiej
Prezentacja najnowszych technologii sieciowych wraz z przykładami zastosowania innowacji technologicznych w różnych projektach będą głównym tematem seminarium Cisco Student Day, które odbędzie się 15 grudnia na Politechnice Warszawskiej.Głównymi organizator...
 
Ekspert: lęk przed 21 grudnia 2012 r. popularyzuje kulturę Majów
Choć z kalendarza Majów nie wynika, że za rok nastąpi koniec świata, to lęk przed tym, co ma nastąpić 21 grudnia 2012 r. świetnie wpisuje się w popularyzację kultury Majów - uważa dr Stanisław Iwaniszewski z Państwowego Muzeum Archeologicznego w Warszawie.W rozmow...
 
Od połowy stycznia nabór innowacyjnych eko-technologii
Od połowy stycznia można ponownie zgłaszać propozycje polskich innowacyjnych technologii ekologicznych, które będą promowane na całym świecie. Ze stworzonego przez resort środowiska tzw. akceleratora zielonych technologii GreenEvo korzysta już 13 firm.Te...

Reklama:


Konklawe 1565-1566

To hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3]

Czy wiesz że...?
Inkwizycja (łac. Inquisitio – śledztwo, badanie) – potoczna nazwa systemu śledczo-sądowniczego powołanego w Kościele katolickim w XIII wieku do tropienia, nawracania i karania heretyków, działająca w oparciu o postanowienia ujęte w dokumentach soborowych, synodalnych oraz bullach papieskich. W skład systemu wchodziły trybunały biskupie i urzędy inkwizytorów mianowanych bezpośrednio przez papieża, oraz współpracujące z nimi władze świeckie. W ściślejszym sensie procedura śledcza, którą posługiwali się inkwizytorzy, oparta na oskarżeniu publicznym, starannym śledztwie i archiwizowaniu wyników dochodzeń. W czasach nowożytnych zbiorcza nazwa osobnych instytucji powołanych przez papieża, królów Hiszpanii i Portugalii, formalnie w tym samym celu co inkwizycja średniowieczna. W mowie potocznej termin ten bywa używany jako synonim kontroli sumień i poglądów przez władzę. Jeden z najbardziej kontrowersyjnych tematów z historii Kościoła katolickiego, obecny w polemikach antyreligijnych i antyklerykalnych.

Romania (wł. Romagna) to kraina historyczna we Włoszech razem z krainą Emilia tworząca region Emilia-Romania. Nazwa wywodzi się stąd, że po najeździe Longobardów Italia została podzielona na część bizantyjską (Romanię) i longobardzką (Lombardię). Romania wchodziła w skład bizantyjskiego Egzarchatu raweńskiego - stopniowo znaczenie pojęcia "Romania" zawężyło się do obecnej krainy historycznej, która była ośrodkiem bizantyjskich posiadłości we Włoszech. Egzarchat Raweński został podarowany papieżom przez Pepina Krótkiego i pozostawał w ich władzy aż do Risorgimento.

Konklawe 20 grudnia 1565 – 7 stycznia 1566konklawe, które na następcę Piusa IV wybrało św. Piusa V.

Śmierć Piusa IV

Pius IV zmarł 9 grudnia 1565 po blisko 6-letnim pontyfikacie. Dokończył on obrady soboru trydenckiego i z pomocą swojego siostrzeńca kardynała Karola Boromeusza rozpoczął wdrażanie w życie jego postanowień. Uroczystości pogrzebowe odbyły się 19 grudnia 1565.

Oddziałami pilnującymi porządku w Rzymie podczas sediswakancji dowodził Hannibal von Hohenems, brat kardynała von Hohenems i siostrzeniec zmarłego papieża.

Kanonizacja – (łac. canonizatio ogłoszenie świętym) to oficjalne uznanie przez Stolicę Apostolską świętości lub przez zatwierdzenie przez Święty Synod w Kościele prawosławnym danej zmarłej osoby z racji osiągnięcia przez nią doskonałości moralnej w stopniu heroicznym lub uznanie jej za męczennika. Poprzez akt kanonizacji, papież uznaje ją za osobę godną kultu publicznego w Kościele powszechnym i wpisania jej do katalogu świętych. Akt ten poprzedzony jest procesem kanonizacyjnym.
Alfonso Gesualdo (ur. 20 października 1540, zm. 14 lutego 1603) – włoski duchowny. Był przyrodnim bratem Karola Boromeusza. W 1561 mianowany kardynałem i arcybiskupem Conza (zrezygnował 1572). Pracował w administracji Państwa Kościelnego m.in. jako gubernator Amelia i legat w prowincji Marche. Biskup Albano 1583-87 Prefekt Kongregacji ds. Obrzędów od 1585. Protektor Portugalii i Neapolu w Kurii Rzymskiej. Biskup Frascati 1587−89 i Porto e Santa Rufina 1589−91. Uczestniczył w obu konklawe 1590 jako subdziekan Św. Kolegium. W 1591 został przeniesiony do diecezji Ostia e Velletri. Jako dziekan kolegium kardynalskiego przewodniczył konklawe 1591 i 1592 oraz udzielił sakry biskupiej papieżowi Klemensowi VIII. Arcybiskup Neapolu od 1596. Zmarł w Neapolu.

Lista uczestników

Kolegium kardynalskie liczyło 70 członków, jednak tylko 53 uczestniczyło w konklawe, z czego jeden zmarł w trakcie obrad:

  • Francesco Pisani (nominacja kardynalska 1 lipca 1517) – kardynał-biskup Ostia e Velletri; dziekan Św. Kolegium Kardynałów
  • Giovanni Girolamo Morone (2 czerwca 1542) – kardynał-biskup Porto e Santa Rufina; subdziekan Św. Kolegium Kardynałów; biskup Modeny; protektor Austrii
  • Cristoforo Madruzzo (2 czerwca 1542) – kardynał-biskup Palestriny; biskup Trydentu i Brixen
  • Alessandro Farnese (18 grudnia 1534) – kardynał-biskup Frascati; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Lorenzo in Damaso; archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej; wicekanclerz Św. Kościoła Rzymskiego; legat w Prowincji Patrymonium; administrator archidiecezji Monreale; protektor Polski
  • Tiberio Crispo (19 grudnia 1544) – kardynał-biskup Sabiny, administrator diecezji Nepi e Sutri i Sessa Aurunca
  • Giovanni Michele Saraceni (20 listopada 1551) – kardynał-prezbiter S. Maria in Trastevere; arcybiskup Acerenza e Matera
  • Fulvio della Corgna, O.S.Io.Hieros. (20 listopada 1551) – kardynał-prezbiter S. Angela in Pescheria; biskup Perugii
  • Giovanni Ricci (20 listopada 1551) – kardynał-prezbiter S. Vitale, Gervasio e Protasio
  • Giovanni Battista Cicada (20 listopada 1551) – kardynał-prezbiter S. Agata in Suburra; administrator diecezji Sagona
  • Scipione Rebiba (20 grudnia 1555) – kardynał-prezbiter S. Anastasia; kamerling Św. Kolegium Kardynałów
  • Jean Suau (20 grudnia 1555) – kardynał-prezbiter S. Prisca
  • Giovanni Antonio Capizzuchi (20 grudnia 1555) – kardynał-prezbiter S. Clemente; biskup Lodi
  • Antonio Michele Ghislieri, O.P. (15 marca 1557) – kardynał-prezbiter S. Maria sopra Minerva; biskup Mondovi; Wielki Inkwizytor Św. Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji
  • Clemente d'Olera, O.F.M.Obs. (15 marca 1557) – kardynał-prezbiter S. Maria in Aracoeli; biskup Foligno
  • Giacomo Savelli (19 grudnia 1539) – kardynał-prezbiter S. Maria in Cosmedin; wikariusz generalny diecezji rzymskiej; administrator archidiecezji Benewent
  • Giovanni Antonio Serbelloni (31 stycznia 1560) – kardynał-prezbiter S. Maria degli Angeli; biskup Novara; legat w Umbrii i Perugii; gubernator Città della Pieve
  • Luigi Cornaro (20 listopada 1551) – kardynał-prezbiter S. Marco; administrator diecezji Trogir
  • Ludovico Simonetta (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Ciriaco alla Terme; prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości
  • Alfonso Gesualdo (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Cecilia; arcybiskup Conza
  • Bernardo Salviati, O.S.Io.Hieros. (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Simeone; administrator diecezji Clermont; wielki przeor zakonu joannitów w Rzymie
  • Pietro Francesco Ferrero (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Anastasia
  • Marco Antonio Amulio (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Marcello; biskup Rieti; bibliotekarz Św. Kościoła Rzymskiego
  • Girolamo Corregio (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Stefano al Monte Celio
  • Giovanni Francesco Gambara (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Pudenziana; legat w Camerino
  • Karol Boromeusz (31 stycznia 1560) – kardynał-prezbiter S. Prassede; arcybiskup Mediolanu; wielki penitencjariusz; legat w Bolonii i Romanii; legat a latere i wikariusz dla całych Włoch; archiprezbiter Bazyliki Liberiańskiej; gubernator Terracina; protektor Portugalii i zakonu joannitów
  • Markus Sitticus von Hohenems (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Giorgio in Velabro; biskup Konstancji; legat w Marche; gubernator Capranica, Fermo, Ascoli Piceno, Ankony i Norcia; archiprezbiter Bazyliki Laterańskiej
  • Niccolò Caetani (22 grudnia 1536) – kardynał-prezbiter S. Eustachio; arcybiskup Kapui; gubernator Cesi
  • Ippolito II d'Este (20 grudnia 1538) – kardynał-prezbiter S. Maria Nuova; administrator archidiecezji Arles; protektor Francji
  • † Francesco Gonzaga (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Lorenzo in Lucina; biskup Mantui; protektor Hiszpanii (zmarł 6 stycznia 1566)
  • Innico d'Avalos d'Aragona, O.S.Iacobis. (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Adriano
  • Francisco Pacheco de Toledo (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Croce in Gerusalemme
  • Marco Antonio Colonna (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter SS. XII Apostoli; arcybiskup Tarentu
  • Tolomeo Gallio (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter Bazyliki św. Pankracego za Murami; sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej; arcybiskup Manfredonii
  • Angelo Nicolini (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter S. Callisto; arcybiskup Pizy
  • Luigi Pisani (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; biskup Padwy
  • Zaccaria Delfino (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter S. Maria in Aquiro; biskup Hvar
  • Marco Antonio Bobba (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; biskup Aosty
  • Alessandro Sforza (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter S. Maria in Via; biskup Parmy
  • Flavio Fulvio Orsini (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter S. Marcellino e Pietro; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Giovanni a Porta Latina; biskup Spoleto
  • Francesco Abundio Castiglioni (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; biskup Bobbio
  • Guido Luca Ferrero (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; biskup Vercelli
  • Benedetto Lomellini (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter S. Sabina; biskup Luni-Sarzana
  • Guglielmo Sirleto (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter S. Lorenzo in Panisperna
  • Francesco Crasso (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; gubernator Bolonii
  • Giulio Feltre della Rovere (27 lipca 1547) – kardynał-diakon S. Pietro in Vincoli; protodiakon Św. Kolegium Kardynałów; biskup Vicenzy
  • Innocenzo del Monte (30 maja 1550) – kardynał-diakon S. Maria in Portico Octavia
  • Girolamo Simoncelli (22 grudnia 1553) – kardynał-diakon SS. Cosma e Damiano
  • Vitellozzo Vitelli (15 marca 1557) – kardynał-diakon S. Maria in Via Lata; kamerling Św. Kościoła Rzymskiego; legat w Campagna e Marittima; gubernator Pontecorvo
  • Ludovico d'Este (26 lutego 1561) – kardynał-diakon S. Lucia in Silice; administrator archidiecezji Auch i diecezji Ferrara
  • Ludovico Madruzzo (26 lutego 1561) – kardynał-diakon S. Onofrio
  • Ferdinando de' Medici (6 stycznia 1563) – kardynał-diakon S. Maria in Domnica
  • Francesco Alciati (12 marca 1565) – kardynał-diakon S. Susanna; prefekt Św. Kongregacji Soboru Trydenckiego; datariusz Jego Świątobliwości; biskup Città
  • Gabriele Paleotti (12 marca 1565) – kardynał-diakon SS. Giovanni e Paolo
  • Oprócz Niemca von Hohenems, Hiszpana Pacheco i Francuza Suau wszyscy elektorzy byli Włochami. Aż trzydziestu jeden uczestników konklawe otrzymało kapelusz kardynalski od Piusa IV, sześciu od Pawła IV, siedmiu od Juliusza III, ośmiu od Pawła III, a jeden (dziekan Pisani) od Leona X.

    Augsburg to miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, na południu kraju. Leży nad rzeką Lech, na przedgórzu alpejskim na wysokości 489 m n.p.m.
    Novaramiejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Piemontu, w prowincji Novara, położone w północno-zachodniej części kraju, na zachód od Mediolanu. Według danych na rok 2004 gminę zamieszkiwało 101 921 osób, a gęstość wynosiła 989,5 os./km.

    Nieobecni

    Siedemnastu kardynałów było nieobecnych, w tym sześciu Włochów, siedmiu Francuzów, Portugalczyk, Hiszpan, Niemiec i Polak:

  • Otto Truchsess von Waldburg (19 grudnia 1544) – kardynał-biskup Albano; biskup Augsburga; protektor Rzeszy Niemieckiej
  • Georges d'Armagnac (19 grudnia 1544) – kardynał-prezbiter S. Nicola in Carcere Tulliano; protoprezbiter Św. Kolegium Kardynałów; administrator archidiecezji Tuluza; ko-legat w Awinionie; królewski gubernator Langwedocji
  • Francisco Mendoza de Bobadilla (19 grudnia 1544) – kardynał-prezbiter S. Eusebio; biskup Burgos
  • Henryk z Portugalii (16 grudnia 1545) – kardynał-prezbiter SS. IV Coronati; arcybiskup Lizbony; generalny inkwizytor Portugalii; legat papieski w Portugalii; regent Królestwa Portugalii
  • Charles de Lorraine-Guise (27 lipca 1547) – kardynał-prezbiter S. Apollinare; arcybiskup Reims
  • Bernardino Scotti, Theat. (20 grudnia 1555) – kardynał-prezbiter S. Matteo in Merulana; biskup Piacenza
  • Lorenzo Strozzi (15 marca 1557) – kardynał-prezbiter S. Balbina; administrator diecezji Albi
  • Charles II de Bourbon-Vandôme (9 stycznia 1548) – kardynał-prezbiter S. Crisogono; arcybiskup Rouen; administrator diecezji Carcassonne; legat w Awinionie
  • Philibert Babou de la Bourdaisière (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Martino ai Monti; biskup Angoulême; administrator diecezji Auxerre; ambasador Francji wobec Stolicy Apostolskiej
  • Stanisław Hozjusz (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Teodoro; biskup Warmii
  • Antoine Perrenot de Granvelle (26 lutego 1561) – kardynał-prezbiter S. Bartolomeo all’Isola; arcybiskup Mechelen
  • Prospero Santacroce (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; biskup Kisamos
  • Ugo Buoncompagni (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter S. Sisto; prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Łaski; legat a latere w Hiszpanii
  • Alessandro Crivelli (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; biskup Cerenza e Cariati
  • Antoine de Créqui Canaples (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; biskup Amiens
  • Giovanni Francesco Commendone (12 marca 1565) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]
  • Louis I de Guise (22 grudnia 1553) – kardynał-diakon S. Tommaso in Parione
  • Sześciu mianował Paweł III, jednego Juliusz III, dwóch Paweł IV, ośmiu Pius IV.

    Paweł IV, (Giovanni Pietro Carafa}, (ur. 28 czerwca 1476 w Capriglia Irpina Prowincja Avellinou, zm. 18 sierpnia 1559 w Rzymie) – papież w okresie od 23 maja 1555 do 18 sierpnia 1559.
    Sede vacante (od łac. sedes vacans – "nieobsadzona stolica" lub "pusty tron"; forma sede vacante to ablativus absolutus i może znaczyć: "podczas nieobsadzonej stolicy"; pokr. sedis vacantia – "stan nieobsadzenia stolicy") – w Kościele katolickim termin określający okres, w którym stolica biskupia jest nieobsadzona.


    czytaj dalej: [2], [3]




    Czy wiesz że...? beta

    Trogir jest miastem portowym na wybrzeżu Morza Adriatyckiego, znajdującym się w środkowej Dalmacji, w okręgu Splicko-Dalmatyńskim w Chorwacji. Liczba mieszkańców miasta wynosi ok. 11 tys. (2001). Połączony podnoszonym mostem z wyspą Čiovo
    Bazylika św. Pankracego za Murami (. San Pancrazio, łac. S. Pancratii) – rzymskokatolicka bazylika mniejsza i kościół tytularny w Rzymie, ufundowany przez papieża Symmachusa na początku VI wieku. Znajduje się przy Piazza San Pancrazio, na zachód od Porta San Pancrazio, na wzgórzu Janikulum.
    Bazylika św. Piotra na Watykanie (wł. Papale Basilica Maggiore di San Pietro in Vaticano) – zbudowana w latach 1506-1626 rzymskokatolicka bazylika na placu św. Piotra na Watykanie.
    Dziekan kolegium kardynalskiego – przewodniczący kolegium kardynalskiego w Kościele rzymskokatolickim, zawsze w randze kardynała-biskupa. Do jego zwyczajowych zadań należy m. in. przewodniczenie uroczystościom pogrzebowym po śmierci papieża, odprawianie mszy na rozpoczęcie konklawe i przewodniczenie obradom konklawe.
    Karol Boromeusz OFS, wł. Carlo Borromeo (ur. 2 października 1538 w Aronie, zm. 3 listopada 1584) − włoski tercjarz franciszkański, kardynał, arcybiskup Mediolanu (1560-1584), święty Kościoła katolickiego.
    Reims, miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.
    Burgos – miasto w północnej Hiszpanii, położone na skraju Mesety Iberyjskiej nad rzeką Arlanzón, w regionie Kastylia i León, ośrodek administracyjny prowincji Burgos. Z liczbą 178 966 mieszkańców jest 37. miastem Hiszpanii i drugim (po Valladolid) miastem regionu Kastylia i León pod względem ludności.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.