Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Po koniec marca VI Festiwal Nauki w Dąbrowie Górniczej
Samochody na prąd, informacje o życiu gwiazd i bezpiecznym płaceniu w internecie, trening wyobraźni, sztuki performance i myślące roboty - to tylko niektóre z atrakcji czekające na gości VI Festiwalu Nauki w Dąbrowie Górniczej. Impreza odbędzie się międz...
 
Święto Liczby Pi - 14 marca
Mało kto wie, że w najbliższy weekend przypada Dzień Liczby Pi, zwanej również Ludolfiną. Święto jednej z najbardziej niezwykłych według miłośników matematyki cyfr obchodzone jest co roku, 14 marca czyli (3.14). Liczba Pi zo...
 
Od marca wykłady popularne z matematyki na PW
Centrum Studiów Zaawansowanych Politechniki Warszawskiej wraz ze Stowarzyszeniem na Rzecz Edukacji Matematycznej uruchamiają w marcu cykl wykładów popularnych z matematyki. Wstęp na wykłady jest bezpłatny i otwarty dla wszystkich zainteresowanyc...
 
8 marca - Światowy Dzień Nerek
Jak co roku, w drugi czwartek marca przypada Światowy Dzień Nerek. W tym roku wiodącym tematem są przeszczepy. W Polsce statystycznie jedna osoba na dziesięć cierpi na choroby nerek, to więcej niż liczba chorujących na cukrzycę.Św...
 
11 marca obchodzimy Światowy Dzień Nerek
"Kości mogą ulec złamaniu, mięśnie zanikowi, gruczoły mogą próżnować, nawet mózg może zapaść w sen nie powodując bezpośredniego zagrożenia życia. Jeśli jednak nerki zawiodą, to nie przeżyją ani kości, ani mięśnie, gruczoły ani mózg.&qu...

Reklama:


Konklawe 1669-1670

To hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3]

Czy wiesz że...?
Romania (wł. Romagna) to kraina historyczna we Włoszech razem z krainą Emilia tworząca region Emilia-Romania. Nazwa wywodzi się stąd, że po najeździe Longobardów Italia została podzielona na część bizantyjską (Romanię) i longobardzką (Lombardię). Romania wchodziła w skład bizantyjskiego Egzarchatu raweńskiego - stopniowo znaczenie pojęcia "Romania" zawężyło się do obecnej krainy historycznej, która była ośrodkiem bizantyjskich posiadłości we Włoszech. Egzarchat Raweński został podarowany papieżom przez Pepina Krótkiego i pozostawał w ich władzy aż do Risorgimento.

Aleksander VIII (łac. Alexander VIII), właściwie Pietro Vito Ottoboni (ur. 22 kwietnia 1610 w Wenecji, zm. 1 lutego 1691 w Rzymie), włoski duchowny katolicki, od 1689 papież.

Konklawe 20 grudnia 1669 – 29 kwietnia 1670konklawe, które odbyło się po śmierci Klemensa IX. Zakończyło się niespodziewanym wyborem 80-letniego Klemensa X.

Śmierć Klemensa IX

Papież Klemens IX zmarł 9 grudnia 1669 po ponad dwuletnim pontyfikacie w wieku 69 lat. Był on szczerze opłakiwany przez Rzymian, którzy kochali go i szanowali jako prostego i skromnego człowieka, opiekuna biednych i chorych. Politycznym tłem jego pontyfikatu były spory między Hiszpanią a Francją, w których próbował występować jako arbiter, oraz wzrastające zagrożenie ze strony Imperium Ottomańskiego, które w 1669 podbiło należącą do Wenecjan Kretę.

Aix-en-Provence (prowan. Ais de Provença) to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Delta Rodanu. Miasto jest ulokowane w dolinie rzeki Arc, o milę od prawego brzegu rzeki.
Marianna Habsburg, Marianna Austriacka zwana też Marią Anną (hiszp. Mariana de Austria), (ur. 23 grudnia 1634, w Wiedniu - zm. 1696), córka cesarza niemieckiego - Ferdynand III Habsburga i jego żony Marii Anny Hiszpańskiej. Królowa Hiszpanii.

Lista uczestników

Kolegium Kardynalskie liczyło 70 kardynałów. W konklawe wzięło udział łącznie 66 purpuratów, ale ich liczba podlegała stałym wahaniom i jednorazowo w żadnym momencie nie było ich więcej niż 64. Siedmiu elektorów z powodu choroby musiało na stałe opuścić konklawe przed jego zakończeniem, w tym jeden z nich zmarł w trakcie sediswakancji:

Bazylika św. Piotra na Watykanie (wł. Papale Basilica Maggiore di San Pietro in Vaticano) – zbudowana w latach 1506-1626 rzymskokatolicka bazylika na placu św. Piotra na Watykanie.
Dziekan kolegium kardynalskiego – przewodniczący kolegium kardynalskiego w Kościele rzymskokatolickim, zawsze w randze kardynała-biskupa. Do jego zwyczajowych zadań należy m. in. przewodniczenie uroczystościom pogrzebowym po śmierci papieża, odprawianie mszy na rozpoczęcie konklawe i przewodniczenie obradom konklawe.
  • Francesco Barberini (nominacja kardynalska: 2 października 1623) – kardynał-biskup Ostia e Velletri; komendatariusz kościoła prezbiterialnego S. Lorenzo in Damaso; dziekan Św. Kolegium Kardynałów; wicekanclerz Św. Kościoła Rzymskiego; sekretarz Najwyższej Św. Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji; prefekt Św. Kongregacji ds. Ceremonii
  • Marzio Ginetti (19 stycznia 1626) – kardynał-biskup Porto e Santa Rufina; subdziekan Św. Kolegium Kardynałów; wikariusz generalny diecezji rzymskiej; prefekt Św. Kongregacji ds. Biskupów i Zakonów; prefekt Św. Kongregacji ds. Obrzędów; prefekt Św. Kongregacji ds. Kościelnych Immunitetów; prefekt Św. Kongregacji Indeksu; przewodniczący Św. Kongregacji ds. Wizytacji Apostolskich (30 marca 1670 opuścił konklawe z powodu choroby)
  • Antonio Barberini, O.S.Io.Hieros. (30 sierpnia 1627) – kardynał-biskup Palestriny; kamerling Św. Kościoła Rzymskiego; arcybiskup Reims; protektor Sabaudii (28 marca 1670 opuścił konklawe z powodu choroby)
  • Francesco Maria Brancaccio (28 listopada 1633) – kardynał-biskup Frascati; biskup Viterbo e Toscanella
  • Ulderico Carpegna (28 listopada 1633) – kardynał-biskup Albano
  • Giulio Gabrielli (16 grudnia 1641) – kardynał-biskup Sabiny; administrator diecezji Rieti
  • Virginio Orsini, O.S.Io.Hieros. (16 grudnia 1641) – kardynał-prezbiter S. Lorenzo in Lucina; protoprezbiter Św. Kolegium Kardynałów; protektor Polski i Portugalii (27 lutego 1670 opuścił konklawe z powodu choroby)
  • Rinaldo d'Este (16 grudnia 1641) – kardynał-prezbiter S. Pudenziana; protektor Francji
  • Cesare Facchinetti (13 lipca 1643) – kardynał-prezbiter SS. IV Coronati; biskup Spoleto
  • Carlo Rosetti (13 lipca 1643) – kardynał-prezbiter S. Silvestro in Capite; biskup Faenza
  • Alderano Cibo (6 marca 1645) – kardynał-prezbiter S. Prassede; biskup Jesi
  • Federico Sforza (6 marca 1645) – kardynał-prezbiter S. Pietro in Vincoli
  • Benedetto Odescalchi (6 marca 1645) – kardynał-prezbiter S. Onofrio
  • Lorenzo Raggi (7 października 1647) – kardynał-prezbiter SS. Quirico e Giulitta
  • Jean-François-Paul de Gondi de Retz (19 lutego 1652) – kardynał-prezbiter S. Maria sopra Minerva
  • Luigi Omodei (19 lutego 1652) – kardynał-prezbiter S. Alessio
  • Pietro Vito Ottoboni (19 lutego 1652) – kardynał-prezbiter S. Marco; pro-datariusz Jego Świątobliwości
  • Marcello Publicola Santacroce (19 lutego 1652) – kardynał-prezbiter S. Stefano al Monte Celio; biskup Tivoli
  • Lorenzo Imperiali (19 lutego 1652) – kardynał-prezbiter S. Crisogono
  • Giberto Borromeo (19 lutego 1652) – kardynał-prezbiter SS. Giovanni e Paolo
  • Giovanni Battista Spada (2 marca 1654) – kardynał-prezbiter S. Marcello (3 lutego opuścił konklawe z powodu choroby)
  • Francesco Albizzi (2 marca 1654) – kardynał-prezbiter S. Maria in Via
  • Ottavio Acquaviva d'Aragona (2 marca 1654) – kardynał-prezbiter S. Cecilia; kamerling Św. Kolegium Kardynałów (27 lutego opuścił konklawe z powodu choroby)
  • Carlo Pio di Savoia (2 marca 1654) – kardynał-prezbiter S. Prisca
  • Carlo Gualterio (2 marca 1654) – kardynał-prezbiter S. Eusebio
  • Flavio Chigi (9 kwietnia 1657) – kardynał-prezbiter S. Maria del Popolo; bibliotekarz Św. Kościoła Rzymskiego; archiprezbiter Bazyliki Laterańskiej; prefekt Św. Kongregacji ds. Granic Państwa Kościelnego
  • Girolamo Buonvisi (9 kwietnia 1657) – kardynał-prezbiter S. Girolamo degli Schiavoni; arcybiskup Lukki
  • † Scipione Pannocchieschi d'Elci (9 kwietnia 1657) – kardynał-prezbiter S. Sabina (opuścił konklawe 24 marca z powodu choroby; zmarł 13 kwietnia 1670)
  • Antonio Bichi (9 kwietnia 1657) – kardynał-prezbiter S. Maria degli Angeli; biskup Osimo
  • Pietro Vidoni (5 kwietnia 1660) – kardynał-prezbiter S. Callisto
  • Gregorio Barbarigo (5 kwietnia 1660) – kardynał-prezbiter S. Tommaso in Parione; biskup Padwy
  • Girolamo Boncompagni (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter S. Pietro e Marcellino; arcybiskup Bolonii
  • Carlo Bonelii (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter S. Anastasia
  • Celio Piccolomini (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter S. Pietro in Montorio
  • Carlo Carafa della Spina (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter S. Susanna
  • Alfonso Litta (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter S. Croce in Gerusalemme; arcybiskup Mediolanu
  • Neri Corsini (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter SS. Nereo ed Achilleo; tytularny arcybiskup Damietty
  • Giacomo Filippo Nini (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter S. Maria della Pace
  • Paluzzo Paluzzi degli Albertoni (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter SS. XII Apostoli; biskup Montefiascone e Corneto
  • Cesare Rasponi (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter S. Giovanni a Porta Latina; legat w Urbino
  • Giannicolò Conti (14 stycznia 1664) – kardynał-prezbiter S. Maria in Transpontina; biskup Ankony
  • Giulio Spinola (15 lutego 1666) – kardynał-prezbiter S. Maria ai Monti
  • Carlo Roberti (15 lutego 1666) – kardynał-prezbiter S. Maria in Aracoeli; legat w Romanii
  • Vitaliano Visconti (15 lutego 1666) – kardynał-prezbiter S. Agnese fuori le mura
  • Innico Caracciolo (15 lutego 1666) – kardynał-prezbiter S. Clemente; arcybiskup Neapolu
  • Giovanni Delfino (7 marca 1667) – kardynał-prezbiter S. Salvatore in Lauro; patriarcha Akwilei
  • Giacomo Rospigliosi (12 grudnia 1667) – kardynał-prezbiter S. Sisto; superintendent generalny Stolicy Apostolskiej; prefekt Św. Kongregacji Dobrego Rządu; legat w Awinionie; prefekt Trybunału Apostolskiej Sygnatury Sprawiedliwości; archiprezbiter Bazyliki Liberiańskiej; gubernator Fermo, Tivoli i Capranica
  • Emmanuel Théodose de la Tour d'Auvergne de Bouillon (5 sierpnia 1669) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]
  • Luis Manuel Fernández de Portocarrero (5 sierpnia 1669) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; wikariusz archidiecezji Toledo
  • Francesco Nerli (29 listopada 1669) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]; arcybiskup Florencji; sekretarz Listów do Książąt
  • Emilio Altieri (29 listopada 1669) - kardynał-prezbiter [bez tytułu]; prefekt Domu Papieskiego
  • Carlo Cerri (29 listopada 1669) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]
  • Lazaro Pallavicino (29 listopada 1669) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]
  • Giovanni Bona, O.Cist. (29 listopada 1669) – kardynał-prezbiter [bez tytułu]
  • Francesco Maidalchini (7 października 1647) – kardynał-diakon S. Maria in Via Lata; protodiakon Św. Kolegium Kardynałów
  • Friedrich von Hessen, O.S.Io.Hieros. (19 lutego 1652) – kardynał-diakon S.Nicola in Carcere Tulliano; protektor Hiszpanii i Rzeszy Niemieckiej
  • Carlo Barberini (23 czerwca 1653) – kardynał-diakon S. Cesareo in Palatio; archiprezbiter Bazyliki Watykańskiej; prefekt Fabryki Św. Piotra
  • Decio Azzolini (2 marca 1654) – kardynał-diakon S. Eustachio; sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej
  • Giacomo Franzoni (29 kwietnia 1658) – kardynał-diakon S. Maria in Cosmedin; biskup Camerino
  • Francesco Maria Mancini (5 kwietnia 1660) – kardynał-diakon SS. Vito e Modesto
  • Angelo Celsi (14 stycznia 1664) – kardynał-diakon S. Angela in Pescheria; prefekt Św. Kongregacji Soboru Trydenckiego
  • Paolo Savelli (14 stycznia 1664) – kardynał-diakon S. Giorgio in Velabro
  • Leopoldo de' Medici (12 grudnia 1667) – kardynał-diakon SS. Cosma e Damiano
  • Sigismondo Chigi (12 grudnia 1667) – kardynał-diakon S. Maria in Domnica; wielki przeor zakonu joannitów w Rzymie
  • Nicolò Acciaioli (29 listopada 1669) – kardynał-diakon [bez tytułu]
  • Bonaccorso Bonaccorsi (29 listopada 1669) – kardynał-diakon [bez tytułu] (27 marca 1670 opuścił konklawe z powodu choroby)
  • Skład narodowościowy: dwóch Francuzów, jeden Niemiec, jeden Hiszpan, reszta Włosi. Dziesięciu elektorów było nominatami Urbana VIII (1623–1644), dziewiętnastu Innocentego X (1644–1655), dwudziestu czterech Aleksandra VII (1655–1667), a dwunastu Klemensa IX (1667–1669).

    Papież (Ojciec Święty) (łac. papa, -ae m, wł. papa, gr. pappas, forma funkcjonująca w języku polskim pochodzi od czeskiego papež) – biskup Rzymu, głowa Kościoła rzymskokatolickiego, katolickich Kościołów wschodnich, Stolicy Apostolskiej oraz państwa Watykan. Obecnym papieżem jest Benedykt XVI.
    Reims, miasto i gmina w północno-wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Szampania-Ardeny, w departamencie Marna. Położone w odległości ok. 160 km od Paryża nad rzeką Vesle.


    czytaj dalej: [2], [3]




    Czy wiesz że...? beta

    Konklawe (łac. cum clave, "pod kluczem", zamknięte pomieszczenie, pokój) – ogólne zgromadzenie kardynałów, zwoływane po 15, maksymalnie po 20 dniach od śmierci papieża (tyle czasu mają nieobecni kardynałowie na przybycie na spotkanie), poprzedzone okresem novemdiales.
    Kongregacja Nauki Wiary (tłumaczona także jako Kongregacja Doktryny Wiary lub Kongregacja ds. Wiary) - najstarsza z dziewięciu kongregacji Kurii Rzymskiej.
    Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
    Tiarapapieska korona, składająca się z trzech diademów (z tego powodu zwana też w łac. triregnum), wysadzana kamieniami szlachetnymi i perłami, ozdobiona na szczycie małym krzyżem. W tej formie używana od przełomu XIII/XIV wieku aż do 1965 roku, czyli do pontyfikatu Pawła VI, który przestał jej używać. Tiara widnieje nadal w godle Watykanu. Benedykt XVI jako pierwszy papież wycofał ją jednak z z herbu papieskiego (zastąpił ją mitrą).
    Ludwig von Pastor (ur. 31 stycznia 1854 w Akwizgranie - zm. 30 września 1928 w Innsbruku) - wieloletni dyrektor austriackiego Instytutu Historii w Rzymie, a następnie przedstawiciel Austrii przy Watykanie. Jako pierwszy korzystał z zasobów Tajnego Archiwum Watykańskiego po jego otwarciu dla badaczy przez papieża Leona XIII. Rezultatem była monumentalna, szesnastotomowa Historia papieży od końca średniowiecza (Geschichte der Päpste seit dem Ausgang des Mittelalters), rozpoczynająca się od Klemensa V i obejmująca pięćdziesiąt sześć pontyfikatów aż do Piusa VI.
    Pontyfikat – w Kościele katolickim okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa. Pochodzi od łac. słowa pontifex (pl. budowniczy mostów), a oznaczającego pontyfika - kapłana należącego do kapłańskiego kolegium w starożytnym Rzymie. Termin pontificatus oznaczający początkowo władzę pontyfika przeniesiono później na władzę papieża i biskupa.
    Sekretarz stanu Stolicy Apostolskiej – druga (nieformalnie) po papieżu osoba w hierarchii Watykanu. Jest szefem Sekretariatu Stanu złożonego z dwóch sekcji: spraw ogólnych (służy papieżowi pomocą w sprawach codziennych) i stosunków z państwami (sprawy zagraniczne).
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.