|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Żyjemy w epoce wielkiego wymierania języków - alarmują językoznawcy. Obchodzony 21 lutego pod patronatem UNESCO Dzień Języka Ojczystego ma zwrócić uwagę świata na ten problem.Połowa spośród ponad 6 tys. języków, którymi mówi się na świecie, jest zag... Szesnaścioro dotychczasowych mistrzów i wicemistrzów polskiej ortografii, wyłonionych w 14 zorganizowanych dotąd w Katowicach Ogólnopolskich Dyktandach, zmierzy się 21 lutego w kolejnym dyktandzie, rywalizując o tytuł arcymistrza języka polskiego.
21 ... Do końca lutego tego roku trwa przyjmowanie zgłoszeń do III edycji konkursu "Zobaczyć matematykę", organizowanego przez Instytut Matematyki Uniwersytetu Jagiellońskiego i objętego patronatem Zarządu Województwa Małopolskiego.W konkursie mogą wziąć udział... Konstrukcja kalendarza nie jest prostą sprawą. Rok zwrotnikowy nie składa się z całkowitej liczby dób słonecznych, stąd problemy z rokiem przestępnym - powiedziała PAP dr hab. Ilona Bednarek z Zakładu Astrofizyki i Kosmologii Uniwersytetu Śląskiego."Kalend... [size=11][i]Zaprosiliśmy do współpracy czołowe firmy rynku informatycznego, porozumieliśmy się z firmami doradczymi i finansowymi. W ten sposób przystąpiliśmy do zorganizowania konferencji, przeznaczonej dla menedżerów i specjalistów branży med...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Konrad III HohenstaufCzy wiesz że...? II wyprawa krzyżowa (1147-1149) - wyprawa rycerstwa zachodnioeuropejskiego skierowana przeciwko muzułmanom na terytorium Lewantu. Pierwsza krucjata prowadzona przez europejskich królów: francuskiego - Ludwika VII i niemieckiego - Konrada III. Należy też wspomnieć o udziale Fryderyka Barbarossy, późniejszego organizatora III krucjaty. Jej inicjatorami byli św. Bernard z Clairvaux i papież Eugeniusz III. Główną przyczyną jej zorganizowania było zdobycie hrabstwa Edessy przez muzułmanów. Zakończyła się porażką i upadkiem wśród muzułmanów mitu o "niepokonanych chrześcijanach". Fryderyk I Barbarossa (Rudobrody) (ur. ok. 1125, zm. 10 czerwca 1190) – z dynastii Hohenstaufów, syn księcia Szwabii - Fryderyka II i księżniczki Judyty, córki księcia Bawarii Henryka IX Czarnego (zm. 1126) z rodu Welfów, konkurencyjnego w tamtym okresie wobec Hohenstaufów. Po śmierci ojca (1147) przyjął tytuł księcia Szwabii (jako Fryderyk III), 4 marca 1152 został koronowany na króla niemieckiego, a 18 czerwca 1155 został koronowany cesarzem Świętego Cesarstwa Rzymskiego. W latach 1154-1186 był również królem Włoch. W swych rządach wzorował się na najważniejszych cesarzach, między innymi Justynianie I Wielkim i Karolu Wielkim. Henryk IV (niem. Heinrich IV., ur. 11 listopada 1050 w Goslar, zm. 7 sierpnia 1106 w Liège) – król niemiecki od 1056 (faktycznie od 1065), cesarz rzymsko-niemiecki od 1084 do swojej abdykacji w 1105 , najstarszy syn cesarza Henryka III i jego drugiej żony Agnieszki z Poitou (Akwitańskiej). Był trzecim cesarzem z dynastii salickiej (zwanej inaczej dynastią frankońską). Konrad III (ur. 1093, zm. 15 lutego 1152 w Bambergu) – pierwszy król Niemiec z dynastii Hohenstaufów. Syn Fryderyka I, księcia Szwabii i Agnieszki, córki cesarza Henryka IV. W 1115 roku, z inicjatywy swojego wuja - cesarza Henryka V, został księciem Frankonii. Rok później razem ze swoim starszym bratem - Fryderykiem II Jednookim był regentem Niemiec. Po śmierci Henryka w 1125 roku, Konrad bez skutku poparł starania brata o tron Niemiec. W końcu, po śmierci Lotara III w 1137 roku, Konrad został wybrany na króla i koronowany, ale nigdy nie został cesarzem. Razem z Ludwikiem VII brał udział w II krucjacie. Ignorując wskazówki bizantyjskich dowódców poprowadził swoje wojska przez środek Anatolii. W okolicach Doryleum, w połowie drogi pomiędzy Konstantynopolem i Antiochią jego wojska zostały wybite a on sam ledwie uszedł z życiem. Po powrocie miał kłopoty ze zdrowiem i na łożu śmierci na swego następcę wyznaczył towarzysza z wyprawy krzyżowej Fryderyka, późniejszego cesarza Fryderyka I Barbarossę, pomijając swojego syna. Szwabia (niem. Schwaben lub Schwabenland) to historyczny i etniczny region w dzisiejszych Niemczech. Na Szwabię składa się wschodnia część Badenii-Wirtembergii (dawna Wirtembergia i Hohenzollern) i część zachodniej Bawarii – obecnie Rejencja Szwabia. W czasach średniowiecznych należały do niej także duże tereny dzisiejszej Szwajcarii oraz Alzacji.
Anatolia (tureckie Anadolu) – kraina, należąca do Turcji, na półwyspie Azja Mniejsza (którego jest synonimem), leżąca między Morzem Czarnym a Zatoką Aleksandretty. Małżeństwa i potomstwoKonrad był dwukrotnie żonaty. W 1115 poślubił z Gertrudę von Komburg (zm. 1130-31), a po jej śmierci w 1136 ożenił się z Gertrudą von Sulzbach (zm. 14 kwietnia 1146), siostrą Berty - żony cesarza bizantyńskiego - Manuela I Komnena. Konrad i Gertruda mieli razem dwóch synów: Ludwik VII Młody (franc. Louis VII le Jeune) (ur. 1120, zm. 18 września 1180 w Saint-Pont) – król Francji w latach 1137-1180. Syn Ludwika VI, króla Francji z dynastii Kapetyngów, i Adelajdy z Maurienne, córki Humberta II Grubego, hrabiego Sabaudii.
Hohenstaufowie - dynastia niemieckich władców, w większości również cesarzy Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego i książąt Szwabii. Niemiecka nazwa dynastii - Staufen - pochodzi od nazwy zamku w Szwabii. Dynastia panowała w okresie 1079 - 1254 Przypisy
Gertruda von Sulzbach (ur. 1114, zm. 14 kwietnia 1146 w Bad Hersfeld), królowa Niemiec, córka hrabiego Sulzbach Berengara II i Adelajdy von Wolfratshausen, siostra hrabiego Gebharda III i Berty, żony cesarza bizantyjskiego Manuela I.
Dorylaion, znane także jako Doryleum, (łac. Dorylaeum, grec. Δορύλαιον) – starożytne miasto położone w zachodniej Anatolii nad rzeką Tymbris. Pozostałości miasta leżą obecnie w niewielkiej odległości od tureckiego miasta Eskişehir.
Czy wiesz że...? beta Henryk V (niem. Heinrich V., ur. prawdopodobnie 11 sierpnia 1081 – zm. 23 maja 1125) - król niemiecki od 1105, cesarz rzymsko-niemiecki od 1111, syn i następca cesarza Henryka IV.
Konstantynopol – nazwa Bizancjum nadana miastu przez Konstantyna Wielkiego, który wybrał je na swoją siedzibę; w latach 330–395 stolica cesarstwa rzymskiego; w latach 395–1453 stolica cesarstwa Bizantyjskiego i Cesarstwa Łacińskiego (1204–1261); stolica państwa ottomańskiego w latach 1453–1922. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |