Konrad II - margrabia Łużyc - Polski Serwis Naukowy

Konrad II, niem. Konrad II von Landsberg (ur. przed 1159, zm. 6 maja 1210) – syn margrabiego Dedona V z dynastii Wettynów.

Urodzony około 1159. Po śmierci ojca w 1190 został margrabią Dolnych Łużyc (niem. Niederlausitz, część Marchii Miśnieńskiej). Jeszcze przed tą datą poślubił Elżbietę, córkę księcia polskiego Mieszka III Starego, wdowę po księciu czeskim Sobiesławie II. Małżeństwo zostało zawarte celem umocnienia politycznych związków czesko-wettyńskich. Córką Konrada i Elżbiety była Matylda (zm. 1255), która w sierpniu 1205 roku została wydana za Albrechta II, margrabiego Brandenburgii z dynastii askańskiej.

Wettynowie (Wettinowie, niem. Wettiner) – dynastia niemiecka wywodząca się z dzisiejszej Saksonii-Anhaltu. Panowała w Miśni, Saksonii i księstwach Turyngii. Jej przedstawiciele zasiadali także na tronie w Warszawie (elektorowie August II Mocny, August III Sas jako Królowie Polski i Wielcy Książęta Litwy oraz król Saksonii Fryderyk August I jako książę warszawski). Boczną linią dynastii jest rodzina Koburgów (Coburg), panująca w Wielkiej Brytanii (od 1917 r. pod nazwiskiem Windsor), Belgii, Bułgarii i Portugalii (pod nazwiskiem poprzedniej dynastii – Bragança).

Henryk I Brodaty (Jędrzych I Brodaty) (ur. pomiędzy 1165/1170 [1], zm. 19 marca 1238 [2] w Krośnie Odrzańskim) – książę wrocławski w latach 1201-1238, opolski 1201-1202, kaliski 1206-1207 i od 1234, władca ziemi lubuskiej do 1206, 1210-1218 i od 1230, od 1232 książę krakowski, od 1234 w południowej Wielkopolsce po rzekę Wartę, od 1230 opieka nad Opolem, od 1232 opieka nad Sandomierzem, od 1234 pełnia władzy nad Opolszczyzną (przekazanie Kazimierzowicom w zamian ziemi kaliskiej pod swoim zwierzchnictwem), ze śląskiej linii dynastii Piastów, założyciel tzw. monarchii Henryków Śląskich.

W 1209 roku Konrad II w porozumieniu ze swym zięciem podjął próbę zajęcia ziemi lubuskiej, która podlegała księciu wielkopolskiemu Władysławowi Laskonogiemu. Początkowo Konradowi udało się pokonać księcia Władysława i zająć Lubusz, gdzie wymordował wszystkich obrońców miasta. Zwycięstwo Konrada nie było jednak trwałe, ponieważ już po śmierci margrabiego (6 maja 1210) ziemię lubuską zajęły wojska księcia śląskiego Henryka Brodatego, sojusznika Laskonogiego.

Henryk Lew (niem. Heinrich der Löwe) (ur. 1129, zm. 6 sierpnia 1195 w Brunszwiku) - książę Saksonii Henryk III 1142–1180 i Bawarii Henryk XII 1156–1180 z dynastii Welfów.

Bitwa pod Lubuszem – bitwa stoczona w 1209 roku pomiędzy oddziałami margrabiego Dolnych Łużyc Konrada II a wojskami księcia wielkopolskiego Władysława Laskonogiego wspierającymi obrońców Lubusza.

Rodzina

Dziećmi Konrada II i Elżbiety byli:

Agnieszka (ur. ?, zm. 1 stycznia 1248) – żona Henryka I z Brunszwiku (syna księcia Henryka Lwa),

Matylda (ur. ?, zm. 1255) – żona Albrechta II margrabiego brandenburskiego,

Konrad (ur. ?, zm. p. 6 maja 1210).

Co ciekawe, Konrad był bratem Agnieszki, matki Jadwigi, żony Henryka Brodatego.

Jadwiga Śląska, właściwie: Jadwiga z Andechs-Meran (ur. miedzy 1178 a 1180 (według innych źródeł w 1174) w Andechs, zm. 15 października 1243 w Trzebnicy). Żona Henryka I Brodatego, księcia wrocławskiego, fundatorka kościołów i klasztorów, święta Kościoła Katolickiego. Córka Bertolda IV, księcia Meranii i Agnieszki von Rochlitz z rodu Wettynów, hrabiów Andechs.

Dynastia askańska – ród niemiecki panujący w Brandenburgii, Saksonii oraz kilku mniejszych księstwach: Saksonia-Lauenburgu, Anhalt. Jej przedstawicielka z linii Anhalt-Zerbst - Zofia Augusta Fryderyka - rządziła także pod imieniem Katarzyna II Wielka, jako imperatorowa Rosji. Dynastia wzięła nazwę od łacińskiej nazwy miasta Aschersleben – Askania (lub też Ascharia).

Genealogia

Zobacz też

Bitwa pod Lubuszem (1209)