Konrad Tom - Polski Serwis Naukowy

Konrad Tom, właściwie Konrad Runowiecki (ur. 9 kwietnia 1887 w Warszawie, zm. 9 sierpnia 1957 w Hollywood) - scenarzysta, piosenkarz, reżyser filmowy, aktor kina polskiego oraz żydowskiego (w Polsce i na emigracji), autor tekstów kabaretowych (w tym m.in. szmoncesu "Sęk") i słów wielu piosenek. Jego żoną była aktorka Zula Pogorzelska.

Antek policmajster – czarno-biały polski film fabularny w reżyserii Michała Waszyńskiego z roku 1935. Opowiada o perypetiach Antka Króla (Adolf Dymsza), który na skutek zabawnego zbiegu okoliczności uznany został za policmajstra.

Józef Green, właściwie Józef Greenberg (ur. 23 kwietnia 1900 w Łodzi, zm. 20 czerwca 1996 w Great Neck) – polski aktor, reżyser i scenarzysta żydowskiego pochodzenia.

Biografia

Ukończył szkołę handlową i w 1909 wstąpił do Szkoły Aplikacyjnej w Warszawie. W latach 1909-1914 w Łodzi współpracował jako dziennikarz z ”Nowym Kurierem Łódzkim”, redagował „Tygodnik Śmiechu”. Działał, pisząc teksty i występując jako aktor w teatrach i kabaretach warszawskich: Momus(1909-1911), Teatr Komedia (1914/15), Teatr Nowoczesny, Kabaret „Chochoł”, w ogrodzie Bagatela (1915/16), Teatr ”Czarny Kot” (1917/18), Teatr ”Miraż” (1915/16 i 1918/19), Teatrzyk Qui Pro Quo (1919-1923) i (1928-1931), kier. Teatrzyku ”Stańczyk” (1923/24), kier. kabaretu ”Perskie Oko” (1925-1927), Teatr Nowości (1927/28), Teatr Banda (1931-33). W latach 1933-1939 w teatrach Rex, Cyganeria, Stara Banda, Hollywood, Cyrulik Warszawski, 13 rzędów, wielka Rewia, Operetka przy Karowej. 4 maja 1938 w sali Filharmonii obchodził trzydziestopięciolecie pracy artystycznej.

IMDb.com (The Internet Movie Database) – największa na świecie internetowa baza aktorów i filmów. Zawiera informacje o artystach i produkcjach z wielu części świata (w tym także polskich). Z bazy możemy się dowiedzieć między innymi o dorobku aktorów (reżyserów, scenarzystów, muzyków i innych osób związanych z produkcją i tworzeniem filmu), przeczytać krótkie syntetyczne biografie (przy niektórych osobach). Baza pozwala również sprawdzić informacje o filmach, serialach i produkcjach telewizyjnych (nawet tych w produkcji), jak również o nagrodach filmowych. Mankamentem bazy jest nieuwzględnianie charakterystycznych znaków diakrytycznych niektórych języków, w tym języka polskiego.

Scenarzysta – osoba pisząca scenariusz do filmu, serialu, reklamy, audycji radiowej, programu telewizyjnego itp., w przeciwieństwie do osoby piszącej sztuki teatralne nazywanej dramaturgiem.

Po wybuchu II wojny światowej znalazł się we Lwowie gdzie od grudnia 1939 był kierownikiem, reżyserem i aktorem polskiego Lwowskiego Państwowego Teatru Miniatur. Od zimy 1941 występował w zespole przy Armii Polskiej w ZSRR, z którą w 1942 wyruszył na Bliski Wschód, do Iranu, Iraku, Syrii, Palestyny, Egiptu i Włoch, występując dla jednostek frontowych. We Włoszech w 1946 napisał scenariusz do filmu Wielka droga. Po wojnie zamieszkał w USA gdzie zmarł w Los Angeles.

Wacuś – polski film komediowy z 1935 r. w reżyserii Michała Waszyńskiego. Film opowiada historię Tadeusza Rosołka (Adolf Dymsza), który pragnąc pomóc pięknej Kazi (Jadwiga Andrzejewska), wciela się w fikcyjną rolę brata Wacusia.

Filmweb (filmweb.pl) – największy polski serwis internetowy poświęcony filmom i ludziom kina. Druga co do wielkości baza filmowa na świecie po IMDb.com (na dzień 18 lipca 2010 zawiera informacje o 460297 filmach, 32874 serialach i 1273718 ludziach filmu).

”Był jedną z najbardziej znanych postaci polskiego kabaretu w okresie międzywojennym, przede wszystkim ze względu na swoją wszechstronną działalność w tej dziedzinie. Przystojny, elegancki, nawet wytworny, był dobrym posenkarzem, aktorem (przede wszystkim wykonawcą skeczów, w których odtwarzał role elegantów i typy żydowskie), także dowcipnym, inteligentnym konferansjerem.”

Zula Pogorzelska, właśc. Zofia Pogorzelska (ur. 1896 lub 1898 w Eupatorii, zm. 10 lutego 1936 w Wilnie) – polska śpiewaczka, aktorka filmowa, teatralna i tancerka kabaretowa.

Reżyser – autor realizujący własną artystyczną koncepcję multidyscyplinarnego utworu: spektaklu, filmu, audycji radiowej, programu telewizyjnego, nagrania dźwiękowego itp. Nadzoruje i koordynuje działania wszystkich biorących udział w przedsięwzięciu. Reżyser nadaje ostateczny kształt utworowi i jest za niego odpowiedzialny w sensie artystycznym.

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
z Konrada Toma

Scenariusze filmowe:

Rywale 1925

Antek policmajster 1935 (razem z Emanuelem Szlechterem)

Czy Lucyna to dziewczyna? 1935

Ada! To nie wypada! 1936

Judel gra na skrzypcach 1936 (autor pierwowzoru – noweli) scenariusz Józef Green

Książątko 1937

Mamełe (jidisz) 1938

Włóczęgi 1939

Wielka droga 1946 - na emigracji

Teksty piosenek:

Internetowa Baza Filmu Polskiego (filmpolski.pl) – największa pośród istniejących, redagowana w Bibliotece i Ośrodku Informacji Filmowej PWSFTviT im. Leona Schillera w Łodzi przez Jarosława Czembrowskiego. Istnieje od 1990, początkowo udostępniana w Bibliotece PWSFTviT, od marca 1998 również w internecie.

Szmonces (z hebr. "uśmiech") - dowcip lub większa forma kabaretowa oparta na humorze żydowskim. Tworzone zwykle w tym środowisku (skecze w tym nurcie pisał m.in. Julian Tuwim) szmoncesy obracają się zwykle wokół spraw biznesowo-religijnych wyśmiewając arcypraktyczne podejście do życia. Bywają też szmoncesy oparte na grze słów.

Kocha, lubi, szanuje (wraz z Emanuelem Szlechterem) - Mieczysław Fogg

Nic o tobie nie wiem (wraz z Emanuelem Szlechterem)

Dlaczego właśnie dziś w filmie Dwie Joasie

O'key w filmie Czy Lucyna to dziewczyna?

Złociste włoski, Tyle miłości - Eugeniusz Bodo w filmie Jego ekscelencja subiekt

Aktor w filmie:

Włóczęgi - polski film komediowy z 1939 r. w reżyserii Michała Waszyńskiego o perypetiach dwóch lwowskich baciarów - Szczepcia i Tońcia, którzy muszą się zająć osieroconą sąsiadką - Krysią. Sprawę komplikuje babcia Krysi - oschła baronowa Dorn (Stanisława Wysocka), która za wszelką cenę chce przygarnąć wnuczkę.

Jidysz – ייִדיש (dosłownie: żydowski – od pierwotnego określenia w tym języku ייִדיש־טײַטש jidisz-tajcz; żydowski niemiecki) – język Żydów aszkenazyjskich, powstały ok. X wieku w południowych Niemczech na bazie dialektu średnio-wysokoniemieckiego (Mittelhochdeutsch) z dodatkiem elementów hebrajskich, słowiańskich i romańskich.

1918 – Rozporek i ska – Daniel Kokiet

1920 – Konsul Pomeranc – reżyseria

1932 – Sto metrów miłości – Moniek vel Mieszek Oszczep-Sardinenfis

1933 – Jego ekscelencja subiekt – Porecki

1933 – Romeo i Julcia – profesor Moniek Platfus

1934 – Co mój mąż robi w nocy... – detektyw

1935 – ABC miłości – lowelas

1935 – Antek policmajster – oficer żandarmerii

1935 – Wacuś - dyrektor szkoły kosmetycznej

1937 – Pani minister tańczy - dyrektor dancingu

1937 – Parada Warszawy