Konstancja Ligęza - Polski Serwis Naukowy

Konstancja Ligęza h. Półkozic (ur. ?, zm. 1648) – polska szlachcianka, córka Mikołaja Spytka Ligęzy i Zofii Krasińskiej (zm. 1643) - kasztelanówny ciechanowskiej, żona (ze ślubem przed r. 1641) marszałka wielkiego koronnego i hetmana polnego koronnego, księcia Jerzego Sebastiana Lubomirskiego. Po śmierci ojca odziedziczyła Rzeszów.

Mikołaj Spytek Ligęza herbu Półkozic (ur. 1562 roku - zm. 1637 roku w Dąbrowie koło Tarnowa) – syn kasztelana wiślickiego Mikołaja Ligęzy i Elżbiety Jordanówny kasztelanki krakowskiej I voto Stanisławowej Bonerowej. W 1590 w wieku 28 lat został kasztelanem czchowskim. W 1592 otrzymał starostwa żydaczowskie i bieckie. W 1613 został kasztelanem żarnowskim, w 1614 starostą ropczyckim, a w 1619 kasztelanem sandomierskim. Trzykrotnie żonaty (z Zofią Rzeszowską, Elżbietą Kormanicką, Zofią Krasińską). Dzięki swojemu pierwszemu małżeństwu stał się właścicielem Rzeszowa i okolicznych wsi. Szybko pomnożył swój majątek, głównie na drodze wykupu włości od sióstr pierwszej żony.

Rzeszów (łac. Resovia, czes. Řešov, jid. רײַשע, ros. Жешув, ukr. Ряшiв, niem. Reichshof) – miasto w południowo-wschodniej Polsce, stolica województwa podkarpackiego oraz diecezji rzeszowskiej. Rzeszów stanowi powiat grodzki, a także jest siedzibą ziemskiego powiatu rzeszowskiego.

Miała czworo dzieci:

Stanisława Herakliusza

Aleksandra Michała (zm. 1673 r.) – starostę perejasławskiego i sandeckiego, ożenionego z Katarzyną Anną Sapiehą.

Hieronima Augustyna

Krystynę (zm. 1689 r.) – żonę Feliksa Kazimierza Potockiego, hetmana wielkiego koronnego, starostę krasnystawskiego, hrubieszowskiego.

Mąż Jerzy Sebastian Lubomirski po jej śmierci, ożenił się w 1654 r. z Barbarą Tarło, (zm. 1689 r.) – córką Jana Karola Tarło – kasztalana wiślickiego – wdową po Janie Aleksandrze Daniłowiczu h. Sas (zm. 1654 r.).

Feliks Kazimierz Potocki herbu Pilawa (ur. 1630, zm. 15 maja 1702) – hetman wielki koronny i kasztelan krakowski od 1702, hetman polny koronny od 1692, wojewoda krakowski od 1683, wojewoda kijowski od 1682, wojewoda sieradzki od 1669, podstoli wielki koronny od 1663.

Marszałek wielki koronny lub marszałek koronny (łac. mareschalus Regni Poloniae) – pierwszy "minister" w Koronie. Posiadał kompetencje zbliżone do współczesnego ministra spraw wewnętrznych.