Konstancjusz I Chlorus - Polski Serwis Naukowy

Konstancjusz I Chlorus (ur. 31 marca 250, zm. 25 lipca 306), Gaius Flavius Constantius, od 1 maja 305 Imperator Caesar Gaius Flavius Valerius Constantius Augustus, z przydomkiem "Chlorus" pojawia się w źródłach dopiero od VI w. Po śmierci deifikowany. Cesarz rzymski z tytułem cezara od 293, a augusta 305 do 306 roku. Urodził się w biednej rodzinie w Ilirii, karierę zrobił służąc w wojsku. Późniejsi autorzy dorobili mu genealogię od cesarza Klaudiusza II Gockiego (268-270). 1 marca 293 roku został adoptowany przez cesarza Maksymiana i otrzymał tytuł cezara. Do historii przeszedł jako ojciec cesarza Konstantyna I Wielkiego.

Eutropia (zm. 350) - córka władcy rzymskiego Konstancjusza I Chlorusa i jego drugiej żony - Flawii Maksimiany Teodory. Imię odziedziczyła po swojej babce - Eutropii (żonie cesarza Maksymiana). Była przyrodnią siostrą cesarza Konstantyna I.

Konstantyn I Wielki łac. Gaius Flavius Valerius Constantinus (ur. 27 lutego 272 w Niszu w dzisiejszej Serbii – zm. 22 maja 337) – cesarz rzymski od 306 roku, święty Kościoła prawosławnego.

1 maja 305 roku otrzymał tytuł augusta. Zginął w wyprawie przeciwko Piktom i Szkotom w Eboracum (dzisiejszy York) 25 lipca 306 roku.

W czasie prześladowań chrześcijan (wszczętych w roku 303), w myśl edyktów Dioklecjana, na podległych sobie terenach, ograniczył się do zamykania lub burzenia kościołów, co podkreślają historycy chrześcijańscy. W rzeczywistości chrześcijaństwo na tych terenach (Galia, Brytania, Hiszpania) było mniej aktywne, niż na wschodzie imperium. Uważa się, że był on wyznawcą boga imieniem Sol Invictus (łac. 'słońce niezwyciężone').

Nepocjan (ur. ?, zm. 30 czerwca 350) - syn Viriusa Nepotiana i Eutropii, siostrzeniec Konstantyna I Wielkiego. Zbuntował się przeciwko Magnencjuszowi, który w w styczniu 350 r. został obwołany przez wojsko cesarzem (augustem) w miejsce Konstansa, który wkrótce został zabity. Władzę uzurpatora Magnencjusza uznawała Italia, Afryka, Hiszpania, Galia i Brytania.

Konstancja (Flavia Julia Constantia, Constantia, ur. po 293, zm. ok. 330) – córka Konstancjusza Chlorusa i jego drugiej żony - Teodory. Żona cesarza Licyniusza.

Małżeństwa i potomstwo

Z pierwszą żoną Flavią Julią Heleną, z którą miał syna Konstantyna Wielkiego, rozwiódł się. Ożenił się ponownie, w 289 roku z siostrą Maksymina - Flavią Maximianą Theodorą. Miał z nią:

córkę Konstancję (ur. po 293 - ok. 330) - żonę Licyniusza,

córkę Eutropię - żonę Nepotianusa (jej syn Nepocjan został uzurpatorem w 350 roku),

syna Dalmacjusza,

córkę Anastazję,

syna Juliusa Constantiusa (którego syn Julian władał cesarstwem od 361).

Linki zewnętrzne

http://www.roman-empire.net/decline/constantiuschlorus.html

Galia (łac. Gallia) - kraina historyczna w Europie Zachodniej, obecnie tereny Francji, Belgii i północnych Włoch, zamieszkana przez plemiona celtyckie. Termin ten, wprowadzony przez Rzymian, do czasu podboju przez Juliusza Cezara w latach 58-51 p.n.e. nie miał pokrycia w rzeczywistej organizacji państwowej czy międzyplemiennej. Istniały tylko pewne luźne podobieństwa kulturowe i niezbyt intensywne związki ekonomiczne między poszczególnymi plemionami.

Piktowie (łac. picti - "pomalowani", ze względu na ciała pokryte tatuażami) - nazwa stosowana przez starożytnych Rzymian na określenie grupy plemion zamieszkujących ziemie obecnej Szkocji (na północ od linii Forth-Clyde) w okresie między przybyciem Rzymian do północnej Brytanii (ok. 100 roku n.e.) a połową IX wieku.