Konstanty Drucki-Lubecki - Polski Serwis Naukowy

Konstanty Maria Józef Drucki-Lubecki (ur. 13 marca 1893 w majątku Porochońsk, powiat Pińsk, zamordowany w 1940 w ZSRR) – książę herbu Druck, pułkownik dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, odznaczony Orderem Virtuti Militari. Ofiara zbrodni katyńskiej. Pośmiertnie awansowany do stopnia generała brygady.

Książę – tytuł monarchów państw nie będących królestwami, tytuł feudalny władców wielkich jednostek terytorialnych w ramach monarchii, podległych królowi lub cesarzowi, tytuł członków rodziny monarchy i tytuł arystokratyczny. Jego źródłosłów związany jest ze staropolskim słowem kniądz (ksiądz), staroruskim kniaź, czeskim knieze czy południowosłowiańskim knez. Książę różnił się od króla tym, że nie był koronowany. Książę może władać lub być właścicielem księstwa. Na terenie pogańskiej Słowiańszczyzny wyraz książę oznaczał po prostu władcę terytorialnego lub plemiennego, bez jakiegokolwiek odniesienia do godności chrześcijańskich książąt (princepsów, duksów), królów (reksów) i cesarzy (cezarów, imperatorów).

Major – stopień oficerski używany w armiach wielu krajów. W wojsku polskim jest to stopień niższy od podpułkownika, wyższy od kapitana. Major wchodzi w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych. Odpowiednikiem majora w marynarce wojennej jest komandor podporucznik a w policji podinspektor Policji.

Zarys biografii

Pochodził z rodziny ziemiańskiej (książęcej). Absolwent Liceum w Carskim Siole (1914). Podczas I wojny światowej służył w armii rosyjskiej (pod koniec służby podporucznik w 12 pułku huzarów), był ranny. Od grudnia 1917 żołnierz szwadronu polskiego pod dowództwem rotmistrza Konstantego Plisowskiego w Odessie. Od marca do maja 1918 służył w 3 Pułku Ułanów I Korpusu Polskiego na Wschodzie. Pełnił również służbę w 13 Pułku Ułanów i 23 Pułku Ułanów w, którego barwach studiował w Wyższej Szkole Wojennej. W latach 1918 – 1921 w oddziale konnym Samoobrony Wileńskiej (dochodząc do stanowiska dowódcy pułku), jako rotmistrz w październiku 1920 dowodził szwadronem i po walkach umożliwił piechocie zajęcie linii demarkacyjnej w okolicy Mińska. Za czyn ten został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy.

Ukraińska Lista Katyńska - lista obywateli polskich zamordowanych na Ukrainie na podstawie decyzji Biura Politycznego Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików) i naczelnych władz państwowych ZSRR z 5 marca 1940.

Podpułkownik (ppłk) – stopień oficerski. W Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora. Jest zaliczany w skład korpusu oficerów starszych, natomiast w okresie międzywojennym – w skład korpusu oficerów sztabowych.

W okresie międzywojennym (lata 1925 – 1928) był m.in. dyrektorem nauk) w Centrum Wyszkolenia Kawalerii w Grudziądzu, zastępcą dowódcy 13 Pułku Ułanów, od kwietnia 1929 do kwietnia 1932 dowódcą 2 pułku szwoleżerów, od 1932 do 1938 kierownikiem katedry taktyki w Wyższej Szkole Wojennej, od września 1938 zastępcą dowódcy Wileńskiej Brygady Kawalerii, wreszcie dowódcą tej Brygady (sierpień 1939), którą dowodził w wojnie 1939. 26 września 1939 został ranny we wsi Leszczesna, trafił do niewoli sowieckiej do obozu w Starobielsku. Został zamordowany w niewoli na terenie Ukraińskiej SRR prawdopodobnie w lesie koło Bykowni (Ukraińska Lista Katyńska).