|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: 3 maja 1791 roku Sejm Czteroletni, nazywany też Wielkim uchwalił pierwszą w Europie, a drugą w świecie - po amerykańskiej z 1787 r. - konstytucję. Najważniejszym zadaniem Sejmu było uporządkowanie spraw ustrojowych Rzeczyposp... 220 lat temu - 3 maja 1791 r. - Sejm Czteroletni po burzliwej debacie przyjął przez aklamację ustawę rządową, która przeszła do historii jako Konstytucja 3 Maja. Była ona drugą na świecie i pierwszą w Europie ustawą regulującą organizację w... Wystawa oryginału Konstytucji z 3 maja 1971 r. jest okazją do przeżycia dumy narodowej i do refleksji nad państwem polskim i współczesną Polską - powiedział prezydent Bronisław Komorowski podczas otwarcia ekspozycji dokumentu w Galerii Kordegarda w Warszaw... CLAIRE, akwitański punkt informacyjny dotyczący badań europejskich, organizuje dzień prezentacji dotyczący europejskiego programu COST ( współpraca europejska w dziedzinie badań naukowych i technicznych), który odbędzie się 14 kwietni... W dniach 26-29 czerwca 2012 r. w Paryżu odbędzie się wydarzenie pt. "Quantum interaction" (Interakcje kwantowe).
Interakcje kwantowe dotyczą zastosowań teorii kwantowej do tak różnych dziedzin, jak ekonomia, sztuczna inteligencja czy j...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Konsulat - Francja Czy wiesz że...? I Cesarstwo Francuskie – państwo w okresie panowania cesarza Francuzów Napoleona I z rodu Bonaparte w latach 1804-1814 i 1815. Francja zmuszona była wówczas prowadzić wojny, z prawie wszystkimi krajami Europy, łączącymi się przeciwko niej w kolejnych koalicjach. Kres cesarstwu położyła abdykacja Napoleona na rzecz Napoleona II, ten jednak nie został dopuszczony do władzy, a tron francuski zwrócono Burbonom. Mer (fr. maire) – we Francji wybieralny przewodniczący rady miejskiej lub rady municypalnej gminy. Jest on jednocześnie przedstawicielem (reprezentantem) władzy państwowej w najmniejszych jednostkach podziału administracyjnego Francji – wykonuje zadania administracji publicznej oraz stoi na czele organów tejże administracji. Konsulat – okres rządów we Francji od zamachu 18 brumaire'a roku VIII (9 listopada 1799) zorganizowanego przez Napoleona Bonapartego po wprowadzenie przez Napoleona I Cesarstwa 18 maja 1804 (uchwalenie cesarstwa przez Senat; 2 grudnia 1804 Napoleon się koronuje). Konsulat to również nazwa ówczesnego rządu we Francji. Władzę sprawowali wówczas trzej konsulowie z kadencją dziesięcioletnią. Faktyczne rządy sprawował Napoleon (po plebiscycie w 1802 dożywotni konsul), dwóch pozostałych konsulów miało głos doradczy. Urząd konsula sprawowali: W latach 1799-1804 Napoleon Bonaparte zapoczątkował wiele reform, które miały wzmocnić państwo francuskie. Dokonał podziału administracyjnego państwa na departamenty, powiaty i gminy, którymi zarządzali odpowiednio prefekci, podprefekci i merowie.
Prefekt - współcześnie w niektórych państwach urzędnik administracyjny (np. we Włoszech kierownik prowincji, we Francji - administracji departamentu), a także naczelnik policji miejskiej. W okresie Konsulatu powstały instytucje i urzędy, które przyczyniły się do unowocześnienia państwa i które utrzymują się we Francji – choć nie bez zmian – do dziś: Bank Francji, Rada Stanu, prefekci, podprefekci, merowie, Kodeks Napoleona. Charles François Lebrun książę Placencji, ( ur. 19 marca 1739, zm. 16 czerwca 1824). Karierę rozpoczął od 1789 jako członek Zgromadzenia Narodowego, gdzie wykazał znajomość spraw administracyjnych i skarbowych, będąc inspektorem dóbr koronnych. W latach 1792—1794 był więziony. Od 1795 członek Rady Pięciuset, później jej przewodniczący. Wspierał zamach stanu Napoleona z 18 Brumaire. Od 27 grudnia 1799 do 18 maja 1804 roku sprawował urząd trzeciego konsula. Zorganizował izbę obrachunkową, był głównym skarbnikiem, następnie namiestnikiem Ligurii od 1806 roku. W roku 1808 uzyskał tytuł Księcia Placencji. W latach (1810—1813) był generalnym gubernatorem Holandii. W roku 1814 utracił zupełnie swe stanowisko polityczne. W 1819 został mianowany parem Francji. Należał do partii konstytucyjnej.
Napoléon Bonaparte (pierwotnie wł. Napoleone Buonaparte), Napoleon I (ur. 15 sierpnia 1769 r. w Ajaccio na Korsyce, zm. 5 maja 1821 r., o 17:49, w Longwood na Wyspie Świętej Heleny) – pierwszy konsul Republiki Francuskiej 1799-1804, cesarz Francuzów w latach 1804-1814 oraz 1815, prezydent (1802-1805) i król Włoch w latach 1805-1814. Zobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
